Θα έρθει κάποτε η μέρα που εκείνος ο κινηματογραφιστής ο οποίος θα γυρίσει ταινία με κλασική κάμερα (film), αυτό και μόνο, εκ του αισθητικού αποτελέσματος που θα προκύψει, θα τον συγκαταλέξει στους υποψήφιους για μεγάλα κινηματογραφικά βραβεία.Το ίδιο θα ισχύσει και σε άλλους τομείς των τεχνολογικών τεχνών των οποίων η μεθοδολογία και η έκφραση, καθώς εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς, κάποιοι καλλιτέχνες-εκφραστές τους θα τολμήσουν να εκφραστούν με τους παραδοσιακούς-κλασικούς, ακαδημαϊκούς τρόπους. Όχι μόνο τεχνολογικά αλλά και αισθητικά. ..έτσι νομίζω δηλαδή!.....το ελπίζω!...Υ.Γ.: Ας πούμε, θα είναι πολύ ιδιαίτερο, μετά το τέλος μίας ωραίας ταινίας να αποκαλύπτεται, εκ των υστέρων, ότι όλο το περιβάλλον, τα μέρη και τα σκηνικά της ταινίας ήταν φυσικά, όλα κατασκευασμένα στο «χέρι» και όχι μέσω H/Y. Γιατί προς τα εκεί οδεύει το όλο θέμα. Τουλάχιστον, της κινηματογραφικής τέχνης στο σενάριο μυθοπλασίας. Είπαμε, εντάξει, μυθοπλασία, αλλά πολύ blue/green box, H/Y (ψιψιψίνια με τα κοκοκόψαρα...). Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός.....είναι μεγάλη κουβέντα, μεγάλο το θέμα...