«Οι μουσικοί δεν είναι call girls»

«Οι μουσικοί δεν είναι call girls» Facebook Twitter
0

«Στον Καρέα υπήρχε μια περιοχή με προσφυγικές πολυκατοικίες Ρουμάνων. Φαντάσου μια πολιτεία με τέτοια κτίσματα, που έχει όμως και κάποια μέλαθρα, απομεινάρια του 18ου και 19ου αιώνα. Έναν κόσμο εντελώς απαρχαιωμένο, μοναδικό, όπου συγκεντρώθηκαν ασυμβίβαστοι καλλιτέχνες, όχι μόνο μουσικοί αλλά και θεατράνθρωποι, χορευτές, για να δημιουργήσουν μια κολεκτίβα που θα εβγαζε τη ζωή μας από το αδιέξοδο της θλίψης». Είναι ξημερώματα και στην άλλη άκρη της γραμμής, στην πόλη Περμ στα αχανή βάθη της Ρωσίας, βρίσκεται ο σπουδαίος Έλληνας αρχιμουσικός Θεόδωρος Κουρεντζής, που μόλις τέλειωσε την πρόβα του. «Αν μπορούσα να προβάλω σε μια οθόνη όλα τα θέλγητρα αυτού του ιδιαίτερου κόσμου, που από άλλους θεωρείται εξορία, πιστεύω πως πολλοί Έλληνες θα ήθελαν να είναι εξόριστοι, όπως εγώ. Μιλώ για αληθινή αγάπη για τη ζωή και την τέχνη. Οι τελειότεροι μουσικοί να κάθονται στις πρόβες μερόνυχτα για ένα μέτρο μουσικής και το κοινό να σου προσφέρει ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, με μια απλότητα, σοκολατάκια ή αγαθά απ’ το περιβόλι, πέρα από τον πλαστικό κόσμο μιας κεντροευρωπαϊκής αίθουσας και μιας εμπειρίας τετριμμένης, συχνά ξοφλημένης πριν καν αρχίσει. Υπάρχει αλήθεια στη ζωή και την τέχνη και πέρα από τα όρια αυτού που ονομάζουμε Δύση...». Αιρετικός, αντισυμβατικός και απόλυτος, ο ιδιοφυής μουσικός έχει καταφέρει, σε μια χώρα με τεράστια μουσική παράδοση, να στρέψει τα βλέμματα επάνω του. Η ορχήστρα που διευθύνει, η MusicAeterna, όχι μόνο έχει αρχίσει να θεωρείται παγκοσμίως ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σύνολα αλλά έχει γίνει καταφύγιο για μια σειρά καλλιτεχνών που προτιμούν να εγκαταλείψουν σημαντικές σταδιοδρομίες στη Μόσχα, στην Αγία Πετρούπολη, αλλά και στις μεγαλουπόλεις της Δύσης, για να αναζητήσουν το νόημα της μεγάλης δημιουργίας. Σπουδαίοι σολίστ, που, όπως λέει ο Κουρεντζής, θα ήθελαν πολύ να έχουν στο δυναμικό τους οι καλύτερες συμφωνικές ορχήστρες του κόσμου. «Μια ομάδα φανατικών μουσικών οι οποίοι έρχονται να λάβουν το “σχήμα της εξορίας”, για να υπηρετήσουν τα μεγάλα οράματα της μουσικής. Και μέσα σ’ αυτή την εξορία αναπλάθονται και δίνουν ένα αποτέλεσμα που δεν έχει καμία σχέση με εκείνα των σχημάτων του mainstream. Το δικό μας είναι ένα σχήμα που μας απομακρύνει από τους τεχνητούς παραδείσους... Μας διακατέχει ένας πραγματικός οίστρος. Η έμπνευσή μας είναι ελληνοκεντρική και την εκφράζουμε μέσα από στοιχεία που πολλές φορές φαντάζουν ξένα στη δυτική πραγματικότητα». Γι’ αυτό το σύνολο τα κτίρια του 19ου αιώνα δεν είναι μουσεία, είναι ο χώρος όπου τρώνε όλοι μαζί, όπου γιορτάζουν παίζοντας μουσική για τους ίδιους. Ματαιώνουν την πρόβα όταν δεν έχουν έμπνευση, αποφασίζουν μαζί το πρόγραμμα της ορχήστρας. «Προσπαθούμε να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο. Μοιραζόμαστε την τέχνη μας σε ένα πεδίο αυτοσχεδιαστικού χαρακτήρα. Οργανώνουμε τι θα παίξουμε και πόσο θα παίξουμε από κοινού, αναιρώντας οποιαδήποτε νομοθεσία ή κοντράτο».

«Οι μουσικοί δεν είναι call girls» Facebook Twitter

Σούπερ σταρ στη Ρωσία, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του δίπλα στον Ιλία Μούσιν, μυθική μορφή στον χώρο της διεύθυνσης ορχήστρας και ο οποίος τον πρωτοχαρακτήρισε διάνοια, περνάει τη μισή του ζωή στη δυτική Ευρώπη, διευθύνοντας μερικές από τις σπουδαιότερες ορχήστρες. Ερμηνεύει τη σχέση του με το διεθνές μουσικό κατεστημένο με όρους ιδανικού έρωτα: «Προτιμώ την ανατολική Ευρώπη με τις καμπύλες της. Σαν να ‘ναι η Δύση μια γυναίκα ορθολογίστρια που σε κάνει να νοσταλγείς το ρομαντικό παραμύθι της Ανατολής. Στη Δύση δεν υπάρχει παραμύθι». Απεχθάνεται τον συνδικαλισμό στην τέχνη, τη νοοτροπία των μουσικών που σταματούν την πρόβα όταν το ρολόι σημάνει τη λήξη του ωραρίου. «Δεν κάνεις έρωτα με το ρολόι, οι μουσικοί δεν είναι call girls. Από την άλλη, δικαιολογώ κι αυτούς που κοιτάνε τα ρολόγια τους, εφόσον δεν ανήκουν σε μια ομάδα με αξιώσεις και χάνονται σ’ ένα σύνολο στο οποίο δεν έχουν καμία εγγύηση ότι η προσωπική τους προσπάθεια και ο χρόνος που επενδύουν θα αποφέρουν το αποτέλεσμα που οραματίζονται. Γι’ αυτό στα σύνολα που υπάρχει πραγματική δημοκρατία οι μουσικοί δουλεύουν χωρίς ρολόι, όπως στα ροκ συγκροτήματα. Και αυτό γιατί η ποιότητα τους αφορά άμεσα». Στη MusicAeterna είναι τέτοια η προσωπική εμπλοκή των μουσικών, που συχνά ξεπερνούν τα φυσικά τους όρια, παίζοντας με τρομακτική ενέργεια, όρθιοι καθόλη τη διάρκεια της συναυλίας. 

Προσκεκλημένοι του Φεστιβάλ Αθηνών, με την οικονομική στήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, θα παρουσιάσουν δύο βραδιές με καθαρά ρωσικό πρόγραμμα. Στις 10 Ιουλίου το δεύτερο κονσέρτο για πιάνο του Ραχμάνινοφ με σολίστ στο πιάνο τον Αλεξάντερ Μέλνικοφ και την Πέμπτη Συμφωνία του Σοστακόβιτς, και στις 12 Ιουλίου, μαζί με το Μπαλέτο της Όπερας του Περμ, δύο θρυλικά μπαλέτα του Στραβίνσκι από την εποχή του Ντιάγκιλεφ σε σύγχρονη εκδοχή: Οι Γάμους, σε χορογραφία του μεγάλου Γίρζι Κύλιαν, και Πετρούσκα ,σε χορογραφία του Νίκολο Φόντε.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Θέλω τα τραγούδια μου να γίνουν καραόκε για να τα τραγουδούν με πάθος οι μεθυσμένοι θείοι»

Μουσική / «Θέλω τα τραγούδια μου να γίνουν καραόκε για να τα τραγουδούν με πάθος οι μεθυσμένοι θείοι»

Η Michelle Gurevich γράφει μουσική για την ψυχή και τις εμπειρίες της, με μια γερή δόση μαύρου χιούμορ και αφοπλιστικής ειλικρίνειας. Μιλά στη LiFO λίγο πριν από την εμφάνισή της στο Fuzz.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Κοντσέρτο για πιάνο του Έντβαρντ Γκριγκ: Ένα νεανικό έργο που δεν ξεπεράστηκε ποτέ

Συμφωνική Μουσική - Ιστορίες / Κοντσέρτο για πιάνο του Έντβαρντ Γκριγκ: Ένα νεανικό έργο που δεν ξεπεράστηκε ποτέ

Πώς είναι άραγε να γράφεις το κορυφαίο σου έργο στα 25 σου χρόνια; Πόση αγωνία αισθάνεται ένας συνθέτης που καταλαβαίνει ότι όλοι προσδοκούν από εκείνον το επόμενο μεγάλο έργο; Πού κρύβεται η ακαταμάχητη δύναμη του Κοντσέρτου για πιάνο του Έντβαρντ Γκριγκ; Η Ματούλα Κουστένη εξερευνά ένα από τα διασημότερα έργα για πιάνο και ορχήστρα, την ομορφιά του και την ιστορία του.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Μπάρι Άνταμσον: «Το ροκ εν ρολ ήταν από τα τελευταία κινήματα που άλλαξαν πραγματικά τον κόσμο»

Μουσική / «Το ροκ εν ρολ ήταν από τα κινήματα που άλλαξαν πραγματικά τον κόσμο»

Λίγο πριν προσγειωθεί στην Αθήνα για ένα χορταστικό συναυλιακό διήμερο, ο πολυτάλαντος Μπάρι Άνταμσον μιλά για τη σκηνή του Mad-chester, για το ροκ εν ρολ που όσο «γερνάει» τόσο δυναμώνει, για τη γνωριμία του με τον Λιντς και τον εθισμό.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Συνέντευξη Saturday Night Satan

Μουσική / «Όσο υπάρχει κόσμος που πηγαίνει στις συναυλίες, θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε κι εμείς»

Mε μια γυναικεία φωνή να ηγείται, αντλώντας έμπνευση από τον horror κινηματογράφο και με επιρροές από τα ’70s και ’80s, οι Saturday Night Satan φέρνουν νέο αέρα στην εγχώρια metal σκηνή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΤΑΤΣΗΣ
Δείτε ολόκληρη την πρώτη συνέντευξη της Björk on camera μετά μια δεκαετία

Μουσική / Δείτε ολόκληρη την πρώτη συνέντευξη της Björk on camera μετά μια δεκαετία

«Μη σταματάτε. Έχουμε αφθονία. Έχουμε λύσεις. Μπορούμε να αρχίσουμε πάλι από την αρχή»: Η Björk παρουσιάζει την προσωπική της ουτοπία με το πρότζεκτ «Cornucopia» και μιλάει μπροστά στην κάμερα, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. 
THE LIFO TEAM
ΕΠΕΞ O Tsolimon βλέπει όνειρα με γιαπωνέζικα καρτούν

Μουσική / Ο Tsolimon έγραψε ένα άλμπουμ κλαίγοντας και οδηγώντας

Στον πρώτο του προσωπικό δίσκο, ο νεαρός τραγουδοποιός που λατρεύει τον Λεξ και τα Pokemon συνδυάζει την ηλεκτρονική μπαλάντα με το ραπ και το ζεϊμπέκικο. Όταν έστειλε το «Καλό» στον Κραουνάκη, εκείνος του απάντησε πως πρέπει να το τραγουδήσει η Στανίση - τελικά, το είπε ο ίδιος και η Δεσποινίς Τρίχρωμη.
M. HULOT
Ο Bad Bunny και το μέλλον της urbano μουσικής

Μουσική / Ο Bad Bunny και το μέλλον της παρεξηγημένης urbano μουσικής

Το «Debí tirar más fotos» του 30χρονου Πορτορικανού μουσικού είναι ένα λάτιν αριστούργημα αφιερωμένο στις ρίζες του, στην ιστορία του Πουέρτο Ρίκο και στις σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις, όπως ο υπερτουρισμός και η εποχή του Τραμπ, που πλήττει τους μετανάστες.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η «Δύναμη του πεπρωμένου» αποτελεί τα τελευταία 150 χρόνια έναν διαρκή θρίαμβο της μουσικής ιδιοφυΐας του Βέρντι

Μουσική / Η «Δύναμη του πεπρωμένου»: Ο θρίαμβος της μουσικής ιδιοφυΐας του Βέρντι

Η όπερα που απασχόλησε τον Τζουζέπε Βέρντι επί είκοσι χρόνια και θεωρείται από τις σημαντικότερες του διεθνούς ρεπερτορίου επιστρέφει στην Εθνική Λυρική Σκηνή, με μια παράσταση αντάξια της φήμης της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το συναρπαστικό, άχρονο, χαμένο άλμπουμ της Ούρσουλα Λε Γκεν

Πέθανε Σαν Σήμερα / Το συναρπαστικό, άχρονο, χαμένο άλμπουμ της Ούρσουλα Λε Γκεν

H πολυβραβευμένη συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας που πέθανε σαν σήμερα, το 2018, είχε συνεργαστεί με τον συνθέτη Todd Barton στη δημιουργία ενός φιλόδοξου πρότζεκτ που εκτείνονταν πέρα από τη συγγραφή.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
«Θα πατήσεις σε λουλούδια, θα πατήσεις και σε σκατά για να βρεις διεξόδους»

Μουσική / Αεκτζής, αναρχικός, καζαντζιδικός: Η ανορθόδοξη πορεία του Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλου στο ελληνικό τραγούδι

Συνθέτης, στιχουργός, αρθρογράφος, ζωγράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, ο Γιάννης Μπαχ Σπυρόπουλος έχει γράψει τη δική του ιστορία στην ελληνική δισκογραφία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Για μένα αυτό είναι οι ταινίες, μια περιπέτεια έξω και πέρα από την ηθική»

Οθόνες / «Για μένα αυτό είναι οι ταινίες, μια περιπέτεια έξω και πέρα από την ηθική»

Μια μεγάλη κουβέντα με τον σκηνοθέτη και μουσικό Γιάννη Βεσλεμέ που κυκλοφορεί ταυτόχρονα το νέο του άλμπουμ και η ρετροφουτουριστική του ταινία «Αγαπούσε τα λουλούδια περισσότερο». (SPOILER ALERT)
M. HULOT