![To success story του Παντείου Πανεπιστημίου](/sites/default/files/styles/square_large/public/articles/2024-09-19/CB1FA0AC-8553-4A44-B050-E818B3ED11E2.jpeg?itok=T-6DNkRc)
9.3.2015 | 14:36
Ο ΠΡΩΗΝ ΚΑΙ Η ΠΡΩΗΝ
Μεχρι πριν λιγες μερες ημουν με εναν τυπο που γνωρισα πριν μισο χρονο περιπου. Υπεροχο παιδι, τρυφερος, γλυκος μαζι μου αλλα και γενικοτερα. Ημουν ευτυχισμενη μα το μονο που με τυραννουσε ηταν το οτι ειχε βγει απο μια μακροχρονια σχεση και παρ' ολο που ειχε προσπαθησει να προχορησει και με αλλη κοπελα πριν απο μενα την ηθελε ακομα. Η πρωην του ηταν στην ιδια παρεα με αυτον, εβγαιναν ολοι μαζι αλλα αρκετα νωρις παιχτηκε και μια βλακεια, μαλωσαμε εξαιτιας της και αρχικα εκοψε καθε επαφη. Μετα μιλησανε και κρατηθηκαν στα τυπικα. Σχεδον. Στις γιορτες τους ανταλαξανε δωρα (πραγμα που εμαθα τυχαια), οποτε αρρωσταινε τον ρωτουσε συνεχεια τι κανει, στο σχολειο ανταλλασανε και καμια κουβεντα. Υπερβολικη και ζηλιαρα θα με πειτε. Ναι ημουν το ξερω γι αυτο δεν ελεγα τπτ. Στο κατω κατω απ' οτι εμαθα εχει και γκομενο. Αλλα δε κρυβω οτι ειχα κολλησει και μου την εδινε οσο τιποτα. Τωρα χωρισαμε.. Παει... Τωρα εμαθα οτι μιλανε... Φιλικα αλλα μιλανε... Του κανει λαικ, της εκανε ενα και αυτος (που κανει σπανια).Ειναι στο ιδιο σχολειο, θα τον βλεπει, ισως κανουν ξανα παρεα...Τον ειχε 6 χρονια δε της φτανει; Με ενοχλει τοσο η σκεψη, δε μπορω να ηρεμησω......