Ειναι πολυ σοβαρό το θέμα και θέλει μεγάλη προσοχή. Φυσικα, την ευθύνη φέρουν οι ενήλικες, γονείς και δάσκαλοι.Όσο για την ανεργία, ειναι μιά υπογεγραμμένη . Η εικόνα αυτή υπήρχε πολλά χρόνια πριν και οφείλεται στην κατιούσα της ελληνικής κοινωνίας, απο το '85 και μετά συνεχώς. Νεοσυντηρητισμός, αμάθεια, Ίντερνετ, γήπεδο, ισοπέδωση, λαϊκισμός, μόλυναν πρώτα τους ενήλικες και μετά τα παιδιά.Τριάντα χρόνια,κράτησε η "εκδίκηση της γυφτιάς" και ιδού τα αποτελέσματά της. Ποιός άνθρωπος με ανάστημα δεν διαπομπευτηκε αυτά τα χρόνια, ποιό τσόκαρο δεν αποθεώθηκε, ποιοί "οπαδοί " "με τα μυαλά στα κάγκελα" δεν έπαιξαν τους πατέρες; Ποιά ανθυπογκομενίδια,τις μάνες; Και τέλος κάθε πουρδοβούλωμα έπαιξε το Δάσκαλο, ενα από τα πιό συγκινητικά πρόσωπα στη ζωή του ανθρώπου. Λοιπόν η μεγάλη κατρακύλα ειναι ο λόγος και το ψάρι που βρωμάει απ' το κεφάλι. Τα παιδιά δεν υπακούουν.Συνεπαίρνονται. Και πιστεύω ότι οι περισσότεροι απο τους μικρούς τραμπούκους μπορούν να "βρουν το δάσκαλό τους". Οσο για τις ειδικές καταστάσεις, ειναι καθήκον της πολιτείας να τις ρυθμίζει. Υπάρχουν ήδη ζοφερά συμβάντα. Παιδιά σκοτώνουν παιδιά .Τα μπουμπούκια ειναι σάπια! Ειναι κακό σημάδι, ειναι ανησυχητικό, ειναι σοβαρό. Πόσο λυπάμαι...