έκανα login ,μόνο και μόνο για να γράψω και να εκφράσω τη συμπαραστασή μου ,πρώτα στην Κατερινά ,αλλά και στους ανθρώπους που την αγαπάνε.Έχω περάσει παρόμοια κατάσταση και το πιο σημαντικό πράγμα στα δύσκολα είναι η ψυχολογία και η συμπαράσταση . Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον πατέρα μου στο κρεβάτι του πόνου με άσχημες κατακλίσεις και παρολ'αυτά ,χαμογελούσε.Ήταν ακριβώς τότε που πήραμε όλοι θάρρος και γυρίσαμε τον διακόπτη απο τη μιζέρια στην αισιοδοξία και το χαμόγελο . Ελένη κ.α. παιδιά δεν είστε μόνοι σας .Κατερίνα δεν είσαι μόνη σου .