Άρη,Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το κείμενο της κυρίας «Μ» σχετικά με την εικονογράφηση του πνιγμού του μικρού πρόσφυγα και γενικότερα για το προσφυγικό και την αντιμετώπισή του. Βασικά συμφωνώ με την κυρία «Μ».Θα ήθελα απλώς να προσθέσω ότι πέραν της γελοιότητας πολλών από εμάς που προσπαθούμε να προβάλουμε τον εαυτό μας ή την ανθρωπιά μας ή την κοινωνική μας ευαισθησία ή την πολιτική μας ταυτότητα μέσα από το δράμα των προσφύγων, υπάρχει μία αντικειμενική πραγματικότητα. Η Ευρώπη, με όλα της τα συν και τα πλην, με όλες τις τις ατέλειες, τις διαφορές και τις αβελτηρίες, επιδεικνύει συγκινητική συχνά ευαισθησία στο πρόβλημα αυτό.Σε αντίθεση με την Ευρώπη, οι χώρες - οι πλούσιες χώρες - του Περσικού Κόλπου (βλέπε Κατάρ, ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Μπαχρέιν κτλ) δεν δέχονται ΚΑΝΕΝΑΝ πρόσφυγα από τη Συρία. Κανέναν!!! Την ώρα που εκατομμύρια Σύριοι εκτοπίζονται λόγω εμφυλίου από τη χώρα τους, την ώρα που χώρες με ελάχιστες υποδομές και τα δικά τους σοβαρά προβλήματα δέχονται εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους (εννοώ Αίγυπτο, Ιράκ, κτλ, όχι Ελλάδα ή Ουγγαρία).Το χειρότερο είναι ότι την ώρα που κατηγορούμε με περίσσια ευκολία την Ευρώπη - στο σύνολό της ή μεμονωμένα - μερικές από τις πιο πλούσιες χώρες του πλανήτη, γείτονες χώρες ως προς τη Συρία, χώρες που ενδεχομένως παίζουν το ρόλο τους στη εμφύλια διαμάχη στη Συρία (χρηματοδοτώντας πχ επιχειρήσεις ή επαναστατικές ομάδες κατά του Άσαντ), δεν δίνουν ούτε μία άδεια παραμονής στους πρόσφυγες αυτούς!Επειδή έχω βαρεθεί τόσα χρόνια να ακούω τον έναν και τον άλλον να λένε ένα σωρό μπούρδες για το ζήτημα αυτό, κυρίως - επαναλαμβάνω - για να προβάλουν το δικό τους "ηθικό ή ανθρωπιστικό πλεονέκτημα" έναντι κάποιου άλλου, θα ήθελα να τονιστεί ο ρόλος της Ευρώπης στο προσφυγικό, με όλα βεβαίως τα λάθη και τις αδυναμίες ή τις διαφορές μεταξύ των χωρών. Η στάση της Γερμανίας αποτελεί ένα τεράστιο σημείο αναφοράς για την Ευρώπη που θέλουμε, αποδεικνύοντας ότι η Γερμανία - προς έκπληξη πολλών - δεν είναι μόνο η οικονομική ατμομηχανή της Ηπείρου.