Αγαπητέ Γιώργο Τσαλίκη μη παραπονεθείς μετά πως σε φάγανε οι κότες.....εσύ επέλεξες να ανακατευτείς με τα πίτουρα...!Εν αντιθέσει με άλλους, επώνυμους υποψήφιους, του καλλιτεχνικού χώρου, παρότι δεν ακούω το είδος της μουσικής σου και ασχέτως αυτού, σίγουρα είσαι ένας εύστροφος άνθρωπος, με όρεξη για εργασία. Επαναλαμβάνω όμως, δεν νομίζω ότι θα καταφέρεις κάτι θετικό. Η τοξική δυναμική που μας έχει κατακλύσει εδώ και πολλές δεκαετίες, ως κοινωνία αλλά και μονάδες, με αποκορύφωμα την έκρηξη της οικονομικο-κοινωνικής κρίσης τα τελευταία χρόνια, δύσκολα τιθασεύεται και αλλάζει. Πολύ δύσκολα. Οπωσδήποτε όχι με τους ίδιους κανόνες με τους οποίους η κρίση συνεχίζει και βάσει αυτών δημιουργήθηκε και εξελίχτηκε. Όλο αυτό, για να είμαστε ρεαλιστές...!Υ.Γ.: Αυτό το, «Να με αξιώσει ο Θεός...», είναι από τα πρώτα που πρέπει να αλλάξουν. Κανένας θεός, υπό την έννοια της γραφικής, ανθρωποκεντρικής-αόριστης δύναμης που εξουσιάζει, τιμωρεί, συγχωρεί, βοηθάει και... αξιώνει δεν βοήθησε, ποτέ, κανέναν! Αυτό που βοηθάει και βοήθησε, αποδεδειγμένα, σε κάθε περίπτωση, είναι η επιδίωξη ισορροπίας μεταξύ πραγματικής γνώσης των καταστάσεων και ενσυναίσθησης. Με μία λέξη, λέγεται Ρεαλισμός.