Και βέβαια υπάρχουν μακροχρόνια ζευγάρια που δεν αντιμετωπίζουν τον σύντροφο ως βραχνά αλοίμονο!Από την άλλη,οι ανοιχτοί γάμοι,αφορούν ανθρώπους υψηλού μορφωτικού επιπέδου και κυρίως υψηλότατης συναισθηματικής νοημοσύνης και βαθμού ωριμότητας.Μιλάμε δηλαδή για ισχνότατες μειοψηφίες.Επίσης,ΔΕΝ χωρίζεις,αν δεν έχεις σοβαρότατα προβλήματα,με δύο ανήλικα στην πλάτη,σε εποχές κρίσης, συν τοις άλλοις,επειδή πλήττεις!Να είμαστε σοβαροί.Δύο νέοι άνθρωποι γνωρίζονται, ερωτεύονται,συζούν η παντρεύονται,και σιγά σιγά,μετατρέπονται σε συνεργάτες,συναγωνιστές,στήριξης του οικοδομήματος που λέγεται οικογένεια.Αυτή είναι η πορεία.Σε πάρα πολλές περιπτώσεις η συνεργασία είναι αρμονική,εμπεριέχει,αλληλοσεβασμό,αλληλοεκτίμησηαλληλοστήριξη ,νοιάξιμο,αγάπη.Δυστυχώς κατ εμέ,ουδείς ενημερώνει τα νέα ζευγάρια για το τι τα περιμένει μετά το γάμο,και κυρίως, μετά τον ερχομό των παιδιών.Για κάποιο μυστήριο λόγο στο φαντασιακό της κοινωνίας υπάρχει ακόμη η εξίσωση, Happy end= marriage.Υπάρχουν άνθρωποι,που ζουν καλά με την παραπάνω κατάσταση,όπου ο έρωτας είναι ένα κεφάλαιο που έχει κλείσει.Υπάρχουν και άλλοι,που ζορίζονται αφόρητα,και αισθάνονται δυστυχείς.Είτε ενδίδουν σε εξωσυζυγικές σχέσεις,είτε φοβούμενοι τις όποιες συνέπειες, δεν ενδίδουν.Το πως το διαχειρίζονται,είναι θέμα καθαρά ιδιοσυγκρασίας.