
Γίνε ενδιαφέρουσα λοιπόν! Βάζω κάτι ωραίο που έκλεψα. " Εσύ έχεις μόνιμη σχέση με κάτι με το οποίο να είσαι “ερωτευμένη”; Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, από το να φτιάχνεις βραχιολάκια με κλωστή (αλλά να είσαι διατεθημένη να ταξιδέψεις μέχρι την ταυλάνδη για να μάθεις την τέλεια τεχνική) μέχρι να θέλεις να σώσεις όλα τα παιδιά του τρίτου κόσμου και να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Οι ερωτεύσιμοι άνθρωποι (χωρίς αυτό να είναι αναγκαία, αλλά συχνά είναι ικανή συνθήκη) αντλούν το πάθος τους από μια πηγή (έξω από τον άλλον) και ανατροφοδοτούνται μέσα από αυτήν. Οι γύρω τους βλέπουν την “σχέση” αυτή ως έναν δυνατό πυρήνα που τους ελκύει. Ένα χαζό παράδειγμα που όμως αγαπώ: Ήμουν σε μια παραλία πριν κάποια χρόνια και ήταν σκόρπιες διάφορες παρέες παιδιών. Ένα αγοράκιι ήταν μόνο του. Μπορεί και άλλα, όμως εγώ αυτό κοίταζα. Τα υπόλοιπα, είχαν ήδη έτοιμες τις παρέες τους (από τους γονείς τους μάλλον που είχαν έρθει “οργανωμένοι”). Το αγοράκι λοιπόν είχε πάρει ένα μεγάλο ξύλο που το είχε ξεβράσει η θάλασσα. Με αυτό το ξύλο έκανε κάποιους κύκλους στον αέρα, και κάτι άλλα ακαταλαβίστικα πράγματα. Ζωγράφιζε γράμματα που δεν υπάρχουν στην άμμο, το έκανε να πετάει, το έβαζε στην θάλασσα και το έκανε να μοιάζει με κάποιο άγνωστο ζώο. Είχε αποκτήσει τέτοια απόλυτη “σχέση” με αυτό το ξύλο που σαν μαγεμένα μαζεύτηκαν όλα τα παιδιά της παραλίας γύρω του, και μετά το ξύλο έγινε σαν το σύμβολο της φυλής τους, και το αγοράκι με το ξύλο κάτι σαν μάγος της φυλής. Τώρα είχε ξαφνικά μια τεράστια παρέα. Όμως και πριν δεν ήταν μόνος.Από τότε, όποτε μπερδεύομαι για το τι πρέπει να κάνω, ψάχνω το ξύλο μου… Όταν το βρω, όλα συμβαίνουν."(OpenS)