Double Helix, θα συμφνωνήσω στο #2. Πού θα πάει(;), κουτσά στραβά θα τον επιβάλλουμε τον κανόνα, θα το αναπαράγουμε καλά το στερεότυπο για τους ακαλλιέργητους αθλητές (lol). Όμως, πέρα από την πλάκα, και η δική μου εμπειρία σε - απολύτως γυναικοκρατούμενο (η δική μου) - αθλητικό χώρο, μου επιφύλαξε shock. Λοιπόν, όχι αμορφωσιά απλή, όχι παιδεία... (αυτή πέρασε και δεν ακούμπησε!), όχι η κυρίαρχη lifestyle προσέγγιση μόνο, όχι 'εγώ γαμάω και δέρνω με την εμφάνισή μου και λογαριασμό δε δίνω', αλλά όοο...λα αυτά, και άλλες τόσες ελαφριές στερεοτυπικές προσεγγίσεις, σε τέτοιους κόλπους είναι τόσο πολύ διαδεδομένες και τόσο συσσωρευμένες όλες μαζί που δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι βρίσκονται στον Θεό!Εκείνο που έχω καταλάβει είναι ότι σε πολλούς αθλητικούς κόλπους πρέπει να κυριαρχεί η εξής νοοτροπία : "Αφού ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ βγάζω δουλειά (που γουστάρω και μου ταιριάζει), χρήματα, γκόμενους, παρέες, σχέσεις, γιατί να προσπαθήσω για κάτι άλλο; Είμαι η καλύτερη!"! Αυτή ακριβώς είναι μια όψη εκ της λογικής της ήσσονος προσπάθειας που γενικότερα θίγω και στο άλλο μου σχόλιο, απαντώντας στην Ερωτευμένη Τσούχτρα.