Όταν ξεκίνησες να γράφεις μουσική θεωρούσες πως γράφεις χορευτική μουσική ή έκανες απλά το κέφι σου;
Ξεκάθαρα είχα στο μυαλό μου ότι η μουσική μου προορίζεται για κλαμπ και για να ακούγεται δυνατά. Προφανώς, δεν ήξερα τη δυναμική της σκηνής που χτίστηκε τα επόμενα χρόνια, αλλά δεν είχα σκοπό να φτιάξω κομμάτια που θα τα ακούει κάποιος αραχτός στον καναπέ του.
Τι θα απαντούσες σε όσους θεωρούν τη χορευτική μουσική άχρηστη, αν δεν ακούγεται σε ένα κλαμπ;
Διαφωνώ. Ο κόσμος χορεύει και στο σπίτι του, στο αμάξι του, στον δρόμο. Μερικές φορές απλά χρειάζεται μουσική για να τον ξυπνήσει, για να γυμναστεί, για να του δώσει ρυθμό. Δεν είναι μουσική για χαζούς.
Όταν ξεκίνησες να γράφεις μουσική, ο περισσότερος κόσμος άκουγε χιπ χοπ. Πώς αντιμετώπισαν τον ήχο σου τότε;
Όταν πρωτοξεκίνησα, ο ήχος μου ήταν περισσότερο ηλέκτρο από την πορεία που πήρε μετά. Πολλές μπάντες όπως οι Soulsonic Force (σ.σ. του Africa Bambaataa) έφτιαχναν uptempo μουσική που ταίριαζε πολύ με αυτό που έκανα εγώ, οπότε οι χιπ χοπ κύκλοι ενδιαφέρθηκαν πολύ για τη μουσική μου.
Πώς εσύ μαζί με τον Derrick May και τον Kevin Saunderson αναπτύξατε τη Europhilia τόσο σύντομα;
Ποτέ δεν κατάλαβα ακριβώς γιατί οι Ευρωπαίοι ασχολήθηκαν τόσο πολύ με τη μουσική μας. Φαντάζομαι πως ήταν πιο ανοιχτόμυαλοι και πως το δικό σας mainstream ήταν πιο δεκτικό σε καινούργιους ήχους απ' ό,τι το αμερικάνικο. Έτσι κατέληξε η μουσική μας να είναι στα charts της Ευρώπης και underground εδώ.
Μόλις κυκλοφόρησες καινούργιο υλικό ως Model 500 μετά από 11 ολόκληρα χρόνια. Πώς το αποφάσισες και ποια είναι η μεγαλύτερη διαφορά που παρατηρείς συγκριτικά με την εποχή που ξεκίνησες αυτό το project;
Συνεργάζομαι με τα μέλη της μπάντας εδώ και αρκετό καιρό και αποφασίσαμε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών που κάνουμε μαζί να δουλεύουμε καινούργια κομμάτια, περιμένοντας στα αεροδρόμια και κατά τη διαμονή σας σε ξενοδοχεία ανά το κόσμο. Η βασική διαφορά, τώρα, είναι η τεχνολογία. Μπορείς να έχεις τον απόλυτο έλεγχο της μουσικής που φτιάχνεις πλέον. Χωρίς την τεχνολογία δεν θα μπορούσαμε, άλλωστε, να ηχογραφούμε σε αεροδρόμια τις ιδέες μας.
Υπάρχει κάτι που σε εκπλήσσει όταν παίζεις ζωντανά με τους Model 500 συγκριτικά με το deejaying που κάνεις τόσα χρόνια;
Όχι, πραγματικά. Ακόμα μου αρέσουν και τα δύο, απλώς με το συγκρότημα έχω παρέα και δεν αισθάνομαι μοναχικά τόσο καιρό στον δρόμο.
Πρόσφατα έκανες ρεμίξ στο «Mantis» των Psychic Ills. Πώς επιλέγεις τα κομμάτια που θέλεις να «πειράξεις»;
Κοίταξε, όταν κάποιος ζητά ένα ρεμίξ από εμένα είναι λογικό να περιμένουν να προσθέσω στο κομμάτι τους μια Juan Atkins αύρα. Άλλωστε, όταν φτιάχνω ένα ρεμίξ το αντιμετωπίζω ως δικό μου κομμάτι. Δεν ξέρω ακριβώς πώς αποδέχομαι ή αρνούμαι να κάνω κάτι τέτοιο. Αν «νιώθω» ακούγοντας το τραγούδι, λέω ναι, αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω.
Τι σχεδιάζεις τώρα;
Φτιάχνω τις συναυλίες, προσπαθώ να τις κάνω καλύτερες, οπότε αυτή είναι η προτεραιότητά μου τώρα, ενώ παράλληλα τελειώνω και τον επόμενο προσωπικό μου δίσκο.
σχόλια