#4 Δεν καταλαβαίνω γιατί τόση επίθεση από όλους, πέσατε να τη φάτε λες και εσείς τα έχετε κάνει όλα τέλεια σ' αυτή τη ζωή! Κορίτσι μου, είσαι 33 ετών, νομίζω πως κάποιος θα σου έχει πει ήδη οτι η ζωή μας είναι ένας αγώνας για να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι. (Καλύτεροι άνθρωποι πρώτα και μετά τα υπόλοιπα.) Αν δεν είναι, τότε αυτό ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να είναι. Εσύ που έχεις αναγνωρίσει ήδη το πρόβλημά σου, έχεις κάνει την αρχή. Έχεις καταλάβει οτι είσαι δύσκολος άνθρωπος και έχεις καταλάβει και οτι αυτός ο άνθρωπος -σε "ανέχεται" λες εσυ- έχει καταφέρει να σε αγαπήσει, λέω εγώ. Εσύ γιατί δεν μπορείς να τον αγαπήσεις; Γιατί δεν θέλεις μάλλον. Είσαι ακόμη λίγο παιδί, θες να σε αγαπάνε και εσύ να μην έχεις καμιά ευθύνη για τίποτα.. κάπως έτσι μου ακούγεσαι. Αν έχω δίκιο πάρε μπρος γιατί η ζωή περνάει. Προσπάθησε να αλλάξεις αυτά που δε σου αρέσουν, και σιγά σιγά να αγαπήσεις τον εαυτό σου, να μην έχεις ανασφάλειες, να μη λες "παντρεύτηκα για να μην είμαι μόνη μου", αυτά είναι αστεία. Και τέλος να αγαπήσεις και εκείνον. Όποια κι αν ήταν η αφορμή που τσακωθήκατε, ο λόγος που μεγαλοποιείς τα πράγματα είναι οτι δεν τον αγαπάς. Αλλά κανέναν δεν θα αγαπήσεις αν δεν μάθεις πως να το κάνεις. Ούτε και εσύ φαίνεσαι καλλιεργημένη από αυτά που κάνεις, αλλά οι άνθρωποι που είναι δίπλα σου σε αγαπάνε και χωρίς αυτό. Γιατί μειώνεις τους άλλους; Μήπως επειδή νιώθεις η ίδια κατώτερη; Όπως και να έχει τον ψυχολόγο μην τον φοβάσαι. Άνοιξε το μυαλό σου και διάβασε και κανένα βιβλίο. Θα σου πρότεινα την Τέχνη της Αγάπης του Erich Fromm. Με αγάπη! (σορυ αν το παράκανα)