Αυγά καγιανά με μυκονιάτικο ξινότυρο

Τα δικά μου καγιανά Facebook Twitter
Η συνταγή "τα σπάει" και πάω στοίχημα ότι θα γίνει η αγαπημένη σου καλοκαιρινή εμμονή.
0



ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΑ να βαριέμαι τα αυγά, άρχισα να λατρεύω τα αυγά καγιανά. Φέτος τα απολαμβάνω ακόμα περισσότερο με μυκονιάτικο ξινοτύρι αντί για φέτα, όπως και με ντοματίνια βελανίδια αντί για ντομάτα.

Η συνταγή «τα σπάει» και πάω στοίχημα ότι θα γίνει η αγαπημένη σου καλοκαιρινή εμμονή, ένα γρήγορο και εύκολο φαγητό που με τα ξινά, γλυκά και αλμυρά γευστικά στοιχεία του, και το αγαπημένο σου ψωμί δίπλα, θα σε ικανοποιήσει απόλυτα όλες τις ώρες της μέρας και της νύχτας. (Με ξέρεις, δεν περιαυτολογώ, αλλά εδώ θα ρίξεις άγκυρα, εγγυημένα και χορταστικά.)

Καλό καλοκαίρι σε όλους! Οι μικρές απολαύσεις είναι αυτές που δίνουν κουράγιο, αισιοδοξία και χαρά και τα δικά μου αυγά καγιανά κάνουν αυτό ακριβώς!

Αυγά καγιανά με μυκονιάτικο ξινότυρο

Το μυκονιάτικο ξινότυρο είναι ένα παράγωγο της τυροβολιάς, του κατεξοχήν μυκονιάτικου τυριού με το οποίο φτιάχνουν τις περίφημες κρεμμυδόπιτες και μελόπιτές τους και προσθέτουν σε σαλάτες, π.χ. σε αυτήν με ρόκα και ντομάτα στο «Ο,τι απέμεινε», ένα σούπερ συμπαθητικό ταβερνάκι στην Άνω Μερά. Απλώς, η τυροβολιά στραγγίζει πιο πολύ, ωριμάζει και –πριν γίνει κοπανιστή, δηλαδή ο γευστικός δράκος των μυκονιάτικων τυριών, αλμυρή και υπέροχη πάνω στη μυκονιάτικη μόστρα– μεταλλάσσεται σε ξινότυρο. Δοκιμάστε το μυκονιάτικο ξινότυρο, έχει μια απίθανη φυσική ξινίλα που εξισορροπεί τα γλυκά ντοματίνια, τα οποία γίνονται ακόμα πιο γλυκά με την προσθήκη μόνο μιας πρέζας ζάχαρης (μην την παραλείψετε).

ΣΑΛΑΤΑ Facebook Twitter
Η νόστιμη σαλάτα με ρόκα, ντοματίνια και μυκονιάτικο ξινότυρο όπως τη σερβίρουν στο «Ό,τι απέμεινε» στην Άνω Μερά Μυκόνου.

Υλικά (για ένα μεσαίο τηγάνι και 3 άτομα)

Μια μεγάλη χούφτα ώριμα ντοματίνια (ψιλοκομμένα ή περασμένα 2-3 δευτερόλεπτα στο μούλτι, ίσα να σπάσουν, χωρίς να γίνουν πολτός ή, ακόμα χειρότερα, χυμός)

4 αυγά (ένας θα είναι ο πιο τυχερός, θα φάει δύο!)

1 μικρό κρεμμύδι πολύ ψιλοκομμένο

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα, ρίγανη ή θυμάρι

1 μικρή καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)

το μισό από ένα κεφαλάκι ξινότυρο μυκονιάτικο

λίγο ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Ζεσταίνουμε καλά το τηγάνι, βάζουμε το ελαιόλαδο και μετά τα κρεμμύδια. Σε λίγα λεπτά προσθέτουμε τα ντοματίνια και τα σοτάρουμε και τα δύο σε δυνατή φωτιά μέχρι να στεγνώσει ο πάτος του τηγανιού. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και τη ζάχαρη, χωρίς να ανακατεύουμε.

Μικροί κρατήρες ατμού θα δημιουργούνται σταδιακά στο τηγάνι, αυτό σημαίνει ότι το μείγμα στεγνώνει. Τότε είναι ώρα να ανοίξεις φωλίτσες ανάμεσα στα ντοματίνια και τα κρεμμύδια και προσεκτικά να σπάσεις σε καθεμιά ένα αυγό. (Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα κουτάλι ή το πίσω μέρος μιας ξύλινης κουτάλας για να δημιουργήσεις τις φωλιές.)

Σπάσε λίγο τα ασπράδια στο τηγάνι, δεν πειράζει αν απλώσουν,  αντίθετα το θες κάτι τέτοιο.

Δύο λεπτά μετά σπάσε με τα δάχτυλά σου το ξινότυρο και πρόσθεσε μπόλικο πάνω σε όλη την επιφάνεια του τηγανιού. Άσε τα αυγά να μαγειρευτούν για ένα λεπτό ακόμα και με τον κρόκο ακόμα κατά τι νερουλό φέρε το τηγάνι στο τραπέζι και πασπάλισε όλο το μείγμα με πάπρικα και ελάχιστη ρίγανη. Μια-δυο κουταλιές από το καλύτερό σου ελαιόλαδο, όταν σερβίρεις με σπάτουλα στο κάθε πιάτο, θα κάνουν αυτά τα αυγά καγιανά, εκτός από πεντανόστιμα, και ομορφότερα.

Ένα βαρύ ψωμί σίκαλης και, φυσικά, ένα προζυμένιο τούς ταιριάζει τέλεια. Μαζί με έναν παγωμένο καφέ σε ανασταίνουν. Σου δίνουν αισιοδοξία – ναι, το φαγητό το κάνει αυτό.

καγιανά Facebook Twitter
Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ