Πιστεύω ότι η μητέρα σου έχει θέματα ψυχιατρικής φύσεως και γι' αυτό εσύ δεν μπορείς να κάνει τίποτα. Το μόνο που μένει είναι να ανεξαρτητοποιηθεις.
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
Πιστεύω ότι η μητέρα σου έχει θέματα ψυχιατρικής φύσεως και γι' αυτό εσύ δεν μπορείς να κάνει τίποτα. Το μόνο που μένει είναι να ανεξαρτητοποιηθεις.
Ζεις σε ένα άσχημο κακοποιητικό περιβάλλον. Η συμπεριφορά της μητέρας σου δεν είναι φυσιολογική, διότι έτσι όπως τα αναφέρεις σε βλέπει ως εχθρό και σου κάνει το βίο αβίωτο. Δεν μας αναφέρεις, γιατί γράφεις αυτόν τον τίτλο στην εξομολόγησή σου. Τι πιστεύεις ότι ζηλεύει η μαμά σου σε σένα; Ποια είναι η καθημερινότητά σου στο χώρο που συν υπάρχετε; Αν θέλεις, γίνε λίγο πιο αναλυτική. Δεν υπάρχει κάποιος συγγενής να σε βοηθήσει να απεγκλωβιστείς ως αρχή;
Δε μας λες όμως γιατί συμπεριφέρεται έτσι. Μήπως σε βλέπει στάσιμη και με λάθος τρόπο προσπαθεί να σε κάνει πιο δυναμική; Που τελικά αυτό φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα; Πατέρας υπάρχει; Κάποιος θείος να σε βοηθήσει; Για να λέει ότι αυτό θα γίνεται όσο μένεις μαζί της καταλαβαίνω ότι θέλει να ανεξαρτητοποιηθεις. Βρες τη δύναμη να ψάξεις δουλειά και να φύγεις από δίπλα της,πιστεύω θα ηρεμήσετε όλοι. Αν είσαι ανήλικη μπορείς να πάρεις τηλέφωνο κάποια γραμμή στήριξης για κακοποίηση.
Όταν ειναι προδήλως εριστικός καποιος και σε προκαλεί διαρκώς πετώντας πράγματά σου ή κατηγορώντας αδίκως στα υπόλοιπα μέλη οτι τής εκλεψες τα κοσμήματα (!!) ή οτι χάλασες κάτι στο σπίτι ενω ασφαλώς δεν ειναι ετσι τα πράγματα και το κάνει επίτηδες για να σε βάλει σε μπελάδες, θεωρείς οτι θελει το καλό σου;
Όταν δεν παιρνει απαντηση και κάνω να φύγω απο τον χώρο , μετά με κυνηγαει μεσα στο σπίτι απειλώντας να μου επιτεθεί στα 30+ μου και μου λεει οτι θα με βαραει και 50 να φτασω γιατί ειναι πιο πάνω αυτή απο εμένα.
Σου φαινεται οτι έχει καλούς λογους για να φερεται ετσι;
Αρετή ειναι το ονομα της. Ειρωνία,ετσι;!
Ειναι ο χειρότερος άνθρωπος που θα μπορουσε να βρεθει στο δρόμο μου. Με εχει καταστρεψει, και δεν εχω κουράγιο να σηκωθώ απο τα 33+ χρονια διαρκούς κακοποιησης μου (σωματικης οσο ημουν παιδί και ψυχολογικής ολα τα υπολοιπα).Το ιδιο αβοήθητη νιώθω και τώρα οπως τότε που ημουν παιδί και που εσπαγε την μια κουταλα μετα την αλλη πάνω μου χαιρέκακα.
Διάβασα, μορφώθηκα , πηρα ενα σκασμό πτυχία, η mensa λεει οτι εχω 154 δ.ε. αλλα νιώθω ανικανη να αντιμετωπισω τον μεγαλύτερο εχθρό μου, την γυναικα που με γεννησε.
Όλο αυτό είναι κακοποίηση. Το πρώτο πράγμα που κάνουμε, για να προστατέψουμε τον εαυτό μας είναι να φύγουμε από το κακοποιητικό περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε και να μειώσουμε στο ελάχιστο τις επαφές με τον άνθρωπο/ανθρώπους που μας κακοποιεί/κακοποιούν. Η απόσταση θα σε βοηθήσει να δεις την κατάσταση πιο καθαρά και σιγά σιγά να απεγκλωβιστείς. Μίλησε με κάποιο ειδικό, για να πάρεις τον έλεγχο του εαυτού σου και να βρεις τη δύναμη να ξεφύγεις.