Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin!

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter
5

Σάββατο πρωί στη Βιβλιοθήκη απέναντι από το σταθμό του ΟΣΕ, το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του παιδιού διοργανώνει ανταλλακτικό μπαζάρ και "κοινωνική κουζίνα", λέει η πρόσκληση, όμως το "θα παρευρεθώ οπωσδήποτε" κρύβεται στη συνέχεια της κατσαρόλας και της ψησταριάς, τις οποίες για σήμερα το μεσημέρι θα χειριστεί η dream team της ελληνικής γαστρονομίας, όπως λέμε Νίκος Καραθάνος και το Michelin αστέρι του, Περικλής Κοσκινάς του Milos, Αλέξανδρος Καρδάσης από το Αθήρι, Μάνος Ζουρνατζής του Cuccina Povera και το δίδυμο Σπύρος και Βαγγέλης Λιάκος του Base Grill.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter

Την παραμελημένη, παραπονεμένη και πάλαι ποτέ ευκλεή γειτονιά την είχα ακουστά μόνο από τα gay ψωνιστήρια και-ντροπή μου-διόλου για το πανέμορφο κτίριο της Βιβλιοθήκης με τον μαγικό, εσωστρεφή κήπο. Κι είναι ν'απορείς πως μια ταπεινή, συνοικιακή διοργάνωση κατάφερε να μαζέψει τα μαγειρέματα τόσων γκράντε αστεριών-που δεν έχουν χρόνο να βράσουν ούτε αβγό για πάρτη τους-πίσω από την καθόλου-βολή του υπαίθριου, πρόχειρα στημένου πάγκου, αυτοί που είναι μαθημένοι να δημιουργούν με εκατό βοηθούς και εξηνταεφτά μαστόρους.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter

Από το γαστρονομικό κύκλωμα παρευρέθησαν ένας μαϊντανός (εγώ), τρεις έγκριτες δημοσιογράφοι (Νανά Δαρειώτη, Ιωάννα Σταμούλου, Κική Τριανταφύλλη), μία μπλόγκερ και η θεότητα της ελληνικής λαογραφικής γαστρονομίας, συγγραφεύς Εύη Βουτσινά, που δεν πάει Ποτέ και Πουθενά. Και ένας καλλιτέχνης, ο Γιάννης Ζουγανέλης με τη συμβία του Ισιδώρα Σιδέρη. Κι αυτό το λέω για καλό. Όπου μαζεύονται πολλοί από το συνάφι, το θέμα μυρίζει επαγγελματικό γκλίτερ, κριτικές σε ιδιάζουσα ιδιόλεκτο και πεθαμένη ψυχή.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter

Χοές από τεμπούρα λαχανικών, σουβλάκι και σολομό στη σχάρα, όταν ψήνουν οι «μεγάλοι» τα πιο απλά πράγματα, η τσίκνα μυρίζει αλλιώς, το γκουρμέ τους ακολουθεί ακόμη κι όταν στη σχάρα μπαίνει ένα απλό χοιρινό καλαμάκι, θα'πρεπε να μυρίζει πανηγύρι, καντίνα ή παζάρι, αλλά κάτι «αλλιώς» μυρίζει. Το πειραγμένο που έχουν στο γαστρονομικό αίμα τους, η φαντασία τους δεν προσγειώνεται ποτέ απόλυτα ακόμη κι αν είναι να ταϊσουν τέλεια, αθώα παιδάκια από τα Πατήσια και ανίδεες μαμάδες της πλατείας Αττικής.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter

Πίσω από τον πάγκο οι σεφ, αλληλοπειράζονται, πέφτει γέλιο και ενδοσυναφικό χιούμορ, ειρωνεύεται ο ένας τις εμμονές και την αχίλλειο πτέρνα του άλλου μόνο και μόνο για ν'αγαπηθούν περισσότερο και να επικοινωνήσουν πιο από καρδιάς, δέκα πόντοι ο πάγκος, από την άλλη πλευρά άλλος πλανήτης, ο κόσμος που μπουκώνεται, σπρώχνει για «λίγο ακόμη», νοστιμεύεται και υπερθεματίζει, καταναλώνοντας ως πιράνχας μέχρι και τα αποκοψίδια του μαϊντανού.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter

Δεν ξέρω αν το κοινό της-πιο-διπλανής-πόρτας αντελήφθη το βαθύτερο νόημα του μπέργκερ σολομού με πράσινο pesto, της τεμπούρας καρότου και τί πάει να πει «σούσι ντολμαδάκι». Και δεν νομίζω ότι οι καθημερινοί άνθρωποι έπαθαν κανένα ιδιαίτερο δέος που ο Michelinάτος Καραθάνος τους τύλιξε αυτοπροσώπως το ντολμαδάκι με τα χεράκια του, κάτι που ενδεχομένως δεν κάνει ούτε στην πανάκριβη κουζίνα του.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter

Τους έβλεπα να καταπίνουν τόσο αυθόρμητα και λαίμαργα και σκεφτόμουν πόσο λίγους αφορά, τελικά, αυτό το γκουρμέ πανηγύρι στο οποίο, εμείς οι ελάχιστοι έχουμε αφιερώσει τη ζωή και την επιβίωσή μας. Όμως, μπορεί η χαριτωμένη μαυρούλα με το πονηρό πεντάχρονο μουτράκι της, κάποτε να θυμηθεί πως μια Κυριακή μεσημέρι έφαγε ένα σουβλάκι διαφορετικό από κείνο που πουλάει το σουβλατζίδικο της γειτονιάς της. Μεγάλη πια, η Μαιρούλα από την Αχαρνών να θυμηθεί πως τα ντολμαδάκια μπορεί να'ναι κι αλλιώς από κείνα της μαμάς της.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter

Η dream team, τελικά πέρα από το φαγητό της, μαγείρεψε ένα νέο ενδεχόμενο για μερικούς ουρανίσκους. Μια άλλη γευστική ελευθερία.

Κοινωνική κουζίνα, με αστέρια Michelin! Facebook Twitter
Γεύση
5

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
ΕΠΕΞ Έκανε την Ελληνίδα μαμά του αστέρι του TikTok κι όταν εκείνη πέθανε, συνέχισε να μαγειρεύει τις συνταγές της

Γεύση / Έκανε την Ελληνίδα μαμά του αστέρι του TikTok κι όταν εκείνη πέθανε, συνέχισε να μαγειρεύει τις συνταγές της

Ο Ελληνοαμερικανός stand-up κωμικός Γκας Κωνσταντέλλης έφτιαξε έναν «βωμό» στα social media για τη μητέρα του και τις συνταγές της, οι οποίες συγκεντρώνονται τώρα σ’ ένα βιβλίο.
THE LIFO TEAM

σχόλια

2 σχόλια
Καταλαβαίνετε κυρία Ψυχούλη ότι είναι τελείως άκομψο το άρθρο-ρεπορτάζ σας, για να το πω κομψά.Μια πολύ ωραία πρωτοβουλία σε μια γειτονιά που μαστίζεται από την φτώχεια παρουσιάζεται ως ματσαμπούκωμα ασχέτων μανάδων και πυράνχας παιδιών.Ίσως σκεφτείτε ότι διαβάζω ό,τι θέλω. Είναι πιθανόν. Αλλά κι εσείς βλέπετε ό,τι θέλετε. Και κυρίως δεν βλέπετε το προφανές. Μια λέξη που δεν αναφέρεται ούτε μια φορά στο άρθρο. Και είναι αυτή που πονάει και αυτή που οδήγησε τους μεγάλους σεφ να κάνουν ό,τι έκαναν. ΠΕΙΝΑ (και με συγχωρείτε για τα κεφαλαία)Ας μην ντρεπόμαστε να το γράψουμε. Πείνα. Όχι παντεσπάνι. Όχι μικρές Μαιρούλες που ονειρεύονται ντολμαδάκια σούσι. Αλλά ό,τι γεμίζει την κοιλιά τους.
Μπορεί κι εγώ να διαβάζω ό,τι θέλω αλλά πιστεύω πως καταλαβαίνουμε τι έγινε, χωρίς να χρειάζεται να δούμε γραμμένη τη λέξη 'πείνα' ή -ακόμα χειρότερα για μένα- τη σιχαμένη λέξη 'φιλανθρωπία'.
Δε σ άρεσε που δεν υπήρχε γκρίνια, μιζέρια και αρνητικότητα στη προβολή του ε?Εσύ κατάλαβες οτι δεν έγινε για "την πείνα" μόνο? Αν ήταν έτσι θα βάζαν ενα τσουκάλι μακαρόνια και οκ.. αλλα μήπως θέλουμε και λίγη ποιότητα στη ζωή μας πια? Θα άλλαζε κατι αν παρουσιαζόταν με τις δακρύβρεχτες λέξεις που γουστάρεις (μάστιγα.. πείνα) ?Χορτάσαμε απο λόγια σα κι αυτα.. δε μου λένε τίποτα. Πράξεις και δράσεις θέλουμε.(ναι ρε burbur.. ετσι.. σιχαμένη λέξη.. τι φιλάνθρωπος ρε πούστη μου? που οι περισσότεροι "φιλάνθρωποι" είναι εγωιστές και εαυτούληδες)
"Όπου μαζεύονται πολλοί από το συνάφι, το θέμα μυρίζει επαγγελματικό γκλίτερ, κριτικές σε ιδιάζουσα ιδιόλεκτο και πεθαμένη ψυχή". ΣΩΣΤΗ. Ειδικά το "πεθαμένη ψυχή". Χορτάσαμε πια (θα έγραφα "ξεράσαμε", αλλά σέβομαι τον κόπο των ανθρώπων που τρέχουν τις εκδηλώσεις στην πράξη).Για λόγους που δεν θα αναλύσω εδώ, ΑΥΤΕΣ είναι οι εκδηλώσεις (ελληνιστί, events) "του μέλλοντος" (βλ. του παρόντος για αυτούς που διαθέτουν τη λεγόμενη "κοινωνιολογική φαντασία" (sociological imagination).Αυτό με τον αυτοσαρκασμό, να το κάνεις πιο συχνά.