Guilty Pleasures

Guilty Pleasures Facebook Twitter
2

Δευτέρα 17.02:

Με πιάνει κατά καιρούς. Βάζω στο μυαλό μου ένα φαγητό, μια λαιμαργία, όχι ένα καλοφτιαγμένο πράγμα, κάτι που συνήθως δεν χρειάζεται ώρες μαγειρικής για να γίνει. Είναι ζουμερό, με δυο-τρεις γεύσεις να κοντράρονται στον ουρανίσκο. Πολλές φορές είναι καυτερό, άλλες είναι κρεμώδες. Σατανικό! Όλη μέρα αυτό σκέφτομαι. Και όταν τα καταφέρνω να «συναντηθώ μαζί του», είμαι συνήθως μόνος στην κουζίνα, και στο όρθιο, μες στην ησυχία μασουλάω βουλιμικά αυτό το αριστούργημα που μάλλον κάτι ψυχολογικό πάει και βρίσκει και καταπραΰνει, αλλιώς δεν εξηγείται. Το πιο πρόσφατο παραστράτημά μου είναι το εξής: έχω από τα Χριστούγεννα ένα μισόκιλο πραλίνα Valrhona που έχω πάρει από τον Παρλιάρο. Παίρνω φέτες ψωμί, λευκό συνήθως, βάζω πάνω ένα πολύ πολύ χοντρό κομμάτι ανάλατο βούτυρο, το πασπαλίζω με αλάτι και τελειώνω με δυο κουταλιές πραλίνα. Τώρα, ας πούμε, που γράφω αυτό το κείμενο και που μόλις έχω επιστρέψει από ένα υπέροχο δείπνο με ωραίο λεπτεπίλεπτο φαγητό με φίλους, σαν αποτρελαμένος απλώνω το βούτυρο στο ψωμί και ρίχνω την πραλίνα από πάνω. Ανεξήγητο, αλλά είναι με διαφορά η καλύτερη στιγμή μέσα στη μέρα μου. Παλιότερα είχα κι άλλα τέτοια, πολλά: πολύ ρυζόγαλο, όλων των ειδών και ποιοτήτων, τοστ ζαμπόν τυρί σε εξάδες από τον καφενέ κάτω από το γραφείο, φαχίτας που έφτιαχνα σε μια μεγάλη δόση κι έτρωγα για τρεις-τέσσερις μέρες. Τορτίγιες γεμάτες κοτόπουλο, πιπεριές, και καραμελωμένα κρεμμύδια, μια καλή καυτερή σάλτσα, sour cream και κομμάτια αβοκάντο, όχι γουακαμόλε, γίνεται πολύπλοκο – όταν είχα ανακαλύψει την επική shakshuka, το ισραηλινό πιάτο με τα αυγά και την καυτερή σάλτσα ντομάτας, είχα πάθει εμμονή, η μέρα δεν τελείωνε ή δεν άρχιζε πολλές φορές, αν δεν έχωνα μια αραβική πίτα μέσα στο ζουμί αυτού του τηγανιού. Είναι μέρες που το μόνο που σκέφτομαι είναι τα σουβλάκια από τον Κώστα ή μια μακαρονάδα με κιμά, κάτι σοκολατίνες αισθητικής ’70s με βουτυρόκρεμα τίγκα στο σιρόπι και καφέ γλάσο αντί για σοκολάτα. Νομίζω το πιάνετε το μήνυμα. Ρώτησα τους φίλους μου στο Facebook και στη δουλειά να μου πουν τις δικές τους ένοχες απολαύσεις. Λοιπόν, διάβασε να λιποθυμήσεις. Ένοχη απόλαυση για μένα είναι να τρώω το λίπος που καλύπτει το σύγκλινο, πίνοντας από το μπουκάλι Knob Creek (μπέρμπον) / η αγία σφολιάτα / αυγά, πατάτες, λιωμένο τυρί – αν είναι και σε συνδυασμό, even better / πατάτες, αυγά, συκωταριά, όλα στο τηγάνι! / Να τρώω μπανάνα και φράουλες, ενώ τα περιλούζω κομματάκι-κομματάκι με γλάσο βαλσαμικού (υπέροχο προϊόν στα ΑΒ) / Πατάτες-truffle mayo από το Burger Joint / να γλείφω τον πάτο της κατσαρόλας από την μπεσαμέλ που μόλις έφτιαξε η μαμά / να τρώω τυριά στη μέση της νύχτας όρθια μπροστά στο ψυγείο / πατάτες τηγανητές με μαγιονέζα και ό,τι καμένο μένει στο ταψί όταν ξαναζεσταίνεις κάτι / Η ωμή ζύμη του κέικ / grilled cheese (κατά προτίμηση cheddar ώριμο και χυδαίο) πάνω σε τυπικό τοστάκι γαλοπούλα-μίλνερ / να τσακίζω τη σοκολάτα μαγειρικής μαζί με ένα καλό κονιάκ, στο σκοτάδι και με μπαρόκ μουσική στη διαπασών / να δοκιμάζω το μείγμα για τους κεφτέδες πριν τους πλάσω για το τηγάνι / τυρί-προσούτο-ιταλικό σαλάμι / πατάτες τηγανητές με φέτα φυσικά / ψημένο Chevre, religieuse Laduree βιολέτα και καϊμάκι από την Πόλη μόνο του, με μέλι ή σε οποιονδήποτε συνδυασμό / οι «πίτες των φτωχών», χωρίς φύλλο, με αλεύρι, στο ταψί και από πάνω ό,τι υπάρχει στο ψυγείο / Μερέντα και ΙΟΝ αμυγδάλου η μεγάλη / φέτες φρέσκο ψωμί μέσα στο λάδι από τα βραστά κολοκυθάκια το καλοκαίρι, με λεμόνι κι αλάτι / ζαχαρούχο γάλα από την κονσέρβα / τοστ με μερέντα και κομμάτια σοκολάτας / πατάτες τηγανητές με φέτα, σοκολάτα ΙΟΝ ολόκληρη / λιωμένο αβοκάντο με κατίκι Δομοκού, γιαούρτι, τόνο και κάππαρη, απλωμένο σε φέτες του τοστ και από πάνω πιπεριές ψητές Φλωρίνης / ανθόγαλο από τη στάνη / πατάτες φούρνου με λίπος πάπιας που έχω κρατήσει από την κονσέρβα της / παστουρμαδόπιτα με διπλό κασέρι και αυγό μάτι από πάνω / τυρογαριδάκια - ψωμί - σοκοφρέτα εναλλάξ / πατάτες τηγανητές, αυγά μάτια και χόρτα / τηγανητά αυγά με στάκα – άντε, και πατάτες / burgers / ποπ-κορν εναλλάξ με nestle dessert κουβερτούρα γάλακτος / βουτυρένια κουλουράκια του Ασημακόπουλου με ελληνικό καφέ / cookies με κρύο γάλα / προφιτερόλ και Σικάγο με παρφέ σοκολάτα του Αqua Μarina / κουλούρια πεταλάκια σοκολατένια από το Desire / γάλα Βλάχας ζαχαρούχο με το κουτάλι / μαύρη σοκολάτα με πατατάκια / τυρογαριδάκια, δρακουλίνια, πακοτίνια, McDonalds / να τρώω με το κουτάλι μόνο τα αμύγδαλα από το βάζο με το γλυκό κυδώνι / οτιδήποτε με λιωμένο τυρί – αν καεί και λίγο τυρί στις άκρες, ακόμα καλύτερα / φρυγανισμένο ψωμί με βούτυρο, Μάρμαϊτ, κατσικίσιο τυρί και μαρμελάδα πορτοκαλιού / να τρώω άπειρη σαντιγί κατευθείαν απ’ το σπρέι μπουκαλιού που αγοράζω απ’ το σούπερ-μάρκετ / σπαγγέτι με ελαιόλαδο, σκόρδο, αντσούγια, μπόλικο μαϊντανό και τριμμένο τυρί / πολύ τυρί, ώριμη παρμεζάνα, φρυγανισμένο ψωμί, χοντρή φέτα με τραγανή κόρα και τυρί μετσοβόνε, να το βάζω πάνω να ζεσταίνεται / πιτόγυρα / φυστικοβούτυρο με μαρμελάδα / πιροσκί με λουκάνικο βουτηγμένο σε κρέμα Βαυαρίας / Σπαγγέτι με ελαιόλαδο και σκόρδο με τηγανητό μπέικον, μπόλικο τριμμένο κασέρι και με δύο αυγά μάτια πάνω τους για σάλτσα / νουτέλα με βάφλες / Ο πουρές –το απόλυτο comfort food (φτιαγμένο φυσικά με κανονικές πατάτες, γάλα και βούτυρο)–, διότι, όπως έχει πει και η Νόρα Έφρον, «I have made a lot of mistakes falling in love, and regretted most of them, but never the potatoes that went with them» / μακαρονάδα με κιμά «και» ψωμί «και» μπλε τυρί / Μια ολόκληρη γαβάθα πατάτες τηγανητές κυδωνάτες με πολύ θαλασσινό αλάτι και θρούμπι και φέτα δίπλα / φιστικοβούτυρο με τσιπς και αμέσως στο καπάκι φιστικοβούτυρο με κομμάτια σοκολάτας ΙΟΝ Αμυγδάλου / πίτσα με παγωτό βανίλια, αρκεί η πίτσα να έχει πάνω λουκάνικο, ειδάλλως είναι too much / μερέντα με το κουτάλι της σούπας / οι τηγανητές πατάτες της μαμάς μου (μόνο) / φιστικοβούτυρο με μαρμελάδα φράουλα / πάστες, όλων των ειδών οι πάστες / μιλφέιγ με διπλό εσπρέσο / Φιλαδέλφεια τυρί κρέμα με μαρμελάδα φράουλα / caprice απ’ την κατάψυξη, βουτηγμένα σε λιωμένη κουβερτούρα / πουρές πατάτας με βούτυρο-αλάτι και Coca Cola light / Μουσακάς ή παστίτσιο, όπως έχει μείνει από την προηγούμενη, για πρωινό, ψημένο ψωμί βουτηγμένο στο λάδι της χωριάτικης, όπου έχω λιώσει και τη φέτα με το πιρούνι / αυγά με ντομάτα, μπέικον, κίτρινο τυρί, τσίλι και ταμπάσκο – ό,τι ώρα και να ’ναι / επαγγελματική συσκευασία Νachos (τις τεράστιες, από τα Μakro) με ένα μεγάλο μπολ γουακαμόλε. Και τελειώνουμε με την ένοχη απόλαυση του Αλέξανδρου: σπαγγέτι με Νουτέλα. Που μου θυμίζει κάτι που έτρωγα μικρός: φιδέ μέσα σε γλυκό γάλα. Είμαστε όλοι survivors τελικά. Τον έχουμε τον τρόπο μας. Σας φιλώ.

2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γεωργιάννα Χιλιαδάκη, πες μας πώς κάνεις τα γιουβαρλάκια σου

Γεύση / Γεωργιάννα Χιλιαδάκη, πώς κάνεις τα γιουβαρλάκια σου;

Στο καινούργιο εστιατόριο Iodio η σεφ Γεωργιάννα Χιλιαδάκη φτιάχνει πιάτα θαλασσινά με τον ξεχωριστό δικό της τρόπο. Μπήκαμε στην κουζίνα της, μιλήσαμε μαζί της και μάθαμε τις τεχνικές των πιάτων της. 
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
H μανία με το τρουφόλαδο και τι σημαίνει «εκλεκτό» στη γαστρονομία;

Radio Lifo / H μανία με το τρουφόλαδο και τι σημαίνει «εκλεκτό» στη γαστρονομία

Γιατί αναζητάμε διαρκώς το «εξωτικό» και το σπάνιο, αντί να εκτιμάμε περισσότερο τα υλικά και τα φαγητά με τα οποία μεγαλώσαμε; Η Κωνσταντίνα Βούλγαρη συνομιλεί με τους Nomade et Sauvage, τους μάγειρες Ιορδάνη Τσενεκλίδη και Παναγιώτη Σιαφάκα, για το τι θεωρείται εκλεκτό, τι ορίζεται ως πολυτέλεια στο φαγητό και πώς οι μόδες και οι τάσεις διαμορφώνουν τις διατροφικές μας συνήθειες.
Η ζωή και τα ήθη ενός λεσβιακού χωριού μέσα από το φαγητό

Βιβλίο / Η ζωή και τα ήθη ενός λεσβιακού χωριού μέσα από το φαγητό

Στον Μανταμάδο οι γυναίκες του Φυσιολατρικού–Ανθρωπιστικού Συλλόγου «Ηλιαχτίδα» δημιούργησαν ένα βιβλίο που συνδυάζει τη νοσταλγία της παράδοσης με τις γευστικές μνήμες της τοπικής κουζίνας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Osteria Mamma 

Γεύση / Ένα νέο ιταλικό σερβίρει πιάτα που περιέχουν άγνωστες στην Αθήνα λέξεις

Θέλοντας να τιμήσει μια επιθυμία της μητέρας της, έπειτα από πολλά ταξίδια και γεύματα σε διαφορετικές ιταλικές πόλεις, η Ελένη Σαράντη ετοιμάζει στο Osteria Mamma πιάτα με μπόλικη comfort νοστιμιά.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Τα γλυκά των φετινών Χριστουγέννων 

Γεύση / Όλα τα νέα χριστουγεννιάτικα γλυκά σε μία λίστα

Τετράγωνοι κουραμπιέδες, κρητική αλλά και γαλλική βασιλόπιτα, πολλά προζυμένια πανετόνε: Σε αυτή τη λίστα δεν θα βρείτε τα κλασικά γλυκά της Αθήνας -τα ξέρετε ήδη- αλλά όλες τις φρέσκες ιδέες των τριτοκυματικών φούρνων και των πιο δημιουργικών ζαχαροπλαστών.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Μέσα στη νέα, πολυσυλλεκτική Αίγλη Ζαππείου

Γεύση / Μέσα στη νέα, πολυσυλλεκτική Αίγλη Ζαππείου

Ένα τοπόσημο της πόλης αλλάζει ριζικά, επενδύει σε μια dream team και σε ό,τι κλασικό, από το φαγητό και το ποτό μέχρι την αρχιτεκτονική του, ακόμα και τη μουσική του μερικές φορές, και περιμένει τη νέα γενιά Αθηναίων, ακόμα κι εκείνους που δεν το είχαν στο ραντάρ τους μέχρι τώρα.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Η ξέφρενη πορεία του Nolan και η επόμενη μέρα του

Γεύση / Η ξέφρενη πορεία του Nolan και η επόμενη μέρα του

Μπορεί ένα εστιατόριο να είναι μια ιστορία πάθους, ταλέντου, απανωτών δυσκολιών και επιμονής; Φυσικά και μπορεί. Ο restaurateur Κώστας Πισιώτης αφηγείται την πορεία του μικρού εστιατορίου του Συντάγματος, λίγο πριν αυτό ξεκινήσει το νέο του κεφάλαιο. 
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ

σχόλια

2 σχόλια
Λιγουρεύομαι εδώ και πολύ καιρό που στερούμαι το αλάτι σαρδέλες με μπόλικο λάδι και ζυμωτό ψωμί για παπάρα.Και φυσικά κάθε είδος τυριού και αλλαντικού, αλλά οι σαρδέλες μου έχουν γίνει έμμονη ιδέα.Άλλη μια λιχουδιά αποκλειστική νομίζω είναι το ψωμί που έριχνε η γιαγιά μου στο τηγάνι, για να δει αν έκαψε το λάδι.Και επειδή μου άρεσε πολύ, πριν ρίξει μέσα το φαγητό, έριχνε μια φέτα μπαγιάτικο ψωμί στο ζεστό λάδι, την πασπάλιζε με αλάτι και μου την έδινε.Τις σπάνιες φορές που τηγανίζουμε πατάτες, πάντα κλέβω λίγο ψωμί και το βουτάω στο λάδι.Η αδερφή μου στις μεγάλες πείνες έσφαζε ένα φρατζολάκι ψωμί, το γέμιζε με πακοτίνια και σοκολάτα λάκτα και το κατέβαζε με τη βοήθεια ενός μίλκο στην παλιά συσκευασία, ξέρουν οι πιο σιτεμένοι και ακόμα απορώ πως με τόσο φαγητό που έκανε και που κάνει ακόμα παραμένει σαν σουβλί.