Παραπέμπω στο πιο πάνω σχόλιό μου. ΝΑΙ, λοιπόν, είναι ΣΤΕΝΟΤΑΤΗ η σχέση της Αρχαϊκής οικογένειας και της δομής της κοινωνίας με τη χρεοκοπία. Και στο ότι το άτομο δεν μπορεί να αυτονομηθεί και να καινοτομήσει και μπορεί να επιβιώνει μόνο μέσα από τη συναλλαγή όλου του σογιού με πολιτευτές. Και -τούτο είναι η πιο βαθιά Στρέβλωση- το άτομο ανταμοίβεται και τιμωρείται, ενσωματώνεται ή περιθωριοποιείται, ανάλογα με αυτό που ΕΙΝΑΙ και όχι αυτό που ΚΑΝΕΙ. Το "ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε" έχει να κάνει με αυτή τη βαθιά στρέβλωση. Εκεί είναι η διαφορά της Ελλάδας του Νικολόπουλου, από το Λουξεμβούργο του Μπετέλ. Ότι το άτομο μπορεί να αναδειχθεί όχι με συστατικές επιστολές "εξαιρέτου ήθους" από Μητροπολίτες, που ανάθεμα κι αν δεις το ήθος, τις περισσότερες φορές δίνονται τέτοιες συστάσεις σε μεγάλους αλητάμπουρες, αλλά ανεξάρτητα από το αν η σεξουαλικότητά του είναι διαφορετική. Κι όμως, ενώ οι κλέφτες κυκλοφορούν με πρόσωπο στην κοινωνία, εγώ θεωρούμαι μίασμα. Σκύλους αποκάλεσε ο Άγιος Γορτυνίας τους ομοφυλόφιλους. Και οι κλέφτες κυκλοφορούν με κύρος στην κοινωνία. Το σε ποιόν αποδίδεται το κύρος, είναι μια συνισταμένη όλων των αντιλήψεων της κοινωνίας. Γι΄αυτό χρεοκοπήσαμε. Μέσα στην Παράδοση είναι όλα τα στραβά, το ρουσφέτι και όλες οι παθογένειες που μας χρεοκόπησαν.