Έχω πραγματική απορία.Για αυτή τη μορφή πολιτικής βίας δεν βλέπω γενικευμένο ξεσηκωμό και ευαισθητοποίηση, πύρινα άρθρα για τον εκφασισμό της κοινωνίας, για τραμπουκισμούς, για αίμα αθώων. Είναι σαν να τη θεωρούμε αυτονόητη...Δεν ξεσκονίζουμε τι είχε πει η Εισαγγελέας στη δίκη του Μιχαηλίδη, τι άλλες προτάσεις έχει κάνει. Γιατί αθωώθηκε για τη ληστεία στο Βελβεντό. Δεν λέμε χρήσιμους ηλίθιους όσους ήταν δίπλα στον Μιχαηλίδη στο Σύνταγμα. Η υπόθεση υπάρχει σε "κενό". Λες και δεν υπάρχει από κάτω ένα κοινωνικό ποσοστό που στηρίζει, τουλάχιστον έμμεσα, αυτή τη βία. Στα ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στους χώρους δουλειάς, στη γειτονιά, στην πολιτική.Ευελπιστώ να είναι μόνο συνήθεια αυτή η ησυχία.