Ναι, ναι, επιτέλους. Φτάνει το χάιδεμα των πιο φωνακλάδων, των πιο φοβικών, των κλειστών και αμπαρωμένων, αυτών που κάθε τρεις και λίγο καβαλάνε τη δημόσια συζήτηση και, μερικές φορές όπως στο θέμα αυτό, την άτολμη κεντρική εξουσία.Οπωσδήποτε υπάρχει ο κίνδυνος ο υπουργός να έδωσε σε μιαν ολόκληρη πόλη την εντύπωση ότι την στήνει απέναντι και την επικρίνει. Όμως, να σας πω κάτι; Κάποια στιγμή να πούμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.Η Ελληνική Δημοκρατία δεν είναι μόνο οι υπηρεσίες του κράτους, δεν είναι μόνο το δημόσιο ταμείο, οι μισθοί, οι συντάξεις, ούτε μόνο το σύστημα υγείας, ο στρατός, τα σώματα ασφαλείας. Είναι και το τι πολιτεία θέλουμε να έχουμε, τι άνθρωποι θέλουμε να είμαστε αναμεταξύ μας και προς τα έξω και τι καλό (ή κακό) θέλουμε να κάνουμε σε αυτόν τον κόσμο.Και, επιτέλους, πόσο θέλουμε να θυμόμαστε ή να ξεχνάμε ότι μόλις ΔΥΟ-ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΠΙΣΩ (σε Ελλάδα και Κύπρο) ήμασταν πρόσφυγες και ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ είμαστε μετανάστες, ξανά, στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο.