#3 Και εγώ και η μητέρα μου έχουμε ζήσει παρόμοια κατάσταση, οπότε καταλαβαίνω αρκετά καλά πώς μπορεί να νιώθει η ξενιτεμένη φίλη. Θα σταθώ σε 2 σημεία-κλειδιά, κατά τη γνώμη μου: στο ότι αισθάνεται αδύναμη και άχρηστη και στο ότι μόνο ο άντρας της μπορεί να προσφέρει σπίτι και καλή ζωή. Νομίζω πως επειδή η κοπέλα έχει κλειστεί στον εαυτό της και δεν μπορεί να τα συζητήσει με άλλους, έχει πέσει σε λούπα και επαναλαμβάνει τις φράσεις αυτές σε σημείο που έχει φτάσει να τις πιστέψει. Ε λοιπόν, δεν είναι αλήθεια: θέλει θάρρος να πάρεις την απόφαση να βγεις από το comfort zone σου και να υποστηρίξεις την επιλογή σου, και θέλει δυναμισμό να κυνηγήσεις εν μέσω κρίσης το επάγγελμά σου σε ξένη πόλη (που απ' ό,τι κατάλαβα, όπου να 'ναι θα μονιμοποιηθεί, οπότε ένα πρόβλημα μείον). Όμως, το πιο σημαντικό απ' όλα: δεν χρειάζεται να χτίσεις ένα ωραίο σπίτι για να προσφέρεις καλή ζωή στον άντρα και το παιδί σου. Η καλή ζωή που θα τους δώσεις θα είναι η αγάπη, η καλή διάθεση, η φροντίδα, το σθένος να αντιμετωπίσεις τις αντιξοότητες της ζωής. Στα χέρια σου είναι να κάνεις το καινούργιο ξεκίνημα, δύναμη λοιπόν!