#4:Ορισμένες γλώσσες ονομάζονται συγκολλητικές. Όπως η Τουρκική για παράδειγμα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι υπάρχει το θέμα της λέξης, στο οποίο πας και κολλάς "πράγματα", αναλόγως την περίπτωση. Τα "πράγματα" συνήθως είναι αντωνυμίες, χρόνος, έγκλιση, πρόσωπο, αριθμός, χρονικοί/τοπικοί προσδιορισμοί κοκ.Παράδειγμα από την Τουρκική:can= ψυχήm/im/um= μουcanım= ψυχή μου2ο Παράδειγμα:Peynir = τυρί- li/lu = επίθεμα που υποδηλώνει περιεχόμενο = μεpeynirli= με τυρί3ο Παράδειγμα:Kardes= αδελφόςm/im/um= μου di/du = επίθεμα του ρήματος "είμαι" στον αόριστο χρόνοkardesimydi= ήταν ο αδελφός μου (όπου y= έξτρα επίθεμα απαραίτητο μπροστά από το ρήμα είμαι σε κάποιες περιπτώσεις).Κάπως έτσι.Το παραπάνω έχει ως αποτέλεσμα ορισμένες φορές να βλέπουμε λέξεις που μοιάζουν με προτάσεις.Εντελώς αυθαίρετα, το μυαλό μου πάει σε Έλληνες μετανάστες από την Τουρκία, που μετανάστευσαν στη Ν.Ιταλία και έκαναν έκαναν αυτό το μπάσταρδο παιδάκι. Όπως έκαναν οι Καραμανλήδες (εντελώς πληροφοριακά) με τα Καραμανλήδικα κάπου στη Μ. Ασία, τα οποία είναι ουσιαστικά τουρκικά, γραμμένα με ελληνικούς χαρακτήρες (κοίτα τι σκαρφίστηκαν για να διατηρήσουν μια ελληνική ταυτότητα σ' ένα καθόλα τούρκικο περιβάλλον).