Ως προς το τελευταίο ερώτημα η απάντηση είναι ότι η κοινή γνώμη θα είναι σχεδόν μοιρασμένη ,με τους μεν να ωρυονται για την αστυνομική βία και τους δε να επικροτούν σιωπηρά για να μην χαρακτηριστούν. Οι υπόλοιποι φορείς ...τα γνωστά. Θα δούμε πέντε εκατομμύρια φορές σε αργή κίνηση την καρπαζια του αστυνομικού να προσγειώνεται στον "αγωνιστή" και άμεση διαθεσιμότητα από το υπουργείο. Το θέμα είναι ότι δεν είναι δουλειά του αστυνομικού να ασκήσει βία ΑΝ είναι περιττή κατά την σύλληψη αλλά να τον οδηγήσει στην δικαιοσύνη με τον πιο ήπιο τρόπο αν είναι δυνατόν. Ειναι όμως δουλειά του νομοθέτη να θεσπίσει νόμους που να τιμωρήσει με τρόπο τέτοιο που να αποτρέψει τον "αγωνιστή" και τους αλληλέγγυους του να προβούν σε τέτοιες πράξεις στο μέλλον. Με λίγα λόγια σοβαρές ποινές. Όχι την σημερινή κοροϊδία. Σε ανίατες περιπτώσεις ανθρώπων που δεν συμμορφώνονται από την ποινή πρέπει να αποτραπούν έστω και με τον φόβο. Με λίγα λόγια ότι συμβαίνει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.