Η Καραγιάννης Καρατζόπουλος συνεχίζει να ασελγεί στις ταινίες που είχαν την ατυχία να βρεθούν στην κατοχή της. Μια αλλάζει τους τίτλους στην αρχή. Μια βάζει άσχετες σφήνες από το σήμερα, μια βάζει slow motion, μία κόβει πλάνα, μια μπογιατίζει ασπρόμαυρες ταινίες. Μπάστα πια.Το ασπρόμαυρο δεν εμπόδισε καμιά από τις παλιές ταινίες που βλέπουμε και ξαναβλέπουμε να αγαπηθούν, και το έγχρωμο δεν προσθέτει τίποτε σε αυτές. Μπορεί οι περισσότερες παλιές Ελληνικές ταινίες να μην διεκδικούν δάφνες ποιότητας και να γυρίστηκαν σε ασπρόμαυρο, απλά επειδή ήταν πολύ πιο φτηνό από το έγχρωμο, αλλά αποτελούν παρακαταθήκη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και μαρτυρίες του τρόπου ζωής της κοινωνίας μας σε αλλοτινές εποχές. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να τις πειράζει επειδή κάποτε αγόρασε τα δικαιώματα χρήσης τους.Γιατί εάν σήμερα λέμε, "γιατί όχι ο μπακαλόγατος;", αύριο κάποιος άλλος μπορεί να πει γιατί να μην βάψουμε και τα χαρακτικά του Τάσσου και της Κατράκη, ή και γιατί όχι τον Παρθενώνα, αφού και οι αρχαίοι βαμμένο τον είχαν.