Δεν είπα ποτέ ότι το τρίτο πρόσωπο έχει υποχρέωση πίστης. Είπα κατά λέξη ότι τη συμπεριφορά του τρίτου προσώπου, να βοηθήσει δηλ. τον Χ να απιστήσει, (με την προϋπόθεση πάντα ότι γνωρίζει τη σχέση) τη θεωρώ αντικοινωνική. Όχι με την έννοια ότι θα πάθει κάτι η κοινωνία. Με την έννοια ότι δε βοηθά τις σχέσεις κάποιων μελών της, αλλά τις υποβαθμίζει.Το να δώσω ως φαρμακοποιός καθαρτικό σε κάποιον για πλάκα, το να καλύψω ως βουλευτής αυτούς που έδερναν το Γιακουμάκη, το να δω να κλέβουν κάποιον στο μετρό και να μην του το πω, δε θα καταστρέψει φυσικά την κοινωνία, αλλά, στο βαθμό του το καθένα, βλάπτει έμμεσα έναν συνάνθρωπό μου και κάνει την κοινωνία λίγο χειρότερη.Aloutero, δεν είμαστε υπεύθυνοι για τους άλλους φυσικά. Αλλά για αυτά που κάνουμε ή λέμε εμείς οι ίδιοι. (Και για αυτά που παραλείπουμε υπό προϋποθέσεις, αλλά αυτό είναι εξαιρεση).