Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια

Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Φωτ: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

Ο Χρήστος Σιφναίος και η Ράνια Φουλεδάκη, η σύζυγός του, έχουν ιδιαίτερη αγάπη για τα επιτραπέζια παιχνίδια. Το καταλαβαίνεις από τις στοίβες μόλις μπεις στο σπίτι τους, αν και το μέγεθος της συλλογής τους δεν μπορείς να το καταλάβεις από την εικόνα, γιατί δεν τα έχουν όλα στον ίδιο χώρο. Ο Χρήστος και η Ράνια συλλέγουν επιτραπέζια παιχνίδια, κυρίως ρετρό, από τη δεκαετία του 1950 μέχρι και τη δεκαετία του ’90, και στη συλλογή τους έχουν περισσότερους από 500 τίτλους.  

— Πότε και πώς ξεκίνησε η συλλογή των επιτραπέζιων παιχνιδιών σας; 
Χρήστος: Η συλλογή επιτραπέζιων ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2015 και αφορμή στάθηκε μια διαφήμιση στο YouTube με παιχνίδια από τα ’80s και τα ’90s, ανάμεσα στα οποία η Ράνια αναγνώρισε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που είχε μικρή και το λάτρευε. Ο λόγος για το «Καρδιοχτύπια στο τηλέφωνο» της ΜΒ. Βλέποντας τον ενθουσιασμό της, έκανα αναζήτηση στο διαδίκτυο και ένας ιδιώτης το πουλούσε ολοκαίνουριο! Της το έκανα δώρο και έτσι ένα υπέροχο ταξίδι ξεκίνησε. Τα δύο πρώτα χρόνια είχαμε εστιάσει κυρίως στα επιτραπέζια από τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, αλλά στη συνέχεια η συλλογή εμπλουτίστηκε και με πληθώρα τίτλων από τα ’50s, τα ’60s και τα ’70s. Να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι συλλέγουμε αποκλειστικά ελληνικά επιτραπέζια, είτε αυτά αποτελούν την ελληνική έκδοση ενός ξένου τίτλου είτε είναι ολοκληρωτικά made in Greece. 

Τα πρώτα επιτραπέζια που είχαμε μικροί και μέσω αυτών μοιραστήκαμε την εμπειρία του παιχνιδιού με συγγενείς και φίλους αποτέλεσαν βασικό πυλώνα στην κοινωνικοποίηση, ενώ παράλληλα είχαν και εκπαιδευτικό χαρακτήρα.

— Σας ενδιέφεραν τα επιτραπέζια και πριν γνωριστείτε;  
Χρήστος:
Όχι, δεν υπήρχε καθόλου η λογική της συλλογής επιτραπέζιων πριν γνωριστούμε. Προσωπικά, ό,τι επιτραπέζια παιχνίδια είχα στην κατοχή μου πριν ξεκινήσουμε τη συλλογή ήταν όσα είχα κρατήσει από την παιδική μου ηλικία, και δεν ξεπερνούσαν τα είκοσι.   

Ράνια: Ούτε εγώ είχα ξεκινήσει να μαζεύω, ενώ ό,τι είχα στην παιδική μου ηλικία, μεγαλώνοντας τo χάρισα. Παρ’ όλα αυτά, με τις παρέες μου έπαιζα πολύ συχνά επιτραπέζια παιχνίδια.   

Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Η συλλογή επιτραπέζιων ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2015 και αφορμή στάθηκε μια διαφήμιση στο YouTube με παιχνίδια από τα ’80s και τα ’90s, ανάμεσα στα οποία η Ράνια αναγνώρισε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που είχε μικρή και το λάτρευε. Ο λόγος για το «Καρδιοχτύπια στο τηλέφωνο» της ΜΒ. Φωτ: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

— Πόσα επιτραπέζια έχετε σήμερα στη συλλογή σας;  
Στην τελευταία καταμέτρηση που είχαμε κάνει πριν από περίπου έναν χρόνο τα επιτραπέζια των δεκαετιών 1950 έως και 1990 ξεπερνούσαν τα 450. Συλλέγουμε εδώ και εφτά χρόνια και η αναζήτηση δεν σταματάει. Πάντοτε θα βρεθεί ένα καινούργιο διαμαντάκι στην πορεία. Βασικό κριτήριο για να μπει ένα επιτραπέζιο στη συλλογή είναι να μας ενθουσιάσει, δεν συλλέγουμε ό,τι βρεθεί στον δρόμο μας ή π.χ. εκδόσεις του ίδιου επιτραπέζιου.  

— Ασχολείστε και με πιο καινούργια επιτραπέζια; 
Εννοείται! Τα τελευταία είκοσι χρόνια το επιτραπέζιο παιχνίδι έχει αναδειχθεί από ένα προϊόν που απευθυνόταν κυρίως σε ηλικίες μέχρι δεκαοχτώ ετών σε ένα αγαπημένο χόμπι των ενηλίκων παγκοσμίως. Έτσι κι εμείς, πέρα από τα vintage επιτραπέζια, έχουμε και αρκετούς πρόσφατους τίτλους που είναι πραγματικά εξαιρετικοί.   

— Δεν πιάνουν πολύ χώρο; Πού τα αποθηκεύετε; 
Λόγω της πληθώρας και του όγκου τους, τα επιτραπέζια έχουν κατανεμηθεί στα σπίτια όπου μεγαλώσαμε και σε αυτό που κατοικούμε τώρα. Μαζί μας έχουμε επιλέξει να έχουμε τα πιο αγαπημένα μας, γύρω στους διακόσιους τίτλους, και όσον αφορά τα υπόλοιπα, έχουμε συχνές μετακινήσεις από το ένα σπίτι στο άλλο.  

Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Φωτ: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

— Τι είναι ένα επιτραπέζιο για σας, πέρα από ένα απλό παιχνίδι; 
Το επιτραπέζιο παιχνίδι είναι στιγμές που παραμένουν αναλλοίωτες στον χρόνο. Τα πρώτα επιτραπέζια που είχαμε μικροί και μέσω αυτών μοιραστήκαμε την εμπειρία του παιχνιδιού με συγγενείς και φίλους αποτέλεσαν βασικό πυλώνα στην κοινωνικοποίηση, ενώ παράλληλα είχαν και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στις αναρίθμητες μαγευτικές στιγμές όταν ανακαλύπτουμε κάποιο επιτραπέζιο σε παλιά παιχνιδάδικα, βιβλιοπωλεία, ψιλικατζίδικα, παλαιοπωλεία κ.λπ. Στην ουσία είναι ένα ατελείωτο «κυνήγι θησαυρού». Επιπλέον, είναι όλες εκείνες οι στιγμές που βλέπουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα να απολαμβάνουν την εμπειρία ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού μαζί μας. Τέλος, το επιτραπέζιο παιχνίδι στο σύνολό του συνιστά ένα κομμάτι Ιστορίας. Η αίσθηση του να κρατάς στα χέρια σου ένα αντικείμενο που μετράει πάνω από εξήντα χρόνια ζωής δεν μπορεί να περιγραφεί. 

— Τι είδους επιτραπέζια έχετε στη συλλογή σας; 
Υπάρχει πληθώρα ως προς το είδος των επιτραπέζιων. Από απλά επιτραπέζια παιχνίδια τύπου Γκρινιάρης και Φιδάκι μέχρι αρκετά πιο σύνθετα, που πρέπει να ασχοληθείς αρκετή ώρα μαζί τους (π.χ. στρατηγικής). Μια αγαπημένη μας κατηγορία επιτραπέζιων είναι αυτά που βασίζονται σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες περασμένων δεκαετιών αλλά και επιτραπέζια βασισμένα σε τηλεοπτικά παιχνίδια, όπως τα «Τετράγωνα των Αστέρων», ο «Τροχός της τύχης», το «Bingo» κ.λπ. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στα επιτραπέζια που έχουν θεματικές εμπνευσμένες από τους ήρωες της Disney, την οποία λατρεύουμε. Δεδομένου, όμως, ότι ο κύριος όγκος των επιτραπέζιων ανήκει σε μια εποχή που αυτά είχαν αρκετά πιο απλούς κανόνες από τα σημερινά, τον μέσο όρο αποτελούν επιτραπέζια που μέσα σε δέκα-δεκαπέντε λεπτά ο παίκτης έχει εξοικειωθεί με τους κανόνες τους.     

Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Μια αγαπημένη μας κατηγορία επιτραπέζιων είναι αυτά που βασίζονται σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες περασμένων δεκαετιών αλλά και επιτραπέζια βασισμένα σε τηλεοπτικά παιχνίδια. Φωτ: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

— Υπάρχει κάποιο ξεχωριστό παιχνίδι για σας; 
Χρήστος:
Είναι αδιανόητο να επιλέξω μόνο ένα, θα προσπαθήσω να κάνω ένα Τop 5: «Ο κρυμμένος θησαυρός των πειρατών» της εταιρείας ΕΡΚΑΠ (δεκαετία ’70), «Ο Κυρίαρχος» της εταιρείας ΜΙΚΑ (δεκαετία ’90), «Ο Θρύλος του Ζαγκόρ» της εταιρείας Parker (δεκαετία ’90), «Πράκτωρ 007» της εταιρείας ΕΠΑ (δεκαετία ’60) και «Ο Βασιλιάς των Λιονταριών» από την εταιρεία ΜΒ (δεκαετία ’90). Το καθένα κρύβει μέσα του ένα ξεχωριστό κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας.  

Ράνια: Αυτό που θα μπορούσα να ξεχωρίσω είναι το «Καρδιοχτύπια στο Τηλέφωνο». Δεν έχει να κάνει με τη σπανιότητά του ούτε με τον τρόπο που παίζεται, μόνο και μόνο επειδή είναι το επιτραπέζιο με το οποίο ξεκινήσαμε τη συλλογή.  

— Πόσο συχνά ασχολείστε μαζί τους; 
Τα απολαμβάνουμε οπτικά καθημερινά και παίζουμε μια-δυο φορές την εβδομάδα, κυρίως Σαββατοκύριακα. 

— Αφήνετε κανέναν να τα αγγίξει; Τα δανείζετε; 
Ράνια: Δεν με πειράζει να τα αγγίξει ή να παίξει κάποιος με αυτά. Δεν έχει τύχει να δανείσουμε, αλλά στους κολλητούς μας δεν θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα να δανείσω. Ο Χρήστος έχει πολλή πλάκα, γιατί έχει έγνοια μην πάθει κάτι κάποιο από τα επιτραπέζια. Εννοείται πως δεν τον ενοχλεί να τα αγγίξει κάποιος, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τρομοκρατείται στην πιθανότητα να υπάρξει κάποια φθορά. Για τον λόγο αυτό τον πειράζουμε με τους φίλους μας.  

Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Λόγω της πληθώρας και του όγκου τους, τα επιτραπέζια έχουν κατανεμηθεί στα σπίτια όπου μεγαλώσαμε και σε αυτό που κατοικούμε τώρα. Μαζί μας έχουμε επιλέξει να έχουμε τα πιο αγαπημένα μας, γύρω στους διακόσιους τίτλους, και όσον αφορά τα υπόλοιπα, έχουμε συχνές μετακινήσεις από το ένα σπίτι στο άλλο.  Φωτ: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

— Μπορούν τα επιτραπέζια να γίνουν αιτία τσακωμού; 
Ξέρουμε να χάνουμε και να κερδίζουμε, οπότε δεν υπάρχει λόγος να χαλάσουμε τις καρδιές μας. Για εμάς τα παιχνίδια είναι πηγή ευτυχίας. 

— Πόσα από τη συλλογή σας είναι άθικτα σε ζελατίνα και πόσα χρησιμοποιείτε; 
Στη συλλογή υπάρχουν ελάχιστα σε ζελατίνα ‒ κι αυτά που είναι σύντομα θα ανοιχτούν. Το επιτραπέζιο, κατά την άποψή μας, σε αντίθεση με άλλα είδη παιχνιδιών (π.χ. φιγούρες), δεν πρέπει να μένει σε ένα ράφι βιβλιοθήκης και απλώς να το κοιτάς. Η εμπειρία ξεκινάει αμέσως μόλις σκίσεις τη ζελατίνα και το παιχνίδι αρχίσει. Γέλιο, αγωνία, χαρά και τόσα άλλα συναισθήματα πηγάζουν από κάθε παρτίδα που μοιράζεσαι με αγαπημένα πρόσωπα. Σαφέστατα τα προϊόντα σε ζελατίνα έχουν μεγαλύτερη αξία σε περίπτωση μελλοντικής μεταπώλησης, δεν είναι όμως κάτι που μας αφορά. Μέσα στα χρόνια έχουμε βρει επιτραπέζια άθικτα ή μεταχειρισμένα σε πολύ καλή κατάσταση, τα οποία είχαμε ήδη στη συλλογή και, γνωρίζοντας την αξία τους, διατέθηκαν προς πώληση. Να στερηθούμε, όμως, την εμπειρία ενός επιτραπέζιου κρατώντας το κλειστό για να πουληθεί στο μέλλον σε καλύτερη τιμή ήταν κάτι που από την αρχή απορρίφθηκε ως ιδέα. Ακόμα δεν έχουμε κατορθώσει να παίξουμε με όλα. Υπάρχει όμως άπλετος χρόνος και διάθεση. Υγεία να υπάρχει.   

Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Τα πρώτα επιτραπέζια που είχαμε μικροί και μέσω αυτών μοιραστήκαμε την εμπειρία του παιχνιδιού με συγγενείς και φίλους αποτέλεσαν βασικό πυλώνα στην κοινωνικοποίηση, ενώ παράλληλα είχαν και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Φωτ: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

— Ξέρετε κι άλλους ανθρώπους που να είναι τόσο φανατικοί με τα επιτραπέζια; 
Μέσα σε αυτά τα χρόνια έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που ασχολούνται, μεταξύ άλλων, και με τη συλλογή επιτραπέζιων παιχνιδιών, μάλιστα δύο από αυτούς είναι πλέον αδελφικοί μας φίλοι.   

— Ποιο είναι το πιο ακριβό παιχνίδι που έχετε στη συλλογή σας; 
Τα ακριβότερα παιχνίδια της συλλογής κυκλοφόρησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 - αρχές της δεκαετίας του 1960 από την εταιρεία ΕΠΑ. Πρόκειται για τα επιτραπέζια με τους τίτλους «Ρομπότ κατά Δορυφόρων» και «Σπούτνικ Εξπλόρερ - Κατακτηταί του Διαστήματος». Αξίζει να αναφερθεί πως τα συγκεκριμένα επιτραπέζια φιλοξενούνται και στο Μουσείο Παιχνιδιών Μπενάκη. Κλείνοντας, αυτό που θα θέλαμε να πούμε είναι πως με υπομονή και συνεχή αναζήτηση μπορεί κάποιος να βρει ό,τι τον ενδιαφέρει σε τιμές πραγματικά προσιτές. 

Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Φωτ: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Η ζωή μας με 500 ελληνικά επιτραπέζια παιχνίδια Facebook Twitter
Θέματα
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Υπάρχουν ακόμα αυθεντικά μπιλιαρδάδικα στην Αθήνα

Αθήνα / Υπάρχουν ακόμα αυθεντικά μπιλιαρδάδικα στην Αθήνα

Μια επίσκεψη στο Mister 100, το μπιλιαρδάδικο στην οδό Δημητρακοπούλου στο Κουκάκι, που έχει μπει ουκ ολίγες φορές σε τουριστικούς οδηγούς της πόλης και εδρεύει εκεί, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990
ΦΙΛΙΠΠΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η σκληρή αλήθεια για την λογοκρισία της Τέχνης στην Ελλάδα

Μικροπράγματα / Η σκληρή αλήθεια για την λογοκρισία της Τέχνης στην Ελλάδα

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για την υποκρισία πίσω απ' τις πιο σημαντικές περιπτώσεις λογοκρισίας και βανδαλισμών των τελευταίων 50 ετών και για το πώς οι τηλεοπτικές εκπομπές τις εκμεταλλεύονται
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
Θωμά Ζάμπρα, ποια είναι η καλύτερη γιούχα που έχεις φάει ποτέ;

Lifo Videos / Θωμά Ζάμπρα, ποια είναι η καλύτερη γιούχα που έχεις φάει ποτέ;

Του έχουν πει ότι μοιάζει στον Ζακ Γαλυφιανάκη; Θεωρεί τον εαυτό του φεμινιστή; Πότε θα δούμε τη σειρά «Κακές Ιδέες»; Ο Θωμάς Ζάμπρας απαντά στην Στεφανία Παπαδημητρίου και στον Γιώργο Τσαγκόζη που του θέτουν τις ερωτήσεις του κοινού.
THE LIFO TEAM
Χρήστος Λούλης: «Μεγαλώνοντας με νοιάζει περισσότερο να μου λένε ότι είμαι ωραίος παρά κάλος ηθοποιός»

Χρήστος Λούλης / «Μεγαλώνοντας, με νοιάζει περισσότερο να μου λένε ότι είμαι ωραίος, παρά καλός ηθοποιός»

Η Τζούλη Αγοράκη σε μια εκ βαθέων συζήτηση με τον Χρήστο Λούλη για τον ρόλο του δικαστή που υποδύεται στην «Έντα Γκάμπλερ» του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, αλλά και για τον χρόνο, την υστεροφημία και τον ρόλο της οικογένειας στη ζωή του.
THE LIFO TEAM
Στάθη Σούλιε, πως είναι να είσαι τυφλός προπονητής μιας τυφλής αθλήτριας;

Ζούμε, ρε! / Πώς είναι να είσαι τυφλός προπονητής μιας τυφλής αθλήτριας;

Ο προπονητής τζούντο και ψυχολόγος Στάθης Σούλιος μοιράζεται με τη Χρυσέλλα Λαγαρία και τον Θοδωρή Τσάτσο την ξεχωριστή του εμπειρία ως τυφλός προπονητής μιας τυφλής αθλήτριας, περιγράφοντας τις προκλήσεις, τις δυσκολίες και τις μοναδικές στιγμές που έχει ζήσει. 
THE LIFO TEAM
«Θα πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που διδάσκονται οι εθνικοί μύθοι»

Κώστας Κωστής / «Θα πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που διδάσκονται οι εθνικοί μύθοι»

Οι μύθοι και οι αλήθειες για την Επανάσταση του 1821. Από που ξεκίνησε, τελικά, και γιατί τη γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου; Υπήρξε «κρυφό σχολειό» και τι σχέσεις είχαν πολλοί από τους οπλαρχηγούς με τους Οθωμανούς πριν από την εξέγερση; Ο Γιάννης Πανταζόπουλος συζητά με τον ομότιμο καθηγητή του ΕΚΠΑ και διευθυντή του ΜΙΕΤ, Κώστα Κωστή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Υπόθεση Ζουγανέλη: Ποιοι σκότωσαν τον μπον βιβέρ της Μυκόνου;

Αληθινά εγκλήματα / Υπόθεση Ζουγανέλη: Ποιοι σκότωσαν τον μπον βιβέρ της Μυκόνου;

Ο Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται τη δολοφονία του 73χρονου μπον βιβέρ, μέσα στο σπίτι του στο Γλυφάδι, που βύθισε στη θλίψη το κοσμοπολίτικο νησί των Κυκλάδων, το φθινόπωρο του 2010.
THE LIFO TEAM
Κομματικοί μηχανισμοί, πολιτική τοξικότητα και αδιέξοδα

LiFO politics / Κομματικοί μηχανισμοί, πολιτική τοξικότητα και αδιέξοδα

«Τα κόμματα αρνούνται να δουν τα λάθη τους και διαιωνίζουν τις ίδιες κακές πρακτικές που μας οδηγούν πάλι σε αδιέξοδα» - Ο σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας Γρηγόρης Τσιμογιάννης συζητά με τη Βασιλική Σιούτη.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Δρ. Ανεζίνα Σολωμονίδου: «Το Σαρακήνικο μας βοηθά να εξερευνήσουμε το διάστημα και η Πολιτεία το αντιμετώπισε ως οικόπεδο»

Radio Lifo / «Το Σαρακήνικο μας βοηθά να εξερευνήσουμε το διάστημα, ενώ η Πολιτεία το είδε ως οικόπεδο»

Το γεωλογικό γλυπτό στο Σαρακήνικο της Μήλου έχει χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά της Σελήνης, του Άρη και του Τιτάνα, και είναι μοναδικό στον κόσμο. Η Δρ. Ανεζίνα Σολομωνίδου, πλανητολόγος με θητεία στη NASA και τον ESA, συζητά με τη Ντίνα Καράτζιου για τη μοναδικότητά του και τη χρήση του στη διαστημική έρευνα.
THE LIFO TEAM
«Αυτός δεν ντράπηκε να το πει, αλλά αν το ’κανε μια γυναίκα θα ’ταν πουτάνα»/ «Η ελπίδα είναι κάτι που φτιάχνεις»

Θέματα / «Όταν οι γυναίκες καλλιτέχνιδες πεθαίνουν, το όνομά τους παραμερίζεται»

Μια συζήτηση με την Ευγενία Τζιρτζιλάκη για τη φεμινιστική ιστορία της τέχνης, τα double standards του καλλιτεχνικού χώρου και το γιατί το θέατρο χρειάζεται περισσότερες 50άρες. 
ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΛΙΑΚΑΚΟΥ
Γιατί έφυγα από την Ουάσιγκτον Ποστ

Τι διαβάζουμε σήμερα / Γιατί έφυγα από την Ουάσιγκτον Ποστ

Μετά από σαράντα χρόνια στην εφημερίδα, η αρθρογράφος γνώμης της Washington Post Ρουθ Μάρκους υπέβαλλε προχθές την παραίτησή της και εξηγεί στο κείμενο που δημοσιεύεται στο New Yorker γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.
THE LIFO TEAM
Πώς η METLEN χτίζει γέφυρες προσφοράς και δημιουργεί δεσμούς με τις τοπικές κοινωνίες

Θέματα / Πώς η METLEN χτίζει γέφυρες προσφοράς και δημιουργεί δεσμούς με τις τοπικές κοινωνίες

Σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς, ελάχιστες εταιρείες ή επιχειρηματικοί όμιλοι καταφέρνουν να ισορροπήσουν μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης και της βαθιάς σύνδεσης με τις τοπικές κοινωνίες. Η METLEN το πετυχαίνει επενδύοντας στην κοινωνική συνοχή, τη βιωσιμότητα και την ανθρώπινη εμπειρία.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ