![Ο Kurosawa που αγαπώ](/sites/default/files/styles/square_large/public/articles/2024-10-03/828_Cover_port.jpeg?itok=GeZDmnWK)
10.8.2017 | 07:31
Η καλύτερη θεραπεία για τον έρωτα!
Είναι το μίσος και η κακία της άλλης πλευράς! Λοιπόν, ήμουν μέχρι πρότινος, να πέσω να πεθάνω από την πίκρα μου, τον πόνο μου και τον καημό μου. Αγάπησα μια κοπέλα που δεν ήταν του ίδιου επιπέδου με εμένα, της έδωσα πολλά, μαζί με τον καλύτερό μου εαυτό και το πιο όμορφο αίσθημά μου... Κι αυτή τα τσαλαπάτησε, τα πρόδωσε, πήρε ό,τι μπορούσε να πάρει κι εξαφανίστηκε.Όσο δεν μου μιλούσε, ήμουν να πέσω να πεθάνω, ούτε μηνυματάκι, ούτε τίποτα. Αν και εγώ ήξερα τί κάνει και πού βρίσκεται, πως βλέπει και άλλον. Υπέφερα, πόνεσα, θύμωσα με τον εαυτό μου πάνω απ' όλα που έκανα τη βλακεία να αιστανθώ κάτι ξανά, μετά από άπειρα παθήματα, μέχρι και στημένες καταστάσεις κάποτε... Όμως λυτρώθηκα, λίγο καιρό αφού μου έστειλε ένα μήνυμα γεμάτο μίσος, που έσταζε δηλητήριο. Είναι τόσο απελευθερωτικό να σε μισεί ο άλλος! Για πότε φεύγει το αίσθημα που νιώθεις, ούτε εσύ ο ίδιος δεν το καταλαβαίνεις καλά καλά...Το μίσος του άλλου πάντα γιατρεύει την αγάπη σου. Άλλωστε, αυτά τα δύο, σχετίζονται στενά. Συγκοινωνούντα δοχεία και κάποιες φορές, αλληλοεξαρτώμενα! Κι εγώ μισώ, μισώ πολύ και μισώ και πολύ κόσμο, όμως ποτέ κάποιον που στάθηκε δίπλα μου (έστω και λίγο) χωρίς σκοπιμότητες ή υποκρισία... Κι εγώ μισώ επειδή με βασάνισαν, αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να μισήσω έναν αθώο άνθρωπο ή να ξεσπάσω επάνω του... Κι εγώ μισώ, αλλά ποτέ δεν φέρθηκα σε μια κοπέλα σκάρτα, ίσα ίσα, το τελείως αντίθετο μάλλον, τελικά.Σε ευχαριστώ καλή μου Αν_ για τη νέα ουλή που μου χάρισες, σαν spiritual warrior που είμαι, είναι τιμή μου και καμάρι μου να φέρνω σημάδια μάχης με τέρατα της ζωής, ιδίως όταν δεν κατάφεραν να με κατασπαράξουν. Και οι "θηριοδαμαστές" τζάμπα χαίρονται, δεν κατάφεραν τίποτε απολύτως, ή μάλλον, πέτυχαν το ακριβώς εκ διά μέτρου αντίθετο, από αυτό που αναμέναν.Να είστε σίγουροι πως ποτέ δεν θα γίνω ένας σκ τάνθρωπος και υπάνθρωπος σαν εσάς. Ούτε όμως μάρτυρας. Με καρφώσατε όλοι στο ξύλο, όμως εγώ δεν είμαι μεσσίας και αρνούμαι να θυσιαστώ για χατήρι σατανάδων, επειδή έτσι το θέλησαν και έτσι τους βολεύει. Θα πάρω τα 30 αργύρια και θα πάω να τα φάω για πάρτη μου, λοιπόν. Και να είστε σίγουροι πως γράφω στο βιβλίο χρεών ΜΟΥ, τα δικά ΣΑΣ ονόματα. Καλά να περνάτε, καλή ζωή!