21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Made in England: The Films of Powell and Pressburger (2024).

21 ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα που αξίζει να δείτε

0

Καθώς περνούσαμε στον εικοστό πρώτο αιώνα, το σινεμά τεκμηρίωσης γινόταν δημοφιλέστερο από ποτέ. Καταρχάς, αυξήθηκε η ποσότητα της παραγωγής, κατά ένα μέρος χάρη στην ψηφιακή τεχνολογία – στο παρελθόν ο προϋπολογισμός για το γύρισμα σε φιλμ υπήρξε σκόπελος που χιλιάδες επίδοξοι ντοκιμαντερίστες δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν. Κατά ένα άλλο μέρος, η αύξηση οφείλεται στις streaming πλατφόρμες. Η ανάγκη τους για περισσότερο «περιεχόμενο» έλυσε τα χέρια των κινηματογραφιστών, οι ταινίες των οποίων βρήκαν τη δυνατότητα μιας δεύτερης καριέρας, μετά την (ως επί το πλείστον) φεστιβαλική πορεία τους. Αυτό είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις, καθώς τα τελευταία χρόνια παρενέβη ο αλγόριθμος, με αποτέλεσμα οι streaming πάροχοι να χρηματοδοτούν και να ζητούν ντοκιμαντέρ συγκεκριμένης (και περιορισμένης) φύσης και θεματολογίας – άρα οι κινηματογραφιστές βρέθηκαν και πάλι σε αναζήτηση χώρου για τη ζωή του έργου τους μετά τα φεστιβάλ.

Φυσικά, η προσφορά ντοκιμαντέρ δεν θα ήταν τέτοια, αν δεν υπήρχε και η ανάλογη ζήτηση – τι ωραία και καλλιτεχνικά φορτισμένα που το γράψαμε. Το κοινό του εικοστού πρώτου αιώνα διψά για ρεαλισμό, τουλάχιστον όπως τον αντιλαμβάνεται – μεγάλη κουβέντα αυτή. Πιο σωστά, διψά για αληθινές ιστορίες, για αφηγήσεις που έχουν το ένα πόδι τους στην πραγματικότητα, και τα ντοκιμαντέρ, που στο μεταξύ πρόσεξαν περισσότερο την αφήγησή τους και άρχισαν να φλερτάρουν ακόμα περισσότερο με τη μυθοπλασία, μπόρεσαν να καλύψουν αυτή την ανάγκη.

Η προσφορά ντοκιμαντέρ δεν θα ήταν τέτοια, αν δεν υπήρχε και η ανάλογη ζήτηση. Το κοινό του εικοστού πρώτου αιώνα διψά για ρεαλισμό, τουλάχιστον όπως τον αντιλαμβάνεται.

Καθώς έχουμε συμπληρώσει πια το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, επιλέξαμε 21 ντοκιμαντέρ που πιστεύουμε ότι αξίζει να έχει δει κάθε σινεφίλ. Η επιλογή έγινε ανάμεσα σε μεγάλες στιγμές του είδους, σε επιδραστικές ταινίες που ενδεχομένως δεν «γέρασαν» τόσο καλά, αλλά αντανακλούν την εποχή τους –για τον Μάικλ Μουρ χτυπά η καμπάνα–, σε σινεφιλικούς τίτλους, γιατί κάποιοι είμαστε σινεφίλ πάνω από όλα, και σε λιγότερο γνωστές στιγμές του σινεμά τεκμηρίωσης που αξίζει να ανακαλύψετε.

The Gleaners and I (2000)

Μετά από μια παρατεταμένη περίοδο παρωχημένων μοντερνισμών και δημιουργικής στειρότητας, που, στην καλύτερη περίπτωση, μπορούσε να γεννήσει ένα απλώς χαριτωμένο σινεφιλικό παιχνίδι («One Hundred and One Nights»), η Ανιές Βαρντά βρήκε την υγεία της χάρη στα ψηφιακά μέσα, συστήνοντας μια συνταγή που θα ακολουθούσε με μικρές παραλλαγές μέσα στα επόμενα χρόνια, συλλέγοντας εικόνες που οι άλλοι προσπερνούν, μιμούμενη κατά κάποιον τρόπο τους συνεντευξιαζόμενους στο «Gleaners and I». Αναζητήστε και τα «Les Plages d’ Agnes» (2008) και «Faces, Places» (2014).

The Gleaners and I 

Bowling for Columbine (2002)

Ο υπογράφων δεν είναι φαν του τρόπου του Μάικλ Μουρ, ωστόσο η συμβολή του στο άνοιγμα του ντοκιμαντέρ σε ένα ευρύτερο κοινό υπήρξε καθοριστική, έστω κι αν εδραίωσε, ταυτόχρονα, ένα είδος σινεμά τεκμηρίωσης (αλλά και δημοσιογραφίας) που δυστυχώς επιβιώνει μέχρι σήμερα. Ωστόσο, είναι δύσκολο να κλείσεις στη μέση ένα ντοκιμαντέρ του κι αυτό εδώ είναι μάλλον το πιο αντιπροσωπευτικό της φιλμογραφίας του. Με αφετηρία την τραγωδία στο γυμνάσιο Κόλουμπαϊν, ο Μουρ εδώ στηλιτεύει την αμερικανική εμμονή με την οπλοχρησία. Συμφωνείς μεν με όσα λέει, αλλά σκέψου πώς θα σου φαινόταν αν κάποιος γύριζε ένα ντοκιμαντέρ υποστηρίζοντας την αντίθετη άποψη με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Grizzly Man (2004)

Η συναρπαστική, παράλληλη φιλμογραφία του Βέρνερ Χέρτζογκ στο ντοκιμαντέρ συνεχίζεται μέχρι σήμερα και άγγιξε τη δημοφιλέστερη στιγμή της με αυτό το θαυμάσιο έργο για έναν άνθρωπο που έζησε με τις αρκούδες για χρόνια, μέχρι να βρει φριχτό θάνατο στα δόντια μίας από αυτές. Ένας κυνικός γυρίζει μια ταινία για έναν ρομαντικό και γοητεύεται από την προσωπικότητά του, χωρίς ποτέ να τη συμμερίζεται – γι’ αυτό και η ταινία του Χέρτζογκ είναι, μεταξύ άλλων, υπόδειγμα διαλεκτικής.

Grizzly Man (2005) Official Trailer 

Bob Dylan: No Direction Home (2004)

Καλύπτοντας περίπου την ίδια χρονολογική περίοδο με το «A Complete Unknοwn», ο Μάρτιν Σκορσέζε βλέπει στο πρόσωπο του Μπομπ Ντίλαν έναν γνήσιο σκορσεζικό ήρωα, που ανεβαίνει ταχύτατα, διαπράττει ύβρη κι έπειτα μαστιγώνεται αλύπητα από τον σκορσεζικό Θεό, μέχρι να λάβει ηττημένος ένα ξεροκόμματο λύτρωσης στο πιάτο του. Δεν υπερβάλλουμε, είναι μία από τις καλύτερες ταινίες του Αμερικανού σκηνοθέτη.

No Direction Home: Bob Dylan

Senna (2010)

Χωρίς το βοηθητικό εργαλείο της αφήγησης και χρησιμοποιώντας το αρχειακό υλικό όπως χρησιμοποιούν οι σκηνοθέτες της μυθοπλασίας το τεχνητό που γύρισαν, ο Ασίφ Καπάντια στήνει μια συναρπαστική αφήγηση που υπερβαίνει το υποκείμενό του –τον αδικοχαμένο Άιρτον Σένα–, εκφράζοντας τον θρήνο του και την οργή του για όποιον εκεί πάνω ορίζει με το έτσι θέλω ότι μια μέρα πρέπει να σταματήσουμε να «τρέχουμε». Απαραίτητη προβολή, ακόμα κι αν δεν δίνεις δεκάρα για τους αγώνες ταχύτητας.   

SENNA - Official Trailer

Exit Through the Giftshop (2010)

Ο Banksy είναι, αναμφίβολα, ο δημοφιλέστερος εικαστικός της εποχής μας κι ένας πρωτοπόρος της street art. Προφανώς και δεν θα βλέπαμε ένα συμβατικό κινηματογραφικό πορτρέτο για την περίπτωσή του. Κι αν στην αρχή της ταινίας ξεκαθαρίζει ότι θα κάνει ένα ντοκιμαντέρ για εκείνον που νόμισε ότι μπορεί να γυρίσει τέτοιο για τον ίδιο –μπερδευτήκατε;–, στην πράξη αυτό που ακολουθεί είναι ένα υβριδικό φιλμ, κινούμενο μεταξύ ψεύδους και αλήθειας, συγγενές προς το «F for Fake» του Όρσον Γουέλς και μνημείο του «λαϊκισμού» που ξέρουμε και προτιμάμε όσοι αγαπάμε τον τραγουδοποιό Ρίτσαρντ Χόλεϊ – ξεκινάει με το «Tonight the Streets are Ours».

Exit Through The Gift Shop: Official Trailer

Nostalgia for the Light (2010)

Είτε μιλάμε για μυθοπλασία είτε για τεκμηρίωση, η μετάβαση από το ειδικό στο γενικό είναι συνήθως το ζητούμενο. Η μετάβαση από το ειδικό στο κοσμικό, όμως, προκύπτει λιγότερο συχνά και σπάνια με λυρισμό σαν εκείνον του Πατρίσιο Γκουσμάν, στο σινεμά του οποίου η πονεμένη χιλιανή ιστορία του 20ού αιώνα βρίσκει ταυτόχρονα τον ποιητή και τον ιστορικό της. Το «Nostalgia for the Light», όπου αστρονόμοι αναζητούν εξωγήινη ζωή στ’ αστέρια, ενώ γυναίκες ψάχνουν τα υπολείμματα των «εξαφανισμένων» από το καθεστώς Πινοσέτ αγαπημένων τους, είναι το αριστούργημα της sui generis φιλμογραφίας του.

Nostalgia for the Light - Official Trailer

The Queen of Versailles (2012)

Αν κάποιος αναζητά περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο φτάσαμε στο οικονομικό κραχ του 2008, ας δει το «Inside Job». Αν θέλει, όμως, να καταλάβει γιατί φτάσαμε εκεί, ας δει το «Queen of Versailles», την απίθανη, κωμικοτραγική ιστορία ενός δισεκατομμυριούχου και της συζύγου του που θέλησαν να φτιάξουν παλάτι σαν εκείνο των Βερσαλιών στη Φλόριντα. Η ταινία που ανέδειξε τη Λόρα Γκρίνφιλντ σε μία από τις σημαίνουσες φωνές του σύγχρονου σινεμά τεκμηρίωσης. 

The Queen of Versailles (Official HD trailer from Magnolia Pictures)

The Act of Killing (2012) & The Look of Silence (2014)

Οποιαδήποτε σχετική λίστα θα ήταν ελλιπής δίχως το «The Act of Killing» του Τζόσουα Οπενχάιμερ, που μαζί με το «Τhe Look of Silence» συνθέτουν ένα δίπτυχο που έφερε στο προσκήνιο μια σχετικά άγνωστη για τον δυτικό κόσμο ιστορία, τις μαζικές σφαγές του ινδονησιακού στρατού κατά την περίοδο 1965-1966. Είναι, πραγματικά, προβολές που δεν θα ξεχάσεις ποτέ, ταινίες που αποτύπωσαν σε ματωμένα βλέμματα και σοκαριστικές αναπαραστάσεις τη φρίκη της αποκτήνωσης, την επιμονή της μνήμης, τη χρεία αλλά και την ουτοπική φύση της εξιλέωσης.

The Act of Killing - Official Trailer

The Look of Silence Official Trailer 2 (2015) - Joshua Oppenheimer Documentary HD

Searching for Sugar Man (2012)

Aν δεν έχετε ιδέα ποιος είναι ο Σίξτο Ροντρίγκεζ, σας προτρέπουμε να μη διαβάσετε τίποτα για την ταινία. Γιατί είναι μουσικό ντοκιμαντέρ μεν, έχει όμως τη δομή μιας ταινίας μυστηρίου – και σας περιμένει έκπληξη μεγάλη. Διαθέτει, επίσης, μια μοναδική ιστορία που υπερβαίνει τις όποιες αισθητικές ευκολίες, κατά κάποιον τρόπο παίρνει το γνώριμο μοτίβο του «καταραμένου καλλιτέχνη» και το αναποδογυρίζει, αντιπαραβάλλοντας τον μύθο με την πραγματικότητα και εξερευνώντας την αλληλένδετη σχέση της επιτυχίας με τη φήμη και τη συγκυρία.  

Searching for Sugar Man Official Trailer 

Stories we Tell (2012)

Αναζητώντας την ιστορία των καταβολών της ίδιας και της οικογένειάς της και ανασυνθέτοντας περιστατικά από το παρελθόν με τον τεχνητό τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η μνήμη μας, η Σάρα Πόλεϊ καταθέτει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες δημιουργίες των τελευταίων ετών, με αντικείμενο την πάντα διαφεύγουσα φύση της αλήθειας και τις «ιστορίες που λέμε» στον εαυτό μας για να βγάλουμε το βράδυ. Στεναχωριέσαι που δεν είναι ευρύτερα γνωστή.

Stories We Tell - Official Trailer

Life Itself (2014)

Δεν υπάρχει μόνο το στοιχείο της ιδιοτέλειας στη συγκεκριμένη επιλογή, επειδή καθιστά (κάπως πιο) κατανοητό το παρεξηγημένο επάγγελμα του κριτικού κινηματογράφου. Το επιλέξαμε γιατί η σχέση του υποκειμένου του, του Αμερικανού κριτικού Ρότζερ Ίμπερτ, με το μέσο που υπηρέτησε μέχρι το τέλος της ζωής του αντανακλά με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο εκείνη κάθε ανθρώπου που προσβλήθηκε από την ανίατη νόσο της σινεφιλίας και βλέπει ταινίες πρωτίστως επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Life Itself - Official Trailer

They Shall Not Grow Old (2017)

Έχοντας δώσει κινηματογραφική υπόσταση στη συγκαλυμμένη εκδοχή της εμπειρίας ενός παγκοσμίου πολέμου, με την τριλογία του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», ο Νεοζηλανδός Πίτερ Τζάκσον στρέφεται στον πραγματικό. Επιστρατεύοντας αρχειακό υλικό, το οποίο οι τεχνικοί του επιχρωμάτισαν και επεξεργάστηκαν ψηφιακά, ο Τζάκσον μάς δίνει μια γερή ιδέα για την εμπειρία της χαμένης γενιάς του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και, παράλληλα, συνεχίζει (και εξελίσσει) την προβληματική του περί ανδρείας και συντροφικότητας.

They Shall Not Grow Old | Official Trailer

Robin Williams: Come Inside my Mind (2018)

Ένας τίτλος που, πραγματικά, δεν μας κοροϊδεύει, καθώς το υπέροχο αυτό ντοκιμαντέρ κατορθώνει να μας δώσει μια ιδέα για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε το μυαλό του ανθρώπου που πυροβολούσε το κοινό με ατάκες πιο γρήγορα κι από τον ίσκιο του και εξηγεί την απόφασή του να βάλει τέλος στη ζωή του. Κυριολεκτούμε όταν γράφουμε ότι θα γελάσετε μέχρι δακρύων – μέχρι το τέλος της διαδρομής, δύσκολα θα μείνει μάτι στεγνό.

ROBIN WILLIAMS: COME INSIDE MY MIND Official Trailer

The Mole Agent (2020)

Πιθανότατα έχετε δει την αμερικανική τηλεοπτική διασκευή του ντοκιμαντέρ με τον Τεντ Ντάνσον στο Netflix («A Man on the Inside»), ωστόσο ο Χιλιανός προκάτοχός του σε τίποτα δεν έχει να ζηλέψει ως προς τις crowdpleasing αρετές, συνδυάζοντας κατασκοπεία με μια γλυκόπικρη ματιά στην τρίτη ηλικία που έφτασε μέχρι τα Όσκαρ εκείνης της χρονιάς, για να χάσει από το κινούμενο εγχειρίδιο αυτοβοήθειας «My Octopus Teacher» – θα γράφαμε «ντροπής πράγματα», αλλά ας μη γινόμαστε προβοκάτορες.

The Mole Agent - Official Trailer

Bloody Nose Empty Pockets (2020)

O τρόπος που γυρίστηκε η ταινία θολώνει τα όρια μεταξύ σινεμά μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης – δεν θα επεκταθούμε εδώ, αλλά γεννά μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος. Το φιλμ πέρασε απαρατήρητο επειδή η κυκλοφορία του έπεσε πάνω στο ξέσπασμα της πανδημίας. Η ειρωνεία είναι ότι η ιστορία ενός μπαρ που κλείνει, των θαμώνων του και του βαλς των χαμένων ονείρων που παίζει μπροστά στα μάτια τους ίσως ήταν ακριβώς το θέαμα που χρειαζόμασταν την εποχή εκείνη.

Bloody Nose, Empty Pockets | Trailer

Ennio (2021)

Kάθε κινηματογραφική δημιουργία που ευλογήθηκε με σάουντρακ του Ένιο Μορικόνε τελεί σε συμβιωτική σχέση μαζί του. Το ντοκιμαντέρ του τακτικού του συνεργάτη Τζιουζέπε Τορνατόρε αποτελεί έναν πλήρη και διαφωτιστικό φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που έγραψε μουσικές που αγαπήσαμε, μουσικές με τις οποίες αγαπήσαμε, καθόρισε στιγμές της κινηματογραφικής μας πραγματικότητας κι έδωσε κινηματογραφικότητα σε στιγμές της άλλης μας πραγματικότητας – για μερικούς από εμάς η «κανονική» είναι εκείνη του σινεμά.

ENNIO | Official Trailer 

2nd Chance (2022)

Με ένα σενάριο γεμάτο ανατροπές –ναι, έχουν και τα ντοκιμαντέρ τέτοιο– ο Ραμίν Μπαρανί δικαιώνει όσα είχε δει σ’ αυτόν ο Ρότζερ Ίμπερτ, διαβάζοντας στην ιστορία του Αμερικανού εφευρέτη του αλεξίσφαιρου γιλέκου το πορτρέτο μιας χώρας που εμφανίζεται ως «σωτήρας» μόνο για να επιβάλει τη σωτηρία της διά της βίας. Δυστυχώς, δεν ζούσε πια ο Ίμπερτ για να το αναδείξει, η κριτική ασχολήθηκε ελάχιστα μαζί του και παραμένει άγνωστο.

2ND CHANCE | Official Trailer 

All the Beauty and the Bloodshed (2022)

Στην κορυφαία στιγμή της, η Λόρα Πόιτρας ξεκινά με αφετηρία την κατάρτιση μιας βιογραφίας της Ναν Γκόλντιν για να στήσει μια συναρπαστική αφήγηση διαρκών μεταβάσεων από το προσωπικό στο συλλογικό τραύμα, να αποφύγει τον σκόπελο του διδακτισμού και να παραδώσει, τελικά, μια συνταρακτική στιγμή του πολιτικού σινεμά του 21ου αιώνα. Χρυσός Λέων στο Φεστιβάλ Βενετίας και (δικαιολογημένα) αποθεωτικές κριτικές.

All the Beauty and the Bloodshed - Official Trailer

Made in England: The Films of Powell and Pressburger (2024)

Πλάι στην καριέρα ενός από τους σημαντικότερους Αμερικανούς σκηνοθέτες, ο Μάρτιν Σκορσέζε έχει κι εκείνη του θεματοφύλακα της κινηματογραφικής μας κληρονομιάς. Κι όποτε συμμετέχει σε εγχειρήματα σαν αυτό εδώ, ντοκιμαντέρ για το σινεμά δηλαδή, κοινωνεί τη γνώση του πάντα από το ύψος του βλέμματος και ποτέ από κάποιο βάθρο – γι’ αυτό και ενθαρρύνει ακόμα περισσότερο την αναζήτηση του σινεμά στο οποίο αναφέρεται. Εδώ συνοψίζει όσα πρέπει να ξέρετε για ένα θαυματουργό κινηματογραφικό δίδυμο, που έφερε το χρώμα στη σκοτεινότερη εποχή της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας. Must-see προβολή για κάθε εραστή της έβδομης τέχνης.

MADE IN ENGLAND: THE FILMS OF POWELL AND PRESSBURGER | Official Trailer

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Είμαστε εθισμένοι, θέλουμε παραπάνω λεφτά, παραπάνω ομορφιά, παραπάνω νιότη»

Οθόνες / «Είμαστε εθισμένοι, θέλουμε παραπάνω λεφτά, παραπάνω ομορφιά, παραπάνω νιότη»

Με αφορμή το αφιέρωμα του 27ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης στο έργο της, μια δημιουργός που ξέρει πώς να φτιάχνει σωστά crowdpleasers, η Λόρεν Γκρίνφιλντ μιλά στη LiFO για την απροθυμία μας να διδαχτούμε από τις οικονομικές κρίσεις και εξηγεί γιατί βλέπει τις ταινίες τεκμηρίωσης ως μηχανές ενσυναίσθησης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
‘CHAOS: The Manson Murders’: Ο Μάνσον βρίσκεται ακόμα μέσα στο κεφάλι μας 

Daily / «CHAOS: The Manson Murders». Ο Μάνσον βρίσκεται ακόμα μέσα στο κεφάλι μας 

Το νέο ντοκιμαντέρ του σπουδαίου Έρολ Μόρις επιχειρεί ένα διαφορετικό προφίλ του «σατανικού μεσσία», φωτίζοντας κάποιες από τις λιγότερο ίσως προβεβλημένες εκδοχές, αιτιάσεις και εικασίες γύρω από μια υπόθεση που μοιάζει με σταυροδρόμι του Κακού.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Sly Lives!: Τα μπλουζ του (ψυχεδελικού) πρίγκηπα

Daily / «Sly Lives!»: Τα μπλουζ του (ψυχεδελικού) πρίγκιπα

Ένα εξαιρετικό μουσικό ντοκιμαντέρ στο Disney+ για τη διαστημική άνοδο και την αργόσυρτη πτώση του ιδιοφυούς Sly Stone, ηγέτη της πιο εντυπωσιακά πολυμορφικής μπάντας όλων των εποχών, τόσο ηχητικά όσο και εμφανισιακά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κωστής Χαραμουντάνης: «Για να κάνω σινεμά μένω ακόμα στο πατρικό μου»

Κωστής Χαραμουντάνης / Κωστής Χαραμουντάνης: «Για να κάνω σινεμά μένω ακόμα στο πατρικό μου»

Ο 31χρονος σκηνοθέτης νιώθει πως ενηλικιώθηκε μαζί με την πρώτη του βραβευμένη ταινία, «Κιούκα: Πριν το τέλος του καλοκαιριού», κινηματογραφεί τις αναμνήσεις του και είναι μία από τις πιο μεγάλες ελπίδες του ελληνικού κινηματογράφου.
M. HULOT
«Το γυναικείο σώμα είναι το πρώτο που προσπαθεί να ελέγξει κάθε εξουσία»

Thalia Mavros / «Το γυναικείο σώμα είναι το πρώτο που προσπαθεί να ελέγξει κάθε εξουσία»

Η διεθνώς βραβευμένη παραγωγός και σκηνοθέτις Thalia Mavros μιλά στη LIFO για τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνει η «αυτοκρατορία» του Τραμπ, καθώς και για τη θέση της γυναίκας σε έναν κόσμο που αλλάζει - και όχι προς το καλύτερο.
M. HULOT
«The last of us» - S02 : Να δεις τι σου 'χω για μετά

Οθόνες / «The last of us» - S02 : Να δεις τι σου 'χω για μετά

Το πρώτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της αγαπημένης σειράς του HBO λειτουργεί ως εισαγωγή, συστήνοντας νέους χαρακτήρες, το περιβάλλον της δράσης, τη σχέση των παλιών χαρακτήρων με αυτό αλλά και μεταξύ τους.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Κρίστοφερ Νόλαν, σε εκλιπαρώ, μην κάνεις την Οδύσσεια ‘σύγχρονη’»

Οθόνες / «Κρίστοφερ Νόλαν, σε εκλιπαρώ, μην κάνεις την Οδύσσεια σύγχρονη»

Ο επιφανής μελετητής του Ομήρου και διευθυντής του New York Times Review of Books, Ντάνιελ Μέντελσον, περιγράφει στην εφημερίδα Telegraph τους τρεις βασικούς κανόνες που ελπίζει να τηρηθούν κατά τη μεταφορά της «Οδύσσειας» στη μεγάλη οθόνη.
THE LIFO TEAM
Movies

Οθόνες / Μια ταινία για τον Bloody Hawκ και άλλοι 8 λόγοι για να πάτε σινεμά

Αυτή την εβδομάδα έχουν την τιμητική τους τα κατασκοπικά θρίλερ, παίζει η επανέκδοση του Delicatessen και ένα ντοκιμαντέρ για τον δημοφιλή ράπερ που δεν απευθύνεται μόνο στο fan base του — όχι άλλο Minecraft.
THE LIFO TEAM
«Οι περισσότεροι κινηματογράφοι στην Αργεντινή έχουν μετατραπεί σε εκκλησίες ευαγγελιστών»

Οθόνες / «Οι περισσότεροι κινηματογράφοι στην Αργεντινή έχουν μετατραπεί σε εκκλησίες ευαγγελιστών»

Με το βραβευμένο ντοκιμαντέρ Μουσείο της Νύχτας, ο Φερμίν Ελόι Ακόστα αναδεικνύει ένα πολύτιμο φωτογραφικό αρχείο για τη Νέα Υόρκη των δεκαετιών του ’70 και του ’80, ενώ μιλά στη LiFO για την αβεβαιότητα του μέλλοντος του κινηματογράφου στην Αργεντινή και τις πολιτικές αναταράξεις στη χώρα του.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
JASON MOMOA

Οπτική Γωνία / Το σινεμά ως τοποθέτηση προϊόντος: Το «Minecraft» σπάει ταμεία

Η τεράστια επιτυχία της κινηματογραφικής διασκευής του δημοφιλούς παιχνιδιού θεμελιώνει μια νέα εποχή στο στουντιακό σινεμά που καθιστά την ταύτιση θεατή και καταναλωτή εντονότερη από ποτέ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Γιώργου Γάλλου

Μυθολογίες / «Ο Βέγγος είναι το αγχολυτικό μου»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Γιώργου Γάλλου

Από τον Κουροσάβα και τον Μπέργκμαν, από τις ταινίες της Pixar μέχρι τα Batman του Nόλαν, ο ηθοποιός φτιάχνει μια ετερόκλητη και ειλικρινή λίστα και πιστεύει ότι «σινεμά είναι να βλέπεις άλλες πλευρές του κόσμου».
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΝΕΤΤΑ ΓΙΑΚΙΝΤΖΗ
Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

Oι Αθηναίοι / Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

«Μην παίξεις ποτέ κωμωδία», της είχαν πει, αλλά τελικά το ευρύ κοινό τη λάτρεψε ως Μαρίνα Κουντουράτου. Όταν αποφάσισε να ερμηνεύσει τον ρόλο μιας τρανς γυναίκας, της είπαν «θα καταστραφείς». Ήταν πάντα τολμηρή και άφοβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ: «Αν είσαι υπαρξιστής άθεος όπως εγώ, το ανθρώπινο σώμα είναι η ζωή σου»

Pulp Fiction / «Αν είσαι υπαρξιστής άθεος όπως εγώ, το ανθρώπινο σώμα είναι η ζωή σου»

Ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ επιστρέφει με το «Ο Κύριος των Νεκρών» και μιλά στη LiFO για τις σκέψεις του πάνω στο πένθος, την τεχνητή νοημοσύνη που του έλυσε τα χέρια, και εξηγεί γιατί ασχολείται διαρκώς με τρομακτικές καταστάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Βαλ Κίλμερ: Ο άνθρωπος που θα (μπορούσε να) γινόταν σταρ

Απώλειες / Βαλ Κίλμερ (1959-2025): Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε γίνει σούπερσταρ

Έφυγε από τη ζωή ο Κρις του «Heat», ο Iceman του «Top Gun», ο «ξανθός» Μπάτμαν του Τζόελ Σουμάχερ, ο Τζιμ Μόρισον του Όλιβερ Στόουν, ο γκέι ντέτεκτιβ του «Kiss Kiss Bang Bang», ένας ηθοποιός που κατέγραψε μερικές αξέχαστες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, μα δεν έκανε την αναμενόμενη καριέρα μεγάλου σταρ λόγω ατυχών συγκυριών αλλά και προσωπικών επιλογών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η Λάιζα Μινέλι σήμερα δηλώνει ευτυχισμένη. ή Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης.

Οθόνες / Λάιζα Μινέλι: Mια απίστευτη ιστορία επιβίωσης

Gay icon, μια χαρισματικά αφοσιωμένη performer, αλλά και αντικείμενο χλεύης. Το ντοκιμαντέρ του Μπρους Ντέιβιντ Κλάιν «Liza: A Truly Terrific, Absolutely True Story» σίγουρα δεν αφηγείται την ιστορία ενός τυπικού nepo baby.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
τομ χάρντι

Οθόνες / 10 τηλεοπτικές σειρές που θα δούμε την άνοιξη

Από τη μεγάλη επιστροφή του «The Last of Us» σε εκείνη του «Αστερίξ» και από τη σεξουαλική αναζήτηση της Μισέλ Ουίλιαμς σε μια απολαυστική ματιά στον κόσμο του σύγχρονου μπαλέτου, αυτές είναι οι σειρές που θα μας κρατήσουν καθηλωμένους στη μικρή οθόνη το επόμενο διάστημα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ