Από τη δική μου εμπειρία με τον αδερφό μιας φίλης μου,είδα ότι μετά από πάμπολες προσπάθειες κοινωνικοποίησής του,αυτός ο ανθρωπος διαγνώστηκε με νευρολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα.Και καταλάβαμε ότι οι γονείς απλά ένιωθαν την εξέλιξη της κατάστασης και προσπαθούσαν να τον προφυλάξουν.Οταν οι γονείς έφυγαν από τη ζωή η κατάστασή του χειροτέρεψε αισθητά και,αν και του άνοιξαν μια μικρή επιχείρηση και στεκόταν δίπλα του συνεχως,αυτός δεν μπορούσε να ανταποκριθεί ούτε στο χειρισμό της ταμιακής μηχανής.Δεν θέλω να τρομάξω τη φίλη μας,αλλά όντως,οι γονείς δεν ευθύνονται για το πρόβλημα.Ελπίζω μόνο να ανταποκριθούν στην ιδέα της Α μπα,χωρις όμως να περιμένετε θαύματα.