Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου

Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Ο συντηρητής αρχαιοτήτων Γεράσιμος Μακρής στο Εργαστήριο Συντήρησης Έργων Μεταλλοτεχνίας. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

Περνώ το κατώφλι του μουσείου ένα ηλιόλουστο μεσημέρι. Αυτή τη φορά, ο σκοπός της επίσκεψης μας δεν ήταν οι εκθεσιακοί χώροι, ούτε οι μόνιμες συλλογές αλλά η πρόσκληση για μια διαφορετική διαδρομή στις αθέατες όψεις του μεγαλύτερου ελληνικού μουσείου. Εκεί, που μια πλειάδα ανθρώπων, όπως συντηρητές έργων τέχνης, αρχαιολόγοι και επιστημονικοί συνεργάτες, εργάζονται πυρετωδώς, προετοιμάζοντας όλα όσα βλέπει στο τελικό τους αποτέλεσμα ο επισκέπτης στις μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις.


Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1829. Αποτέλεσε το πρώτο μουσείο που ιδρύθηκε στο ελληνικό κράτος μετά τον επαναστατικό αγώνα και την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό. Το 1866, με τη δωρεά του οικοπέδου από την Ε. Τοσίτσα και τη χορηγία της οικογένειας Μπερναρδάκη από την Αγία Πετρούπολη, ξεκίνησε η ανέγερση του σημερινού κτιρίου σε σχέδια L. Lange, με τροποποιήσεις του Τσίλερ στην πρόσοψη.


Στην είσοδο με υποδέχεται η διευθύντρια κ. Μαρία Λαγογιάννη, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας που προβλέπονται από το υγειονομικό πρωτόκολλο. «Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι ένας αληθινός τόπος τέχνης, του οποίου οι γνήσιες συλλογές συνθέτουν τον αρχαίο κόσμο. Είναι ένα αυθεντικό μουσείο, δομημένο από τα όνειρα των Ελλήνων αλλά και της βαθύτερης επιθυμίας να στεγάσουν την πολιτιστική τους κληρονομιά» υπογραμμίζει η κ. Λαγογιάννη λίγο πριν μας οδηγήσει στα άδυτα του μουσείου και δούμε με λεπτομέρεια όσα ετοιμάζονται για την έκθεση «Οι μεγάλες νίκες στα όρια του μύθου και της Ιστορίας».

Η έκθεση θα εγκαινιαστεί στις 29 Σεπτεμβρίου, ημέρα ολοκλήρωσης της νικηφόρας ναυμαχίας της Σαλαμίνας το 480 π.Χ, και σ' αυτήν παρουσιάζεται η ιστορική αλληλουχία των γεγονότων από τη Μάχη του Μαραθώνα ως τις Πλαταιές. Πρόκειται για μια έκθεση με ιδιαίτερες δυσκολίες, αφού τα τεκμήρια από εκείνη την περίοδο είναι ελάχιστα.

Η έκθεση θα εγκαινιαστεί στις 29 Σεπτεμβρίου, ημέρα ολοκλήρωσης της νικηφόρας Ναυμαχίας της Σαλαμίνας το 480 π.Χ., και σ' αυτήν παρουσιάζεται η ιστορική αλληλουχία των γεγονότων από τη Μάχη του Μαραθώνα ως τις Πλαταιές.


Λίγα λεπτά πριν κατευθυνθούμε προς τα εργαστήρια του μουσείου για παρακολουθήσουμε συντηρητές και αρχαιολόγους επί το έργον, η διευθύντρια του μουσείου εστιάζει στον πολύμηνο κόπο, στη διεισδυτική έρευνα και στην ενδελεχή μελέτη που απαιτεί μια περιοδική έκθεση. Και σημειώνει: «Οι ερευνητικές εργασίες απαιτούν χρόνο και αφοσίωση. Ουσιαστικά, θέλουμε να γεφυρώσουμε εννοιολογικά τον αρχαίο και τον σύγχρονο κόσμο, ώστε να αντιλαμβάνεται ο επισκέπτης τις βαθύτερες αιτίες των Περσικών Πολέμων».


Βιώνοντας από κοντά όλη αυτή την συναρπαστική εμπειρία, αντιλαμβάνεσαι ότι ένα μουσείο δεν είναι μόνο η τοποθέτηση των εκθεμάτων και η ανάγνωση των πληροφοριών που τα συνοδεύουν αλλά μια ολιστική διαδικασία, η οποία δένει αρμονικά τις αρχαιότητες που επιλέγονται από τις πλούσιες συλλογές ώστε να δώσουν στον επισκέπτη τη δυνατότητα για ένα ταξίδι στον χρόνο και στις λαμπρές σελίδες της Ιστορίας.


Πηγαίνουμε στα ενδότερα του μουσείου, όπου «οι μη έχοντες εργασία» απαγορεύεται να εισέλθουν, και παρακολουθούμε πώς οργανώνεται μια επετειακή έκθεση. Πρώτα μπαίνουμε στο Εργαστήριο Συντήρησης Αγγείων & Έργων Μικροτεχνίας, όπου μας υποδέχονται η κ. Έφη Οικονόμου και η κ. Μαρία Τόλια-Χριστάκου αλλά και η Μαρία Χιδίρογλου, η οποία έχει ασχοληθεί με τη συλλογή τεκμηρίων που αφορούν το Αρτεμίσιο.

Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Στο Εργαστήριο Συντήρησης Αγγείων & Έργων Μικροτεχνίας πραγματοποιείται η αποκατάσταση και η αισθητική παρουσίαση αρχαίων κεραμικών αντικειμένων.


Οι συντηρητές βρίσκονται όλοι στη θέση τους. Οι αρμοδιότητες του εργαστηρίου αυτού περιλαμβάνουν την εκπόνηση μελετών συντήρησης, τη συντήρηση, την αποκατάσταση και την αισθητική παρουσίαση των αρχαίων κεραμικών αντικειμένων (αγγεία, ειδώλια, μικροτεχνήματα και αρχιτεκτονικά μέλη), των έργων μικροτεχνίας (κοσμήματα, σφραγιδόλιθοι και οστέινα ή ελεφάντινα αντικείμενα ιστορικής περιόδου), όπως και των γυάλινων σκευών του μουσείου.

Επίσης, την τήρηση αρχείου έργων και μελετών συντήρησης, επιστημονικών εργασιών και εργασιών τεκμηρίωσης, καθώς και την υποστήριξη μόνιμων και περιοδικών εκθέσεων αρχαιοτήτων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Στη συνέχεια, συζητώ με την κ. Δέσποινα Μαρσινοπούλου, η οποία εργάζεται στα στερεομικροσκόπια και στη μικροκάμερα οπτικής παρατήρησης και φωτογραφικής τεκμηρίωσης. Μου εξηγεί ποια είναι ακριβώς η δική της αρμοδιότητα: «Η επιλογή του υλικού γίνεται από τους αρχαιολόγους και έπειτα εμείς ελέγχουμε τη στατικότητα και προχωράμε στην αισθητική αποκατάσταση των ευρημάτων».

Παράλληλα, η κ. Ιωάννα Ντάλλα επικεντρώνεται στα στηρίγματα των αντικειμένων, ακολουθώντας τον σχεδιασμό της έκθεσης. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά: «Τους τελευταίους δέκα μήνες όλη αυτή η λεπτομερής επεξεργασία γίνεται, ακολουθώντας πιστά τα οργανογράμματα της προετοιμασίας αυτής της έκθεσης αλλά και δίνοντας βάρος στην ανεύρεση αντικειμένων».

Παντού γύρω μου υπάρχουν θραύσματα αγγείων και εκείνη τη στιγμή η κ. Οικονόμου προσθέτει: «Αντλούμε πληροφορίες από ιστορικές πηγές και ουσιαστικά γράφουμε την Ιστορία κομμάτι-κομμάτι. Δείτε, για παράδειγμα, αυτά τα καμένα όστρακα, τα οποία είναι ταυτισμένα με την περσική επιδρομή, για να αντιληφθείτε το μέγεθος των τεκμηρίων». Την ίδια στιγμή, η κ. Χριστάκου μας αναλύει τη σχέση των Αθηναίων με τη θάλασσα μέσα από πρώιμες μαρτυρίες και θραύσματα από γεωμετρικούς κρατήρες.


Στη γειτονική αίθουσα το βλέμμα μου στέκεται στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο με την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή και τα κατάλληλα μηχανήματα για την κατεργασία των διαφόρων υλικών στήριξης των αρχαιοτήτων. Εκεί εργάζονται ακατάπαυστα στον τροχό και τις στερεώσεις οι κ.κ. Δαυίδ Δέλιος και Παναγιώτης Αθανασόπουλος.

Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Λίγο αργότερα διασχίζω τους στενόμακρους διαδρόμους του δαιδαλώδους κτιρίου. Εγκυκλοπαίδειες, βιβλία και έγγραφα σε φακέλους βρίσκονται τοποθετημένα σε ψηλές, σκούρες βιβλιοθήκες, ενώ το εσωτερικό αίθριο είναι γεμάτο αρχαιότητες. Η επόμενη στάση γίνεται στο Εργαστήριο Συντήρησης Έργων Μεταλλοτεχνίας, το οποίο στελεχώνεται από τρεις συντηρητές αρχαιοτήτων: Γεράσιμος Μακρής, Γεωργία Καραμαργιού, Μαρία Κοντάκη και την αρχαιολόγο κ. Αλεξάνδρα Χατζηπαναγιώτου.

Οι δύο αίθουσες μοιράζονται μεταξύ του μηχανουργείου και του εργαστηρίου συντήρησης με εξοπλισμό για περιστασιακή ολιγόλεπτη χρήση. Όπως μας εξηγούν οι συντηρητές, ασχολούνται κυρίως με τη συντήρηση μεταλλικών αρχαιοτήτων που έχουν κατασκευαστεί από χαλκό, σίδηρο, μόλυβδο, άργυρο και χρυσό. Η συντήρηση των αρχαιοτήτων μπορεί να είναι αρχική, όπως γίνεται στα ανασκαφικά αντικείμενα, ή επαναληπτική, όπως επιβάλλεται να γίνεται σε όλα τα συντηρημένα αντικείμενα στο πέρασμα των χρόνων. Αγγεία, γεωργικά και ιατρικά εργαλεία, όπλα, κράνη, ασπίδες, κοσμήματα, κάτοπτρα, μικρά αντικείμενα καλλωπισμού, μικρά ειδώλια και μεγάλα αγάλματα, διάφορα αναθηματικά αντικείμενα και διάφορα αντικείμενα της καθημερινής ζωής καταλαμβάνουν τον μεγαλύτερο χώρο του εργαστηρίου.

Ταυτόχρονα, παρακολουθούμε τη διαδικασία προσομοίωσης της έκθεσης. Όπως με ενημερώνουν, τα αντικείμενα προέρχονται είτε από διάφορες ανασκαφές στην Ελλάδα, είτε από δωρεές ιδιωτικών συλλογών, παραδόσεις ιδιωτών και κατασχέσεις. Επίσης, το εργαστήριο μπορεί να δεχτεί προσωρινά και αντικείμενα από άλλες εφορείες, προκειμένου να συντηρηθούν ή να στηριχτούν, δηλαδή δύσκολες περιπτώσεις που δεν είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν στον χώρο τους.

«Εκτός από την επεμβατική συντήρηση των αντικειμένων, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην προληπτική συντήρηση αυτών, εξασφαλίζοντας τη βιωσιμότητά τους στο διηνεκές» αναφέρει κ. Καραμαργιού, η οποία σπεύδει να μας δείξει σιδερένιες αιχμές από ακόντια και δόρατα, καθώς και ένα ξίφος, αναπαριστώντας τον τρόπο που «αποτελείωναν» τον εχθρό.

Μένουμε αρκετή ώρα σε ένα μοναδικό τεκμήριο για το οποίο η κ. Λαγογιάννη επισημαίνει ότι «μόνο σταγόνες από αίμα δεν έχει». «Πρόκειται για τόξα και βέλη που βρέθηκαν στο Λόφο Κολωνού, εκεί όπου άφησαν το αίμα τους οι υπερασπιστές των Θερμοπυλών» συμπληρώνει η κ. Χατζηπαναγιώτου. «Οι εργασίες συντήρησης και στήριξης στο εργαστήριο μού προσφέρουν μια σαγηνευτική εμπειρία» λέει ο φοιτητής του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο οποίος κάνει την πρακτική του άσκηση στο μουσείο.

Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Μένουμε αρκετή ώρα σε ένα μοναδικό τεκμήριο για το οποίο η κ. Λαγογιάννη επισημαίνει ότι «μόνο σταγόνες από αίμα δεν έχει». «Πρόκειται για τόξα και βέλη που βρέθηκαν στο Λόφο Κολωνού, εκεί όπου άφησαν το αίμα τους οι υπερασπιστές των Θερμοπυλών» συμπληρώνει η κ. Χατζηπαναγιώτου. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Η τελευταία επίσκεψη πραγματοποιείται στο Εργαστήριο Συντήρησης Γλυπτών, το οποίο βρίσκεται στο ισόγειο του νέου κτιρίου επί της οδού Μπουμπουλίνας και δίνει σε ένα μικρό εσωτερικό αίθριο. Εκεί συναντώ τους δύο συντηρητές αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, Ιωάννη Παναγάκο και Πέπη Τσακρή, και την αρχαιολόγο της Συλλογής Γλυπτών Χρυσάνθη Τσούλη. «Εδώ διενεργούνται εργασίες καθαρισμού, συγκόλλησης, συμπλήρωσης, αισθητικής παρουσίασης και κατασκευή προσαρμοσμένης βάσης για την ασφαλή στήριξη και ανάδειξη του γλυπτού» τονίζει η κ. Τσακρή.


«Στα καθήκοντα του εργαστηρίου είναι και η μετακίνηση γλυπτών με ανυψωτικά οχήματα, η γνωμάτευση σχετικά με την καταλληλότητα των αρχαίων να ταξιδέψουν σε εκθέσεις εντός ή εκτός Ελλάδας, η ανάπτυξη προδιαγραφών στη συσκευασία των γλυπτών προκειμένου να πραγματοποιηθούν αυτά τα ταξίδια» προσθέτει ο κ. Παναγάκος και συγχρόνως μου δείχνει ένα ψηφιακό μοντέλο μέσω μιας τρισδιάστατης αποτύπωσης.


Τέλος, στο μεγάλο λευκό τραπέζι του εργαστηρίου είναι τοποθετημένο ένα από τα πιο εντυπωσιακά γλυπτά, η κεφαλή του Ηρακλή, μία από τις θεότητες που βοήθησαν στη Μάχη του Μαραθώνα, όπως μου διευκρινίζει η κ. Τσούλη, συμπληρώνοντας: «Το συγκεκριμένο γλυπτό είχε βρεθεί στην κοίτη του Ιλισού, παρασυρμένο από το νερό και προέρχεται από το ιερό Κυνόσαργες».


Φεύγοντας, συνειδητοποιώ ότι στο πολύπαθο κέντρο της πόλης υπάρχει ένας υπόγειος κόσμος που συντηρεί, μελετά και αναδεικνύει τα αριστουργήματα των συλλογών του Αρχαιολογικού μουσείου και προσφέρει σε όποιον το βιώσει από κοντά μια σαγηνευτική εμπειρία.

Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Η αρχαιολόγος–επιμελήτρια Μαρία Χιδίρογλου, η οποία έχει ασχοληθεί με τη συλλογή τεκμηρίων που αφορούν το Αρτεμίσιο. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Στα άδυτα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Facebook Twitter
Η κεφαλή του Ηρακλή, μία από τις θεότητες που βοήθησαν στη Μάχη του Μαραθώνα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, 28ης Οκτωβρίου (Πατησίων) 44

Ωράριο λειτουργίας: Τρ. 12:30-20:00, Τετ.-Δευτ. 08:00-20:00

To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

 

Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Αρχαιολογία & Ιστορία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πώς η τεχνολογία αποκαθιστά το σημαντικότερο έργο της κλασικής ζωγραφικής 23 αιώνες μετά;

Αρχαιολογία & Ιστορία / Πώς η τεχνολογία αποκαθιστά το σημαντικότερο έργο της κλασικής ζωγραφικής 23 αιώνες μετά;

Η αρχαιομετρία, η τεχνητή νοημοσύνη και η καλλιτεχνική δημιουργία συνεργάστηκαν σε μια καινοτόμο μελέτη αποκατάστασης της τοιχογραφίας με το κυνήγι από τον τάφο του Φιλίππου στις Αιγές, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην αναβίωση της αρχαίας τέχνης.
M. HULOT
Δωσίλογοι: Ποιοι και γιατί συνεργάστηκαν με τους κατακτητές;

Ιστορία μιας πόλης / Δωσίλογοι: Ποιοι και γιατί συνεργάστηκαν με τους κατακτητές;

Πώς επιχειρήθηκε η αναθεώρηση της εικόνας των δωσιλόγων τις δεκαετίες που ακολούθησαν μετά την Κατοχή και τα Δεκεμβριανά, και ποια ήταν η επίδραση αυτής της αναθεώρησης στη δημόσια ιστορική μνήμη; Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με τον Μενέλαο Χαραλαμπίδη για ένα θέμα ταμπού που ακόμα απασχολεί τους ιστορικούς αλλά και την κοινωνία.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Από τι πέθαναν δεκάδες χιλιάδες Αθηναίοι το 430 π.Χ.;

Ιστορία μιας πόλης / Από τι πέθαναν δεκάδες χιλιάδες Αθηναίοι το 430 π.Χ.;

Ο Θουκυδίδης ισχυρίζεται ότι ήταν μια ασθένεια εισαγόμενη, η οποία ξεκίνησε από την Αιθιοπία και προτού φθάσει στην Αθήνα, εξαπλώθηκε στην Αίγυπτο και την Περσική αυτοκρατορία. H Αγιάτη Μπενάρδου μιλά με τον Στέφανο Παρασκευαΐδη για τον λοιμό των Αθηνών με την πρωτοφανή θνησιμότητα, καθώς υπολογίζεται ότι χάθηκε το 1/3 του πληθυσμού της πόλης.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Επίσκεψη στον αρχέγονο κόσμο της Σαμοθράκης με σύμμαχο την τεχνολογία

Αρχαιολογία & Ιστορία / Σαμοθράκη: Βλέπουμε την ιστορία του νησιού ξανά με σύμμαχο την τεχνολογία

Η Σαμοθράκη του Νίκης, του Ομήρου, των Καβείρων, των φιλοσόφων, των χαρτογράφων της Αναγέννησης, των αρχαιολόγων, των αρχιτεκτόνων και των φωτογράφων του 20ού αιώνα αλλά και των σύγχρονων μοντελιστών σε μια εμπεριστατωμένη έκθεση της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΑΣΚΤ: Η σχολή που «γέννησε» τους μεγαλύτερους Έλληνες καλλιτέχνες

Ιστορία μιας πόλης / ΑΣΚΤ: Εδώ γεννήθηκαν οι μεγαλύτεροι Έλληνες καλλιτέχνες

H Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών υπήρξε θεμέλιος λίθος για την ελληνική τέχνη, με σημαντικούς δασκάλους όπως ο Παρθένης και ο Μόραλης να συμβάλλουν στην ανάπτυξή της. Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με την ιστορικό τέχνης Χριστίνα Δημακοπούλου για την καθοριστική τους επιρροή.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Πώς βρέθηκαν οι πρόσφυγες από τη Μ. Ασία στη Νέα Μάκρη;

Ιστορία μιας πόλης / Νέα Μάκρη: Ο προσφυγικός συνοικισμός που εξελίχθηκε σε λουτρόπολη

Από τις ιωνικές κωμοπόλεις Μάκρη και Λιβίσι, στα παράλια της Λυκίας στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία, οι πρόσφυγες από αυτές τις περιοχές εγκαταστάθηκαν στη βορειοανατολική Αττική, ιδρύοντας τη Νέα Μάκρη, το 1924. Η Ευαγγελία Αχλάδη μιλά στην Αγιάτη Μπενάρδου για τη νεότερη και τη σύγχρονη ιστορία της περιοχής.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Στο φθισιατρείο «Σωτηρία» το 1927: Μια κάθοδος στην αληθινή κόλαση των μελλοθάνατων

Αρχαιολογία & Ιστορία / Φθισιατρείο «Σωτηρία», 1927: Μια κάθοδος στην αληθινή κόλαση των μελλοθανάτων

Έπειτα από επιστολές και καταγγελίες, τον Ιούλιο του 1927, ένας ρεπόρτερ της εφημερίδας «Εσπερινή» επισκέπτεται το φθισιατρείο για να καταγράψει τις συνθήκες ζωής των ασθενών. Η ομάδα των dirty ’30s & late ’20s «αναπαλαιώνει» και διασώζει τη μαρτυρία του για λογαριασμό της LiFO.
DIRTY ‘30S & LATE ‘20S
Γιατί ήταν γαλάζιοι οι πίθηκοι στις τοιχογραφίες της Σαντορίνης;

Ιστορία μιας πόλης / Γιατί ήταν γαλάζιοι οι πίθηκοι στις τοιχογραφίες της Σαντορίνης;

Ποια τα νοήματα πίσω από τις ζωγραφισμένες μορφές και τα ζωντανά χρώματα των θηραϊκών τοιχογραφιών; Πώς συνδέονται με τον μινωικό πολιτισμό και τι μας αποκαλύπτουν για τον αρχαίο κόσμο; Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με τον Ανδρέα Βλαχόπουλο.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Τάσος Σακελλαρόπουλος: «Ο στρατός και ο θρόνος ήταν οι ρίζες του κακού της Δικτατορίας»

Άκου την επιστήμη / Τάσος Σακελλαρόπουλος: «Ο στρατός και ο θρόνος ήταν οι ρίζες του κακού της Δικτατορίας»

Η εποχή μας και τα «φαντάσματα» του Μεσοπολέμου. Ο ιστορικός και υπεύθυνος των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, Τάσος Σακελλαρόπουλος μιλά στον Γιάννη Πανταζόπουλο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μια έκρηξη στο ηφαίστειο της Σαντορίνης πριν από έναν αιώνα

Αρχαιολογία & Ιστορία / «Εγώ κουνιέμαι από τη θέση μου, η Σαντορίνη μόνον να μην κουνηθεί!»

Τον Αύγουστο του 1925 στα γραφεία των αθηναϊκών εφημερίδων καταφθάνουν τηλεγραφήματα που ανακοινώνουν έκρηξη στο ηφαίστειο της Σαντορίνης και περιγράφουν την αναστάτωση των κατοίκων του νησιού. Η ομάδα των dirty ’30s & late ’20s φέρνει στο σήμερα κάποια από τα ρεπορτάζ της εποχής.
DIRTY ‘30S & LATE ‘20S
Κωστής Τσικλητήρας

Σαν σήμερα / Κωστής Τσικλητήρας: Αυτή είναι η ζωή του κορυφαίου Ολυμπιονίκη

Σαν σήμερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1913, πεθαίνει στην Αθήνα από «κεραυνοβόλο μηνιγγίτιδα» ο κορυφαίος, μαζί με τον Πύρρο Δήμα, Έλληνας Ολυμπιονίκης Κωστής Τσικλητήρας, κάτοχος τεσσάρων ολυμπιακών μεταλλίων.
ΚΟΡΙΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟΡΗ
Ακρωτήρι: Μια κοσμοπολίτικη, προϊστορική πόλη στην Σαντορίνη

Ιστορία μιας πόλης / Ακρωτήρι: Η πόλη που θάφτηκε κάτω από τις στάχτες του ηφαιστείου

Οι θηραϊκές τοιχογραφίες που ανακαλύφθηκαν στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου στη Σαντορίνη αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς θησαυρούς του Αιγαίου. Τι μαρτυρούν για την κοινωνία, τον πολιτισμό, την καθημερινή ζωή στην περιοχή; Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με τον Ανδρέα Βλαχόπουλο.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Το «φαρμακείο» της οικογένειας Χωματιανού και η ιατρική στην Αθήνα του 19ου αι

Ιστορία μιας πόλης / Το «φαρμακείο» της οικογένειας Χωματιανού και η ιατρική στην Αθήνα του 19ου αιώνα

Μια αθηναϊκή οικογένεια με ρίζες στο Βυζάντιο, η οποία άφησε το αποτύπωμά της στην υλική και άυλη κληρονομιά της πόλης μας κι ένα αντικείμενο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, το οποίο μας «μιλά» για την οικογένεια αλλά και την ιατρική κατά το 19ο αιώνα. Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με τον Γιώργο Νικολάου για το φαρμακείο της οικογένειας Χωματιανού.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
10 άγνωστες αθηναϊκές ιστορίες

Αρχαιολογία & Ιστορία / 10 άγνωστες αθηναϊκές ιστορίες

Tι γινόταν τον Μεσαίωνα στην Αθήνα; Υπήρχε ζωή στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας; Ποια είναι η σκληρή αλήθεια για αυτό που αποκαλούμε «Αθηναϊκή Δημοκρατία» και τι ήταν τελικά οι Δεσμώτες του Φαλήρου; Ακούμε σήμερα 10 άγνωστες ή παραγνωρισμένες πτυχές από το μακροχρόνιο παρελθόν της πόλης μας που συνέλεξε η Αγιάτη Μπενάρδου για τη σειρά podcast της LiFO «Ιστορία μιας πόλης».
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Αισθάνομαι όπως την πρώτη φορά που θα έβγαινα ραντεβού»: Η Τασούλα Βερβενιώτη για την 4η Γιορτή Προφορικής Ιστορίας 

Αρχαιολογία & Ιστορία / «Οι κοινωνικές ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στη γραφή της Ιστορίας»

Η ιστορικός και συγγραφέας Τασούλα Βερβενιώτη μοιράζεται τη γνώση της με ανθρώπους που θέλουν να συλλέξουν τις άγραφες ή αποσιωπημένες πτυχές της ιστορίας και για τρεις ημέρες θα κατευθύνει τη μεγάλη συνάντηση των Ομάδων Προφορικής Ιστορίας στην Τεχνόπολη.
ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΛΙΑΚΑΚΟΥ