![Γράμμα στον Νικ Κέιβ που κλείνει τα 67](/sites/default/files/styles/square_large/public/articles/2024-09-20/cave.jpg?itok=urAzyVma)
8.7.2017 | 02:29
Χάος
Και φτάνει η στιγμή που κοιτάς το "τώρα" και είσαι ερωτευμένος με τον κολλητό σου. Τον μοναδικό άνθρωπο που έχεις και στηρίζετε ο ένας τον άλλον τόσα χρόνια. Και είσαι άντρας. Και ξέρει ότι είσαι gay. Και είναι straight. Και νομίζεις ότι η ζωή σου έχει τελειώσει. Που τον βλέπεις να συνεχιζει χαρούμενος την ζωή του και πεθαινεις κάθε μέρα για το αν θα διαλύσεις το είναι σου και θα τα πεις όλα με ρίσκο να τον χασεις ή αν θα το βουλωσεις και θα υποκριθείς για να έχεις μια "ευτυχισμένη" ζωή δίπλα του. Και οι μέρες περνάνε. Κι εσύ ελπίζεις. Και ξέρεις κάπου μέσα σου ότι δεν αισθάνεται τίποτα παραπάνω. Και ξέρεις κάπου μέσα σου ότι δεν μπορείς λεπτό μακριά του. Και ξέρεις κάπου μέσα σου ότι σ αγαπάει όσο τίποτα. Και ελπίζεις. Χωρίς λόγο. Και ξέρεις οτι πρέπει να ζητήσεις βοήθεια. Χάος.
0