Ανταπόκριση από τη Βενετία: Στη νέα ταινία του Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ η Τέχνη είναι η απάντηση

Ανταπόκριση από τη Βενετία: Στη νέα ταινία του Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ η Τέχνη είναι η απάντηση Facebook Twitter
Στο «Never look away» ο Μπάνερτ/Ρίχτερ γίνεται μάρτυρας συγκλονιστικών στιγμών της Ιστορίας και παρατηρητής μιας μετάβασης που του κόστισε προσωπικά.
0

Ο ήρωας του «Never look away», ο νεαρός Κουρτ Μπάνερτ, που γεννήθηκε στη Δρέσδη, είδε την αγαπημένη του θεία να καταστρέφεται ως μιαρή παράφρων από τη ναζιστική πολιτική εξυγίανσης από τους προβληματικούς πολίτες, τη χώρα του να καταστρέφεται από τον πόλεμο, τα όνειρά του για δημιουργική ζωγραφική να ακυρώνονται από τους ιδεολογικούς περιορισμούς του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και άδραξε την ευκαιρία να διαφύγει στο Δυτικό Βερολίνο στα '60s και να διαμορφώσει ένα ιδιαίτερο ύφος που αναμειγνύει το τραύμα, τη μνήμη και την ενεργοποίηση της φαντασίας του φωτορεαλισμού, αντώνυμος του Γκέρχαρντ Ρίχτερ, του σπουδαιότερου Γερμανού ζωγράφου του 20ού αιώνα και ενός από τους εν ζωή τιτάνες στις εικαστικές τέχνες.

Ο σκηνοθέτης Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ, μετά τη φάλτσα παρένθεση του «Τουρίστα», επέλεξε σωστά να μην κατονομάσει τον Ρίχτερ αλλά να βασιστεί σε πολλά βιογραφικά και καλλιτεχνικά στοιχεία που εξυπηρετούν τη δομή και τη ροή της ταινίας του, για να μην περιοριστεί σε μια στενή και στεγνή απαρίθμηση των γεγονότων στη ζωή του ζωγράφου κι έτσι να εγκλωβιστεί σε ένα καθαρό biopic − ο Ρίχτερ όχι μόνο δεν είχε πρόβλημα με αυτό, αλλά του πρόσφερε πληροφορίες άγνωστες και διαφωτιστικές γύρω από τις εμπειρίες και τα πρόσωπα που τον σημάδεψαν.

Ο Ντόνερμαρκ κρίνει απαραίτητο να δώσει βάρος στις διαπροσωπικές εμπλοκές για να ενσωματώσει τις επιπλοκές που προκύπτουν στη γενικότερη εικόνα μιας δυσλειτουργικής, επικίνδυνης σχιζοφρένειας της γερμανικής κοινωνίας πριν και μετά τον πόλεμο: οι έντιμοι πολίτες με συνείδηση και αρετή μοιάζουν να ασφυκτιούν από την ισοπεδωτική μειονότητα.

Έτσι, κατευθύνει το κέντρο βάρους πέρα από τη δύναμη της τέχνης ως μέσου υποσυνείδητης έκφρασης και υπερβατικού σχολίου σε ένα ευρύτερο χρονικό της γερμανικής ψυχής. Ο Μπάνερτ/Ρίχτερ γίνεται μάρτυρας συγκλονιστικών στιγμών της Ιστορίας και παρατηρητής μιας μετάβασης που του κόστισε προσωπικά.

Στον αντίποδα της παθητικής πρώτης περιόδου της ζωής του βρίσκεται ένας επιφανής γυναικολόγος, καθηγητής σε κλινική που παρακολουθεί και «εκτελεί» ασθενείς με προβλήματα, πλήρως ευθυγραμμισμένος με την εξουσία.

Ο Ζίμπαντ (Σεμπάσταν Κοχ) είναι το είδος του ανώτερου άνδρα, ένας χαμαιλέοντας που επιβιώνει περίφημα από τις δραματικές αλλαγές, ικανός να γίνει πιο κομμουνιστής από τους συντρόφους στο Ανατολικό Βερολίνο και πιο κοσμοπολίτης από τους Δυτικούς, όταν ο προστάτης του τού διαμηνύει πως δεν μπορεί πλέον να καλύπτει τις παλιές του αμαρτίες και αναγκάζεται να διαφύγει στο «πολιτισμένο» εξωτερικό.

 

Werk ohne Autor — Never Look Away

Η κόρη του ερωτεύεται τον Μπάνερτ και ο πεθερός, κρατώντας τα προσχήματα, κάνει ό,τι περνάει από τα έμπειρα χέρια του για να αποτρέψει το ζευγάρωμα, υπακούοντας στη ρατσιστική του ιδεολογία. Οι οικογενειακές σχέσεις καταλαμβάνουν μεγάλο χώρο στην ταινία που διαρκεί 3 ώρες και συχνά συνορεύει με το ασαφές μελόδραμα μέσα στη δίνη κρίσιμων αποφάσεων.


Ο Ντόνερμαρκ κρίνει απαραίτητο να δώσει βάρος στις διαπροσωπικές εμπλοκές για να ενσωματώσει τις επιπλοκές που προκύπτουν στη γενικότερη εικόνα μιας δυσλειτουργικής, επικίνδυνης σχιζοφρένειας της γερμανικής κοινωνίας πριν και μετά τον πόλεμο: οι έντιμοι πολίτες με συνείδηση και αρετή μοιάζουν να ασφυκτιούν από την ισοπεδωτική μειονότητα.

Στις «Ζωές των άλλων» κατέγραψε την παράνοια της διχοτόμησης, την ενοχή και το άχθος της ελευθερίας της έκφρασης σε μια εποχή καταστολής και υποκρισίας. Το «Never look away», ακόμη και ως τίτλος, δηλώνει την ανάληψη ευθυνών που η αποστροφή του βλέμματος είχε αναβάλει και θάψει επί δεκαετίες.

Στη συχνά απλουστευτική, αν και δίκαιη, συλλογιστική του Γερμανού σκηνοθέτη, η τέχνη είναι η απάντηση στην (γενετική) κοινωνική παθογένεια των δυναστών συμπατριωτών του. Ο τόνος του «Never look away», ωστόσο, μαζί με τη μεγάλη διάρκεια, αποδυναμώνει τα ζωτικά του θέματα.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Είδαμε το «Juror#2» του Κλιντ Ίστγουντ και είναι η καλύτερη αμερικανική ταινία της χρονιάς

Οθόνες / To «Juror#2» του Κλιντ Ίστγουντ είναι η καλύτερη αμερικανική ταινία της χρονιάς

Αλλά δυστυχώς δεν θα προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες, επειδή οι υπεύθυνοι του στούντιο θεωρούν ότι το ενήλικο σινεμά αυτού του τύπου ανήκει στις streaming πλατφόρμες.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Say Nothing: Μια καθηλωτική σειρά με φόντο το βίαιο δράμα της Βόρειας Ιρλανδίας

Daily / Say Nothing: Μια καθηλωτική σειρά με φόντο το βίαιο δράμα της Βόρειας Ιρλανδίας

Η αυτοτελής σειρά κατορθώνει να λειτουργεί συγχρόνως ως ιστορική αναπαράσταση, ως συνταρακτικό δράμα, ως καθηλωτικό θρίλερ, ακόμα και ως δραματοποιημένο true crime, ειδικά για τους θεατές που δεν είναι εξοικειωμένοι με τις πολυσύνθετες πτυχές του ένοπλου αγώνα στη Βόρεια Ιρλανδία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η βίβλος του cult ελληνικού σινεμά

Οθόνες / Η βίβλος του cult ελληνικού σινεμά μόλις κυκλοφόρησε

Τα κείμενα του Φώντα Τρούσα για τις «βαθιά υποτιμημένες ταινίες που απελευθέρωσαν τη ματιά του θεατή από την οικογενειακή τηλεοπτική εικόνα, απενοχοποιώντας περαιτέρω το γυμνό» και για τον underground και τον πειραματικό ελληνικό κινηματογράφο κυκλοφορούν σε ένα μοναδικό, κυριολεκτικά, βιβλίο, από τα LiFO Books.
M. HULOT
Η φωνή του «τέρατος»: Ο Μάνσον με τα δικά του λόγια σ’ ένα αποκαλυπτικό νέο ντοκιμαντέρ

Οθόνες / Η φωνή του «τέρατος»: Ο Μάνσον με τα δικά του λόγια σ’ ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ

Ένα νέο ντοκιμαντέρ εξετάζει και αμφισβητεί όλα όσα νομίζουμε ότι γνωρίζουμε για τη διαβόητη φιγούρα, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ηχογραφημένες συνομιλίες του σε διάστημα είκοσι ετών.
THE LIFO TEAM
Τα γεγονότα της ζωής

Οθόνες / Κασσαβέτης, Σκορσέζε, Ερίθε: 10 άχαστες προβολές στο φετινό Πανόραμα

Πρεμιέρες, παράλληλες εκδηλώσεις, αφιερώματα: Από τις 21 ως τις 27 Νοεμβρίου, οι κινηματογράφοι Τριανόν, Newman και Στούντιο φιλοξενούν το μακροβιότερο αθηναϊκό κινηματογραφικό φεστιβάλ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πάνος Χ. Κούτρας: Queer before it was cool, νυν και αεί

Οθόνες / Πάνος Χ. Κούτρας: Queer before it was cool, νυν και αεί

Ο αγαπημένος Έλληνας σκηνοθέτης ξεδίπλωσε σημαντικές στιγμές από τη ζωή και την πορεία του και αφηγήθηκε πολύτιμες ιστορίες που διαμόρφωσαν το queer σινεμά του στο φετινό Iconic Talks Powered by Mastercard που πραγματοποιήθηκε στο 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
Τα δέκα αγαπημένα animation του Αλέξανδρου Βούλγαρη (aka The Boy)

Μυθολογίες / Τα 10 αγαπημένα animation του Αλέξανδρου Βούλγαρη (aka The Boy)

«Κάθε φορά που το βλέπω προσπαθώ να καταλάβω πώς έχει οργανωθεί αυτό το χάος»: Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης μάς καλεί να ανακαλύψουμε δέκα animation διαφορετικών τεχνικών, που τον έχουν επηρεάσει βαθιά.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Όσα ξεχώρισαν κοινό και επιτροπές

Οθόνες / 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Όσα ξεχώρισαν κοινό και επιτροπές

Η Fischer, επίσημος χορηγός των Βραβείων Κοινού εδώ και μια δεκαετία, στήριξε για μία ακόμη χρονιά τον θεσμό, απονέμοντας πέντε βραβεία στις ταινίες που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους των θεατών.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Dune: Prophecy»: Το κυνήγι του επόμενου «Game of Thrones» συνεχίζεται

Οθόνες / «Dune: Prophecy»: Το κυνήγι του επόμενου Game of Thrones συνεχίζεται

Η σειρά του HBO, που παίρνει τη σκυτάλη από το πραγματικά αξιόλογο «Penguin», προσπαθεί να επικαλεστεί τη συνταγή του μεγάλου hit του καναλιού και ξεστρατίζει από το ατμοσφαιρικό σύμπαν του Ντενί Βιλνέβ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Οι θρυλικοί boomers του 65ου φεστιβάλ θεσσαλονίκης

Pulp Fiction / Οι θρυλικοί boomers του 65ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Ρέιφ Φάινς, Ζιλιέτ Μπινός, Ματ Ντίλον: Oι διάσημοι, σχεδόν συνομήλικοι ηθοποιοί που τιμήθηκαν με Χρυσό Αλέξανδρο και έδειξαν με τις διαφορετικές επιλογές τους ισάριθμα σίκουελ στην καριέρας τους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μονομάχος II»: Αν και λιγότερο brutal από τον Ράσελ Κρόου, ο Πολ Μέσκαλ υπόσχεται αίμα στην αρένα

Οθόνες / «Μονομάχος II»: Αν και λιγότερο brutal από τον Ράσελ Κρόου, ο Πολ Μέσκαλ υπόσχεται αίμα στην αρένα

Ένα έπος δράσης και χαρακτήρων που κυλά θεαματικά, ουσιαστικά, υπερβολικά, συγκινητικά, χορταστικά και εμφατικά, όπως όλοι οι υποψήφιοι θεατές αναμένουν εδώ και πολύ καιρό.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η πιο διάσημη υπόθεση «απαγωγής από εξωγήινους» αναβιώνει στο Netflix εν μέσω μηνύσεων

Οθόνες / Η απαγωγή του αιώνα αναβιώνει στο Netflix εν μέσω μηνύσεων

Παρότι συμμετείχε στο σενάριο του ντοκιμαντέρ «The Manhattan Alien Abduction», η Λίντα Ναπολιτάνο που ισχυρίζεται ότι απήχθη από εξωγήινους στο κέντρο του Μανχάταν προ 35ετίας μηνύει την πλατφόρμα για αθέτηση της συμφωνίας τους.
THE LIFO TEAM