Κοπέλα μου, στην ίδια κατάσταση ήμουν κι εγώ όταν αναγκάστηκα να εξεταστώ με αυτό το άθλιο σύστημα των Πανελληνίων, ένα σύστημα που εξετάζει και κρίνει έναν μαθητή από την επίδοσή του σε 3Χ6=18 ώρες εξετάσεων, ανεξαρτήτως της πορείας και της παρουσίας του σε όλη τη σχολική ζωή. Από το άγχος μου είχα ταχυκαρδίες και εφιδρώσεις και μπήκα στο χειρουργείο εσπευσμένα 2 μήνες πριν τις εξετάσεις γιατί από το άγχος η σκωληκοειδίτιδά μου έσπασε. Ας μη συζητήσω για τα κιλά που πήρα και τα νεύρα απέναντι σε όλους και όλα. Το αποτέλεσμα;; Έγραψα κάτω από τη βάση στα μαθηματικά και σε όλα τα υπόλοιπα της θετικής κατεύθυνσης 18+ αλλά έχασα την Ιατρική, τη σχολή που ήθελα να περάσω από μικρή κοπέλα, ένα όνειρο ζωής. Μπόνους η κατάθλιψη το καλοκαίρι.Η συμβουλή μου; Διάβασε σωστά, μέχρι εκεί που σε παίρνουν οι δυνάμεις σου. Η ζωή σου ΔΕΝ τελειώνει με τις γαμωπανελλήνιες, ΜΗΝ αφήσεις αυτή τη μαλακία να σου καταστρέψει τη ψυχολογία σου. Το πανεπιστήμιο με το καλό ή το ΤΕΙ ή όπου αλλού περάσεις να ξέρεις θα είναι δυσκολότερο κατά πολύ από τα ολοκληρώματα και τις οξειδωαναγωγικές του λυκείου.Και που'σαι: στη δουλειά σου κι ύστερα στη ζωή σου ποτέ δε θα κριθείς για το τι έκανες στις πανελλήνιες, ποτέ.