"Ὤ ναί, ξέρω καλά πώς δέν χρειάζεται καράβι γιά νά ναυαγήσεις,πώς δέν χρειάζεται ὠκεανός γιά νά πνιγεῖς.Ὑπάρχουνε πολλοί πού ναυαγῆσαν μέσα στό κοστούμι τους,μές στή βαθιά τους πολυθρόνα,πολλοί πού γιά πάντα τούς σκέπασετό πουπουλένιο πάπλωμά τους.Πλῆθος ἀμέτρητο πνίγηκαν μέσα στή σούπα τους,σ’ ἕνα κουπάκι του καφέ,σ’ ἕνα κουτάλι του γλυκοῦ...Ἄς εἶναι γλυκός ὁ ὕπνος τους ἐκεῖ βαθιά πού κοιμοῦνται,ἅς εἶναι γλυκός κι ἀνόνειρος.Κι ἅς εἶναι ἐλαφρύ τό νοικοκυριό πού τούς σκεπάζει."Ο Χιόνης τα λέει καλύτερα από' μένα.Και μιας και μου τον θύμισες εξομολογούμενε είπα να σου τον παραθέσω. Ίσως πριν τυφλωθείς κι εσύ μπροστά σ'έναν καθρέφτη.
Σχολιάζει ο/η
Scroll to top icon