Eργαζόμενοι στην Ονδούρα αναγκάζονταν να φοράνε πάνες

Eργαζόμενοι στην Ονδούρα αναγκάζονταν να φοράνε πάνες Facebook Twitter
10

Μια εταιρεία κορεατικών και αμερικανικών συμφερόντων με βάση την Ονδούρα, κατηγορείται από επικεφαλής σωματείων και πρώην υπαλλήλους ότι εξανάγκαζε το προσωπικό να φοράει πάνες στη δουλειά για να υπάρχει αύξηση της παραγωγικότητας, Αντιπρόσωποι της εταιρείας αρνούνται τις κατηγορίες, αλλά έχει ήδη διαταχθεί έρευνα.

Σύμφωνα με το abc news, το προηγούμενο Σάββατο ο πρόεδρος της ομοσπονδίας των εργατών καταδίκασε την παραβίαση των δικαιωμάτων των εργαζομένων με αυτό τον τρόπο και πρόσθεσε ότι η ψυχολογική πίεση οδήγησε αρκετούς εργαζόμενους, ειδικά γυναίκες να αγοράζουν από μόνοι τους πάνες και να μην πηγαίνουν στο μπάνιο, με το φόβο ότι θα χάσουν τη δουλειά τους.

Ο υπουργός εργασίας Jorge Bogran δήλωσε ότι 30 επιθεωρητές εργάζονται στην υπόθεση για να εξακριβώσουν τους ισχυρισμούς των εργαζομένων, ενώ ο εκπρόσωπος της εταιρείας Edgardo Dumas διέψευσε τις κατηγορίες χαρακτηρίζοντάς τις αναληθείς και αβάσιμες και ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία του δεν παραβίασε ποτέ τα δικαιώματα των εργαζομένων.


[via]

10

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Η μόνη δουλειά που ξέρω»: Οι εργάτες του μικροσκοπικού Λεσότο αντιδρούν στους δασμούς 50% του Τραμπ

Διεθνή / «Η μόνη δουλειά που ξέρω»: Οι εργάτες του μικροσκοπικού Λεσότο αντιδρούν στους δασμούς 50% του Τραμπ

Ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας απασχολεί περίπου 40.000 εργαζόμενους και αντιπροσωπεύει το 90% των εξαγωγών του Λεσότο, όπου κατασκευάζονται τζιν για εμβληματικές αμερικανικές μάρκες όπως η Levi's και η Wrangler
LIFO NEWSROOM
50 χρόνια Microsoft: Ο Μπιλ Γκέιτς θυμάται τον κώδικα που ξεκίνησε την επανάσταση των υπολογιστών

Διεθνή / 50 χρόνια Microsoft: Ο Μπιλ Γκέιτς θυμάται τον κώδικα που ξεκίνησε την επανάσταση των υπολογιστών

Ο ιδρυτής της Microsoft γιορτάζει την «χρυσή επέτειο» της εταιρείας με αναμνήσεις από τον κώδικα που έγραψε στα 19 του και έβαλε τα θεμέλια για το μέλλον της τεχνολογίας
LIFO NEWSROOM

σχόλια

8 σχόλια
Και οι εργαζομενοι φυσικα υπο τον φοβο της απολυσης,αρνουνται τις κατηγοριες.Ας ζησουν μεσα στα σκατα τοτε,αυτη την αξια δινουν στον εαυτο τους.
δυστυχώς, το ίδιο συμβαίνει κι εδώ, όπου ο εργαζόμενος των 12 ωρών/ημέρα για 600€, χωρίς ένσημα/επιδόματα/δώρα/κ.λπ., χωρίς άδεια (απλήρωτη έστω, άνθρωπος είσαι και κουράζεσαι), χωρίς καμιά αξιοπρέπεια πλέον καθώς το "αφεντικό" αποφασίζει και διατάζει κι εσύ στέκεσαι προσοχή στο ένα πόδι και κάνεις τη δουλειά 5 ανθρώπων για το μισθό μισού(!), δεν τολμά ποτέ όχι καταγγελία να κάνει, αλλά έστω να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται. δεν ήμουν ποτέ αυτής της λογικής και προτιμούσα να βάζω τον εαυτό μου σε μπελάδες. είχα όμως την πολυτέλεια να με βοηθούν οι γονείς μου, που μου έμαθαν να μην ανέχομαι την εκμετάλλευση από κανένα. όσο τα χρόνια περνούν όμως, βλέπω οικογένειες που συντηρούνται από έναν τέτοιο μισθό (μισό) μόνο, με τις υποχρεώσεις να τρέχουν: ενοίκια, λογαριασμοί, υγεία. και τότε, αγαπητέ, τα δικαιώματα γίνονται πολυτέλεια. μην κρίνετε με τόση ευκολία αυτό που πιθανόν δεν χρειάστηκε ποτέ να αντιμετωπίσετε.