Οι φωτο δεν αποδεικνύουν κάτι. Ειδικά στη δεύτερη που τους είδα όλους αγκαλιασμένους και ο Βαγγέλης από πίσω τους σαν αόρατος να προσπαθεί να μπει στο κάδρο πίσω από τις πλάτες τους, με αρρώστησε πραγματικά. Αυτοί τον αποδέχονταν στην παρέα τους ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί ήθελαν να έχουν κάποιον του κλώτσου και του μπάτσου. Όσο για τον Βαγγέλη ούτε εγώ μπορώ να σκεφτώ, υποθέσεις μόνο κάνω. Τους έκανε παρέα μάλλον γιατί ήταν συντοπίτες και είχε κι αυτός κάποιο σημείο αναφοράς. Ή γιατί δεν μπορούσε να τους αποφύγει έτσι κι αλλιώς μέσα στο περιβάλλον της εστίας. Ή γιατί ακριβώς λόγω της αδυναμίας του χαρακτήρα του είχε εκδηλώσει κάποιο είδος εξάρτησης που ούτε ο ίδιος μπορούσε να ελέγξει (ένα από τα τυπικά γνωρίσματα του συνδρόμου της Στοκχόλμης). Το τραγικότερο όλων, είναι ότι ίσως προσπαθούσε να τους αποδείξει ότι είναι και κείνος σκληροτράχηλος και σηκώνει την καζούρα, μπας και τον θεωρήσουν πολύ cool και τον παρατήσουν στην ησυχία του. Αυτή είναι μια πολύ συνηθισμένη συμπεριφορά θύματος, όταν δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον βασανιστή του. Πάει με τα νερά του (κάνω τον εχθρό μου φίλο, που λένε) ελπίζοντας ότι ο βασανιστής θα χάσει το ενδιαφέρον του και θα ψάξει για άλλο pet. Σημασία έχει ότι τόσες πολλές μαρτυρίες για βασανισμούς και από τόσα διαφορετικά άτομα, δεν μπορεί να βγήκαν από το κεφάλι των υπόλοιπων παιδιών. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Και θεωρώ βέβαιο έχει ότι η αγέλη θα παίξει σταθερά το χαρτί της άγνοιας ή της παρεξήγησης, ώσπου να ξεθωριάσει λίγο η υπόθεση και όταν μετά από καιρό φτάσουν στο δικαστήριο να αθωωθούν πανηγυρικώς και να τελειώνει το πράγμα. Ο νόμος (δυστυχώς) είναι με το μέρος τους, υπό την έννοια ότι δεν προβλέπει ποινή αν δεν αποδειχτεί ατράνταχτα ότι τον ταπείνωναν ΕΠΙΔΙΩΚΟΝΤΑΣ την αυτοκτονία του, και αυτό το γνωρίζουν καλά.Αλίμονο στο παιδί που έφυγε.