http://www.kathimerini.gr/813458/article/politismos/polh/h-ypokoyltoyra-ths-asxhmias-e3oysiazei-thn-a8hnaΣτις οργανωμένες κοινωνίες υπάρχουν δύο επίπεδα συνεννόησης. Το προαιρετικό, που είναι ο πολιτισμός, και το υποχρεωτικό, που είναι ο νόμος. Για εκατομμυριοστή φορά οι εξ αριστερών συμπολίτες μας πεπεισμένοι για το "ηθικό τους πλεονέκτημα" ξεπερνάνε και τον πολιτισμό και τον νόμο στην επιβολή του "έτσι θέλω" τους. Πιστεύουν ότι έχουν δίκιο "γιατί έτσι".Προφανώς αναφορικά με το συνολικό αισθητικό αποτέλεσμα των graffiti υπάρχει διχογνωμία. Άρα δεν υπάρχει ένα ενιαίο πολιτισμικό κριτήριο.Πάμε λοιπόν στον νόμο, στα νομικά κριτήρια. Προφανώς η συντριπτική πλειοψηφία των graffiti είναι παράνομα. Έτσι οι φίλοι antifa, που είναι τόσο δημοκρατικοί και φιλειρηνιστές όσο και οι χρυσαυγίτες, παρακάμπτουν κάθε έννοια κανόνα για να αφήσουν την (ιδεολογική) βερβελιά τους στον τοίχο ΜΟΥ.Προφανώς δεν κρίνω αισθητικά το graffiti (προσωπικά το σύνολο των graffiti που εκφεύγουν του μουτζουροειδούς tagαρίσματος μάλλον μου αρέσουν). Αυτό είναι υποκειμενικό και περί ορέξεως ουδείς λόγος. Το κρίνω όμως νομικά. Έχει να κάνει με την απλή παρανομία του ότι απρόσκλητοι βάνδαλοι κάνουν ό,τι θέλουν σε ιδιοκτησία που δεν είναι δική τους.Υπάρχει και ένα θέμα δημοκρατικής ευαισθησίας το οποίο -ως είθισται- διαφεύγει από τους εξ αριστερών φίλους και συμπολίτες: δημιουργείται μία σαφής επιβολή σε δημόσιο χώρο ΜΙΑΣ πολιτικής φωνής. Και μάλιστα επιθετικά. Με τσαμπουκά.Από που φαίνεται ο τσαμπουκάς; Από το ότι επιλέγεται να βαφτιστεί ως "απειλή" η νομιμότητα (= το νοικοκύρεμα). Φωτογραφίζεται με σαφήνεια η λογική του όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας κτλ... Γι΄ αυτό συχνά ζωγραφίζονται μολότοφ, καλάσνικοφ, φωτιές, κρεμάλες, αγχώνες κτο σε τέτοια graffiti. Ενέχουν την άμεση απειλή βίας στους διαφωνούντες. Της βίας που υπέστη πχ ο πατέρας αυτού που τάζει νοικοκύρεμα.Δεν το ήξερα ότι ο σεβασμός της πολιτικής ουδετερότητας στον δημόσιο χώρο δείχνει "αφασική αποστείρωση". Σε αυτή την περίπτωση το ότι θέλουμε πχ διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους δεν είναι αφασική αποστείρωση; Ή είναι ΟΚ στη δημόσια σφαίρα μόνο οι πολιτικοί χρωματισμοί με τους οποίους συμφωνούμε; Και μάλιστα ως μικροσκοπικές μειοψηφίες χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση;Μήπως ενοχλούμε εμείς οι υπόλοιποι που ναι -και συγγνώμη δηλαδή- γουστάρουμε λίγο νομιμότητα ή και καθαριότητα στον δημόσιο χώρο; Μήπως, εν τέλει, είναι το δημοκρατικό πλαίσιο που ενοχλεί τις σταθερά παρανομούσες οργανωμένες μειοψηφίες;ΥΓ Υποκουλτούρα όχι αντικουλτούρα. Μεγάλο πράγμα οι λέξεις και οι έννοιες...