Αγαπητέ d.d.l. Νομίζω ότι τουλάχιστον θα συμφωνήσεις ότι οι κυπριακές τράπεζες έχουν μια τεράστια τρύπα, και πρέπει κάπως να καλυφθεί. Είτε θα την επωμιστούν οι κύπριοι φορολογούμενοι, είτε οι καταθέτες των τραπεζών, είτε οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι (αν τα έδιναν όχι ως δάνειο όπως τώρα αλλά ως δωρεά). Μακάρι να γινότανε το τρίτο, το οποίο θα ήταν το λεφτόδεντρο που όλοι θέλουμε, αλλά δεν γίνεται. Οι Ρώσοι όπως κατάλαβες δεν θέλουν να δώσουν. Οπότε πρέπει να διαλέξεις ένα συνδυασμό ανάμεσα στις πρώτες δύο λύσεις.Το να γκρινιάζεις ότι αυτές οι πολιτικές είναι μονόδρομοι και μας οδηγούν μαθηματικά στην καταστροφή δεν έχει καμία αξία γιατί δεν προτείνεις κάποια άλλη λύση. Ό,τι και αν επιλεχθεί τα πράγματα θα είναι χειρότερα από την εποχή της αστακομακαρονάδας που ζήσαμε στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αυτό επιβεβαιώνει τη θεωρία σου ότι αφού η πολιτική που ακολουθείται μας πάει σε χειρότερη κατάσταση, η πολιτική πρέπει να είναι λάθος. Δηλαδή θεωρείς ότι πάντα πρέπει να υπάρχει κάποια λύση η οποία να μας πηγαίνει στην προηγούμενη, ωραία κατάσταση. Δυστυχώς, αυτό δεν ισχύει. Και ούτε υπάρχει κάποιος φυσικός νόμος που να λέει ότι μια οικονομία θα πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο.