Τον 10 μ.χ. αιώνα η αυτοκρατορική βιβλιοθήκη Κωνσταντινουπόλεως λογικά πρέπει να είχε σχεδόν το σύνολο των κειμένων του αρχαίου κόσμου. Τότε η Κωνσταντινούπολη ήταν ένα υπαίθριο θησαυροφυλάκιο των αριστουργημάτων του αρχαίου κόσμου. Μερικά από αυτά σήμερα τα θαυμάζουμε στον άλλον πυλώνα της Χριστιανοσύνης, το Βατικανό.Μην ξεχνάμε βεβαίως και τους Τρείς Ιεράρχες, κυρίως τον Μέγα Βασίλειο.Το πλήρως εξελληνισμένο Βυζάντιο διέσωσε στο μεγαλύτερο ποσοστό της, την αρχαία ελληνική γραμματεία.Δεν υπάρχει ασυνέχεια, αλλά μια συνεχής διαδοχή από τον Όμηρο έως το 1204.Οι καταστροφικές επιδρομές των βαρβάρων, οι πολιτικοί ανταγωνισμοί και η προσπάθεια της Αυτοκρατορίας να ταιριάξει τελείως διαφορετικούς πολιτισμούς, δίνουν την αίσθηση σε μερικούς της ασυνέχειας. Το τέλος του αρχαίου κόσμου συντελείται στη Δύση με την εισβολή των βαρβαρικών γερμανικών ορδών.