rainbow92
ταυτίζομαι αρκετά μαζί σου , με τη διαφορά ότι στη δική μου περίπτωση τα καλά που έχω να θυμάμαι είναι λίγα , πολύ λίγα.Η εξήγηση που μέχρι τώρα έχω προσπαθήσει εγώ να δώσω είναι ότι όταν είσαι άνθρωπος με χαμηλή αυτοπεποίθηση μπορεί ο άλλος να σε τσαλαπατήσει μέχρι εσχάτου σημείου , ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ το επιτρέπεις , θέλω να πω η ευθύνη είναι δική σου , που , βιώνοντας μια νοσηρή κατάσταση , αντί να πατήσεις πόδι και να φύγεις , περιμένεις - πλάθοντας όμορφες ψευδαισθήσεις και ενθυμούμενη κάαααποια καλά που ζήσατε - κάθεσαι να βασανίζεις κι άλλο τον εαυτό σου , με υπομονή και επιμονή περίσσεια.Μας εύχομαι περαστικά , και όταν η καταραμένη αυτή κατάσταση εκλείψει να μη μας έχει ξεσκίσει την ψυχή και την συνείδηση. και , τέλος , όσο cheap κι αν θεωρούσα τη λύση του νέου γκόμενου, εν τέλει αναθεωρώ.