Το Greek yoghurt κατακτά την Αμερική

Facebook Twitter
1

Κι όμως, υπάρχουν και κάποιοι που κάνουν εξαγωγές προς Κίνα

Η Κίνα, με πληθυσμό 1.3 δις και πολλά στόματα να θρέψει, χρειάζεται περισσότερα τσοπ στικς από όσα παράγει η ίδια. Για να λύσει το πρόβλημα, πήγε κατευθείαν στην πηγή, εκεί όπου τα κατάλληλα δέντρα γι’αυτή τη δουλειά (sweet gum tree, poplar tree, όποιος ξέρει τις ελληνικές ονομασίες ας ενημερώσει) φυτρώνουν σαν αγριόχορτα. Έτσι δημιουργήθηκε η εταιρία Georgia Chopstick, η οποία λειτουργεί από τον περασμένο Μάιο. Το εργοστάσιο είναι ανοιχτό 24 ώρες την ημέρα, 6 μέρες την εβδομάδα και κατασκευάζει δύο εκατομμύρια τσοπ στικς την ημέρα, τα οποία αποστέλλονται στην Κίνα, στην Ιαπωνία και στην Κορέα. Όχι μόνο αυτό αλλά η ζήτηση αυξάνεται συνεχώς.

Μέχρι το τέλος της χρονιάς το εργοστάσιο σκοπεύει να παράγει δέκα εκατομμύρια τσοπ στικς την ημέρα. Να δούμε για πόσο θα φυτρώνουν αυτά τα δέντρα σαν αγριόχορτα ακόμα. Κι επίσης: μόνο τσοπ στικς μίας χρήσης υπάρχουν;

Στο βίντεο, η αλόγιστη σπατάλη με κάνει να σκέφτομαι τις δικές μας χαρτοπετσέτες.

Θέλετε να εντυπωσιάσετε το ανιψάκι σας;

Θυμόσαστε τότε που όλοι έλεγαν ότι αν βάλεις mentos σε κόκα κόλα το μπουκάλι θα ανατιναχτεί; (Εγώ το δοκίμασα, και ισχύει). Ελπίζω να ξεκινήσω νέο τρεντ με το εξής βίντεο: γάλα, μπογιά και υγρό πιάτων δημιουργούν ένα καλειδοσκόπιο που τον 16ο αιώνα θα ήταν αρκετό για να σας κάψουν ως μάγισσες.

Αύξηση πωλήσεων κατά 2500% του στραγγιστού (ελληνικού) γιαουρτιού στην Αμερική

Τελικά ισχύει: έξω πάμε καλά. Το «ελληνικό» γιαούρτι κάνει πάταγο επειδή είναι θρεπτικό, διατίθεται και με χαμηλά λιπαρά ενώ φαίνεται κρεμώδες και πλούσιο-ταυτόχρονα, έχει και καλή γεύση. Υπάρχουν πολλές εταιρίες που πουλάνε Greek yoghurt κι ευτυχώς, κάποιες από αυτές είναι ελληνικές. Οι πωλήσεις διπλασιάζονται κάθε χρόνο και φαίνεται ότι πρόκειται για μοναδικό φαινόμενο το οποίο έχει αναφερθεί και στους New York Times. Μιλάμε για κέρδη 1.5 δις δολαρίων το χρόνο, και μιλάμε για την χειρότερη πενταετία οικονομικά εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Δεν φαίνεται να υπάρχει άλλη χώρα που διεκδικεί το προϊόν (που να το φανταστούν άλλωστε) και o χαρακτηρισμός «Greek» φαίνεται ότι θα μείνει. Αυτό σημαίνει πολλές διαφημίσεις με κλισέ. Ακολουθεί μία με τον John Stamos, ο οποίος αντί να φέρει κρασί σε δείπνο διαλέγει κάτι ακόμα πιο αισθησιακό, μαντέψτε τι:

Γεύση
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ

σχόλια

1 σχόλια