Συρτάρι Facebook Twitter
Ο Πάνος Αντωνόπουλος άνοιξε έναν μικρό εκδοτικό οίκο στην Ηρακλειδών, το Συρτάρι. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LifO

«Συρτάρι»: Ένας νέος εκδοτικός οίκος κοσμεί το Θησείο

0

Ο πεζόδρομος της Ηρακλειδών στο Θησείο έχει αλλάξει πολλές φορές. Από δρόμος που φιλοξενούσε ουζάδικα και θορυβώδη καφέ, τα χρόνια της κρίσης ερήμωσε, λίγα μαγαζιά έμειναν σταθερά, και τα δύο τελευταία πήρε νέα πνοή, με μαγαζιά πιο ψαγμένα που ανακαλύπτουν οι foodies, καφέ, ένα ωραίο κουρείο, ένα κατάστημα με ποδήλατα – όταν κάθεσαι μια ανάσα από την πάντα πολύβουη Αποστόλου Παύλου νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε μέρος εξοχικό. Είναι σαν θαύμα το ότι κρατάει ακόμα την αίγλη της παλιάς γειτονιάς, με τον κόσμο να μοιράζει καλημέρες και το σύστημα να αντέχει στην επέλαση των Airbnb.

Θαύμα μοιάζει και το ότι μετά την κρίση και την πανδημία οι άνθρωποι επιχειρούν. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Πάνος Αντωνόπουλος που με μια ομάδα συνεργατών άνοιξε έναν μικρό εκδοτικό οίκο στην Ηρακλειδών, το Συρτάρι.

Η ιστορία του εκδοτικού οίκου ξεκινά ακριβώς τον Μάρτιο του 2020, μία μέρα πριν μπούμε σε καραντίνα –μόνο για 14 μέρες, αν θυμάστε– και ο πρώτος τίτλος έφτασε από το τυπογραφείο την ίδια μέρα, ήταν τα «Αντι-κείμενα» της Άννας Βασιάδη – τα αντίτυπα έμειναν εκεί, στο κλειδωμένο μαγαζί, δεν τοποθετήθηκαν καν στα ράφια.

Μπορεί να μην ήταν η καλύτερη αρχή, ωστόσο ο Πάνος και οι συνεργάτες του δεν αποκαρδιώθηκαν, μοιράστηκαν την πρώτη τους έκδοση με φίλους και γνωστούς και στη συνέχεια έβγαλαν κι άλλους τίτλους, δεκαπέντε συνολικά, νέες φωνές συγγραφέων που άξιζε να βρουν τον δρόμο τους και μια θέση στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων.

Ποίηση, διηγήματα, νουβέλες απαρτίζουν τον σημερινό κατάλογο του Συρταριού που αριθμεί 29 νέες εκδόσεις. «Μικρή φόρμα κυρίως –ακόμα και τώρα επιμένουμε στη μικρή φόρμα–, ελληνική λογοτεχνία και μεταφρασμένη. Το πρώτο από αυτήν τη σειρά βιβλίων έχει τίτλο "Το όνομά μου είναι" και περιλαμβάνει πέντε σημαίνουσες ποιήτριες της ρωσικής λογοτεχνίας που άφησαν ένα ιδιότυπο στίγμα στο ομιχλώδες λογοτεχνικό τοπίο της εποχής κατά την οποία έζησαν και έγραψαν, τις Μίρρα Λόχβιτσκαγια, Ζιναΐδα Γκίππιους, Σοφία Παρνόκ, Άννα Αχμάτοβα, Μαρίνα Τσβετάγιεβα – η μετάφραση από τα ρωσικά είναι της Ντιάνας Καλαϊτζίδη. Και αυτό το βιβλίο εκδόθηκε μέσα στην καραντίνα, ωστόσο έκανε εντύπωση, αν και διακινήθηκε σε συνθήκες σχεδόν "παρανομίας". Ήταν σαν να κάναμε πολιτιστική αντίσταση, αλλά είπαμε ότι δεν θα σταματήσουμε να δουλεύουμε και νομίζω ότι καταφέραμε να τρέξουμε περισσότερο από κάποιους που είχαν διαγράψει μια πορεία, να δουλέψουμε εσωτερικά και να κάνουμε σε αυτά τα δυο χρόνια μια εκκίνηση», λέει ο Πάνος.

Στο Συρτάρι επιμένουν στη μικρή φόρμα και θεωρούν ότι αυτό έχει να κάνει και με τον τρόπο προσέγγισης των νέων αναγνωστών αλλά και των παλιότερων που για κάποιον λόγο δεν διαβάζουν όσο παλιότερα, είτε επειδή έχουν κουραστεί, είτε επειδή δεν μπορούν να συγκεντρωθούν, είτε επειδή εξαιτίας των κινητών έχουν μάθει να διαβάζουν, πια, μικρά κείμενα.

Το εικοστό ένατο βιβλίο είναι μια ποιητική συλλογή, οι «Αλμυρές βουκαμβίλιες» της Χρυσοβαλάντου Κονδύλη, και πριν από αυτό κυκλοφόρησε ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων τίτλος, το «Άκου» του Πίτερ Μπρουκ, για τις αντανακλάσεις του ήχου και της μουσικής στη θεατρική σκηνή – μέσα από τη συλλογή κειμένων του παγκοσμίου φήμης σκηνοθέτη προσφέρεται μια μοναδική και προσωπική ματιά στον ήχο και την τέχνη της μουσικής, από το δέλεαρ των χειροκροτημάτων μέχρι τον υπέρτατο κενό χώρο: τη σιωπή.

Με ένα καλαίσθητο εξώφυλλο φιγουράρει στις νέες εκδόσεις και το αριστουργηματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ, «Τα κύματα», σε εισαγωγή και μετάφραση Άννας Βασιάδη​.

Μιλώντας για τα «Κύματα», τον ρωτώ γιατί πήρε την απόφαση να εκδώσει το βιβλίο. «Με έπεισε η Άννα Βασιάδη ότι υπάρχει μια άλλη ματιά σε αυτό το κείμενο πια που αξίζει να διαβαστεί, θεωρεί ότι υπάρχει λόγος ύπαρξης μιας νέας μετάφρασης», λέει.

«Στους ανθρώπους που φτάνουν εδώ, επειδή εμείς δεν βγάζουμε σειρές, λέω ότι πρέπει να επιλέξουν εκείνοι τι θέλουν να μεταφράσουν και για ποιον λόγο θέλουν να το κάνουν. Για παράδειγμα, η επόμενη μετάφραση είναι μια συλλογή ποιημάτων που αναφέρονται στις γυναίκες του Ιράν, δηλαδή ιρανική ποίηση που μας πρότειναν οι ίδιες οι μεταφράστριες. Εννοώ, αυτή είναι η λογική μας και νομίζω ότι αυτό φέρνει ένα καλό αποτέλεσμα στον εκδοτικό, ένα κείμενο που κάποιος το πιστεύει, το αγαπά και θέλει πολύ να το δουλέψει».

Συρτάρι Facebook Twitter
Στις νέες εκδόσεις φιγουράρει και το αριστουργηματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ, «Τα κύματα», σε εισαγωγή και μετάφραση Άννας Βασιάδη. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LifO

Ο Πάνος έχει αποφασίσει να δώσει χώρο σε νέους ανθρώπους και νέες φωνές και δεν δειλιάζει μπροστά στις δυσκολίες του εγχειρήματος. Ο ίδιος σπούδασε δημοσιογραφία, εργάστηκε στην Πάτρα, τον τόπο καταγωγής του, αλλά κατάλαβε γρήγορα ότι δεν ήταν ο χώρος στον οποίο ήθελε να συνεχίσει και ότι η δημοσιογραφία δεν ήταν καθόλου όπως τη φανταζόταν.

Άρχισε να δουλεύει σε τμήματα Επικοινωνίας μεγάλων εταιρειών και όταν αργότερα μπόρεσε να παρακολουθήσει ένα μεταπτυχιακό τμήμα Δημιουργικής Γραφής, ένιωσε μεγάλη χαρά και κατάλαβε ότι αυτό του έλειπε, να γράφει και ο ίδιος πιο συστηματικά, επαγγελματικά, αλλά και το να δραστηριοποιηθεί στον χώρο του βιβλίου και να βιώσει από πρώτο χέρι τη διαδρομή ενός βιβλίου από τη γέννησή του μέχρι την ημέρα που φτάνει στα ράφια των βιβλιοπωλείων.

«Σκέφτηκα ότι υπάρχει ένας τρόπος προσωπικός για να γίνεται αυτή η δουλειά, ότι υπάρχει ένα κενό που πρέπει να καλυφθεί, να δοθεί χώρος και βάρος σε ένα νέο κείμενο κι έτσι ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια, είτε με νέα κείμενα, είτε με κείμενα παραγνωρισμένα, που δεν θεωρούνται εμπορικά, είτε με την ποίηση, που δεν προβάλλεται. Έχουμε πολύ καλή ποίηση και νέες φωνές και νομίζω ότι έχει αλλάξει και η προσέγγιση των δημιουργών πια. Την ποίηση πολλοί αναγνώστες την έχουν στο μυαλό τους πολύ διαφορετικά, λένε "θα διαβάσω κάτι και δεν θα το καταλάβω" ή "θα διαβάσω κάτι αόριστο". Οι νέοι ποιητές, οι νέες φωνές γράφουν λίγο διαφορετικά, αυτό παρατηρώ. Γράφουν πιο στοχευμένα, πιο απλά, όσο απλά μπορεί να διατυπώσει κάποιος τη σκέψη του γράφοντας ένα ποίημα. Δεν πρόκειται για μια αόριστη ή ασαφή ποίηση των νέων δημιουργών, τουλάχιστον όχι όσον αφορά αυτά που φτάνουν στο Συρτάρι, στα χέρια μας. Υπάρχει σαφήνεια».

Συρτάρι Facebook Twitter
Ποίηση, διηγήματα, νουβέλες απαρτίζουν τον σημερινό κατάλογο του Συρταριού που αριθμεί  29 νέες εκδόσεις. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LifO

Στο Συρτάρι επιμένουν στη μικρή φόρμα και θεωρούν ότι αυτό έχει να κάνει και με τον τρόπο προσέγγισης και των νέων αναγνωστών αλλά και των παλιότερων που για κάποιον λόγο δεν διαβάζουν όσο παλιότερα, είτε επειδή έχουν κουραστεί, είτε επειδή δεν μπορούν να συγκεντρωθούν, είτε επειδή εξαιτίας των κινητών έχουν μάθει να διαβάζουν πια μικρά κείμενα.

«Η μικρή φόρμα μπορεί να προσελκύσει έναν νέο αναγνώστη που έχει μάθει να διαβάζει σύντομα κείμενα. Μπορεί να μπει στη διαδικασία να δώσει σημασία σε ένα μικρό διήγημα και να επιστρέψει στο ίδιο βιβλίο, σε έναν τίτλο που περιέχει δέκα διηγήματα π.χ., για να διαβάσει το επόμενο, είτε του ίδιου συγγραφέα είτε κάποιου άλλου, αν είναι συλλογικό. Το ίδιο συμβαίνει και με την ποίηση αλλά και τη νουβέλα, γιατί δεν απαιτεί τον χρόνο που χρειάζονται κάποια μεγάλα βιβλία», υποστηρίζει ο Πάνος. «Οι αναγνώστες διαβάζουν τα βιβλία μικρής φόρμας, το έχουμε δει να λειτουργεί, αλλά το εμπορικό κομμάτι είναι πάντα ένα άλλο θέμα».

Όταν τον ρωτώ πόσο δύσκολο είναι να προτείνει κάποιος νέους Έλληνες ποιητές, δεν διστάζει να συμφωνήσει, και επειδή η ποίηση θεωρείται το ανώτερο είδος λογοτεχνίας, με όλα τα παρελκόμενα αυτής της θεωρίας, αλλά και επειδή οι νέοι ποιητές έχουν κάνει κι εκείνοι έναν δικό τους κύκλο και δίνουν επίσης το «χρίσμα» σε κάποιον που πρωτοεμφανίζεται και την ανάλογη στήριξη. «Φυσικά, οι νέοι ποιητές θέλουν να αναγνωριστούν από τους προηγούμενους, γι' αυτό και πολλοί δηλώνουν μαθητές τους».

Συρτάρι Facebook Twitter
Η έκδοση του βιβλίου του Πίτερ Μπρουκ είχε μια πολύ καλή εικόνα εμπορικά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LifO
Συρτάρι Facebook Twitter
Στο Συρτάρι επιμένουν στη μικρή φόρμα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LifO

Με τον Πάνο συζητάμε αν τα έργα των νέων Ελλήνων δημιουργών γίνονται αποδεκτά όσο τα ανάλογα των ξένων όταν μου αναφέρει ότι, παρά την πανδημία, η έκδοση του βιβλίου του Πίτερ Μπρουκ είχε μια πολύ καλή εικόνα εμπορικά. «Πιστεύω ότι για κάποιον λόγο υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους ξένους συγγραφείς και το κοινό στρέφεται προς τα εκεί. Υπάρχουν νέοι ξένοι συγγραφείς που δεν είναι καλύτεροι από κάποιους δικούς μας, ωστόσο προτιμούν ένα ξένο βιβλίο που προτείνεται και με ένα πιο δυναμικό μάρκετινγκ.

Στο Συρτάρι έχουν αποφασίσει, στο πλαίσιο του σεβασμού που τρέφουν για τους δημιουργούς και το έργο τους, να εκδίδουν παραδοσιακά τα βιβλία, έστω και σε μικρό τιράζ, ώστε να μπορούν να έχουν ένα υπολογισμένο κόστος.

«Κάνουμε μικρό τιράζ και αν κάποιος τίτλος αποκτήσει δυναμική ανατυπώνουμε. Λίγα αντίτυπα δεν σημαίνει ότι δεν τοποθετείται το βιβλίο, και το παλεύουμε κι εμείς πολύ. Κάνουμε διανομή στην επαρχία, προβάλλουμε το βιβλίο, και όλα αυτά μαζί δουλεύουν παράλληλα», λέει ο Πάνος και σημειώνει ότι κι εκείνος, ως συγγραφέας που ένιωσε όλη τη δυσκολία σε όλα τα επίπεδα, θέλει, σε ό,τι αφορά τους νέους συγγραφείς, να μπορεί να τους δίνει βήμα. Θεωρεί, μάλιστα, ευλογία να μπορεί να το εκδώσει έναν νέο δημιουργό και αυτό που φέρει .

Στα μελλοντικά του σχέδια είναι να πραγματοποιήσει την επιθυμία του να δει κλασικούς συγγραφείς να μεταφράζονται ξανά, με μια νέα ματιά, με εκδόσεις που έχουν μια νέα αισθητική στα εξώφυλλα και μπορούν να προσεγγίσουν πιο φιλικά έναν νέο αναγνώστη.

«Ιδανικά, το Συρτάρι θα ήθελα να είναι ένας δούρειος ίππος που θα μπει στο μυαλό του νέου αναγνώστη ώστε να ξεκινήσει να διαβάζει τα κείμενα, αυτά που έχουν τη μεγαλύτερη αξία από όλα όσα συζητάμε. Για τα κείμενα, γι' αυτά δουλεύουμε όλοι», μου λέει αποχαιρετώντας με.

Συρτάρι Facebook Twitter
Στα μελλοντικά σχέδια του Πάνου είναι να πραγματοποιηθεί η επιθυμία του να δει κλασικούς συγγραφείς να μεταφράζονται ξανά, με μια νέα προσέγγιση. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LifO

Ο Πάνος Αντωνόπουλος κάνει μια μικρή επιλογή από τις εκδόσεις Συρτάρι

1

ola xoreuoun
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΟΛΑ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΝΟ

Νίκος Μπελάνε

Ενώνοντας τις μαύρες τελείες
Βρήκα ένα καθαρό χαρτί
και –χωρίς να γράψω λέξη–
άρχισα να βάζω τελείες,
εδώ κι εκεί, χωρίς τάξη
και κάπως άναρχα.
Τελείες, μικρές, στρογγυλές τελείες
που, όταν τις ένωσα,
ανακάλυψα κάτι που δεν είχα σκεφτεί.

2

Στην τσέπη σου
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΣΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ

Ελένη Ποζιού
Εξώφυλλο: Sabine Rudolh

Κυριακάτικη ραστώνη

Χρειάζομαι ένα τετράδιο
που θα μπορούσε να είναι
το καλό μου.
Θα το φορούν στις γιορτές
οι σκέψεις
και θα νιώθουν μελαγχολικές.
Σαν τις Κυριακές που φτιασιδώνεσαι στο εξώφυλλο,
χωρίς κανείς να σε περιμένει
στο οπισθόφυλλο.

3

ΔΕΡΜΑ ΝΕΡΟΥ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΔΕΡΜΑ ΝΕΡΟΥ

Μένιος Καραγιάννης

[…]
λύνω το κουβάρι
φτάνω στα πέρατα της γέννησης
στο γάλα
η μαμά το έβραζε
έβγαζε την πέτσα
έγδερνε το λευκό́ η μαμά
μαμά́ όταν πεθάνεις θα χαθώ
αρίζωτος θα σκορπιστώ́
νάρκισσος παντοτινός
να με γεννήσεις ξανά μαμά
να με θυμηθείς
[…]

4

Το ονομά μου
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ

Μίρρα Λόχβιτσκαγια
Ζιναΐδα Γκίππιους
Σοφία Παρνόκ
Άννα Αχμάτοβα
Μαρίνα Τσβετάγιεβα

Μετάφραση: Ντιάνα Καλαϊτζίδη

Ο άγγελος της νύχτας 
Δε διψώ για απολαύσεις
της τύρβης της παροδικής.
Ζω ανάμεσα σε ίσκιους
ενός ονείρου μαγεμένου.
Κι ενώ ο άγγελος της νύχτας
προς την κλίνη μου πετά –
τους οφθαλμούς μου θα στυλώσω
στο έρεβος με μυστικά.
Με ακόρεστη λαχταρά
στη νωχελική́ σιωπή́
γέρνει στο προσκέφαλό μου
μια οικεία μου μορφή.
Ψιθυρίζω ταραγμένη:
«Χάσου, δαίμονα του σκότους!
Άγγελος δεινός της νύχτας
πλάι στην κλίνη μου ξαγρυπνά».
Καταρρέει διστακτικός
ο άγγελός μου ο αγνός,
που με τρεμάμενα φτερά
κρύβει πρόσωπο χλωμό.

(ΜΙΡΡΑ ΛΟΧΒΙΤΣΚΑΓΙΑ - МИРРА ЛОХВИЦКАЯ)

5

ΚΥΜΑΤΑ
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

Virginia Woolf
Εισαγωγή - Μετάφραση: Άννα Βασιάδη​

[…] Τώρα αρχίζει να ξυπνά μέσα μου ο γνωστός ρυθμός· λέξεις που κοιμόντουσαν μέσα μου, σηκώνονται τώρα, πετάνε το λοφίο τους, πέφτουν και σηκώνονται και πέφτουν και πάλι σηκώνονται. Ναι, είμαι ποιητής. Σίγουρα, είμαι ένας μεγάλος ποιητής. Βάρκες και νιάτα περνούν κι απόμακρα δέντρα, “τα καταρρακτώδη σιντριβάνια των κρεμάμενων δέντρων”. Τα βλέπω όλα. Τα αισθάνομαι όλα. Έχω έμπνευση. Τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα. Κι όμως, όσο κι αν τα αισθάνομαι όλα αυτά́, μαστιγώνω το παραλήρημά μου όλο και περισσότερο. Αφρίζει. Γίνεται τεχνητό́, ψεύτικο. Λέξεις και λέξεις και λέξεις, πώς καλπάζουν ‒ πώς τινάζουν τις μακριές τους ουρές και χαίτες, αλλά κάτι μέσα μου με εμποδίζει ν’ αφεθώ στις ράχες τους […]

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μέριλιν Γιάλομ: «H ιστορία της συζύγου»

Το Πίσω Ράφι / H ιστορία της συζύγου από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα

Η φεμινίστρια συγγραφέας και ιστορικός Μέριλιν Γιάλομ εξερευνά τη διαδρομή της συζυγικής ταυτότητας, αποκαλύπτοντας πώς η έννοια του γάμου μεταλλάχθηκε από θρησκευτικό καθήκον σε πεδίο συναισθηματικής ελευθερίας.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Ο γενναιόδωρα οργισμένος Τζορτζ Όργουελ

Πέθανε Σαν Σήμερα / Ο γενναιόδωρα οργισμένος Τζορτζ Όργουελ

Η έκδοση με τα κριτικά κείμενα του Τζορτζ Όργουελ για τη λογοτεχνία και την πολιτική με τον τίτλο «Ό,τι μου κάνει κέφι» μας φέρνει ενώπιον ενός τρομερά οξυδερκούς και ενίοτε γενναιόδωρα οργισμένου στοχαστή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Το βιβλιοπωλείο Κάουφμαν και η ανεκτίμητη προσφορά του στην πνευματική ζωή της Αθήνας

Βιβλίο / Το βιβλιοπωλείο Κάουφμαν και η ανεκτίμητη προσφορά του στην πνευματική ζωή της Αθήνας

Μέσα από αφηγήσεις, φωτογραφίες και ντοκουμέντα μιας νέας έκδοσης ζωντανεύει το βιβλιοπωλείο που συνδέθηκε με τις μνήμες χιλιάδων Αθηναίων και έπαιξε ρόλο στην πολιτιστική διαμόρφωση και καλλιέργεια πολλών γενεών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Κάποια στιγμή έμαθα να βάζω στον λόγο μου ένα "ίσως", ένα "ενδεχομένως"»

Οι Αθηναίοι / «Κάποια στιγμή έμαθα να βάζω στον λόγο μου ένα "ίσως", ένα "ενδεχομένως"»

Στην Α’ Δημοτικού τη μάγεψε η φράση «Η Ντόρα έφερε μπαμπακιές». Διαμορφώθηκε με Προυστ, Βιρτζίνια Γουλφ, Γιώργο Ιωάννου και Κοσμά Πολίτη. Ως συγγραφέα την κινεί η περιέργεια για τις ανθρώπινες σχέσεις. Η Αγγέλα Καστρινάκη είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μπρους Τσάτουιν: Ένας αεικίνητος ταξιδιώτης

Πέθανε Σαν Σήμερα / Μπρους Τσάτουιν: Ένας αεικίνητος ταξιδιώτης

Ο αιώνιος ταξιδευτής, μυθιστοριογράφος και ταξιδιωτικός συγγραφέας περιπλανήθηκε στα πιο άβατα σημεία του κόσμου αναζητώντας το DNA των νομάδων και έζησε μια μυθιστορηματική ζωή που υπερβαίνει αυτήν που κατέγραψε στα βιβλία του.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
10 σημαντικά βιβλία που θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τρίμηνο του 2025

Βιβλίο / Δέκα σημαντικά βιβλία που θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τρίμηνο του 2025

Το πιο πρόσφατο Booker, επανεκδόσεις μυθιστορημάτων με θέμα τον Εμφύλιο, το τελευταίο βιβλίο του Μάριο Βάργκας Λιόσα, η νέα Αμάντα Μιχαλοπούλου και μια συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του Αργύρη Χιόνη είναι μερικές μόνο από τις πολυαναμενόμενες προσεχέις εκδόσεις.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Ο Διονύσης Σαββόπουλος: σύζυγος, πατέρας, τραγουδοποιός

Βιβλίο / Ο Διονύσης Σαββόπουλος: σύζυγος, πατέρας, τραγουδοποιός

Στην πιο de profundis στιγμή της ζωής του ο συνθέτης γράφει το αυτοβιογραφικό «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα», αποκαλύπτοντας σαν σε προσευχή τις πιο προσωπικές, τρωτές στιγμές του, ζητώντας συγγνώμη από τους οικείους του και ομολογώντας ότι η έμπνευση συμπορεύεται με τη θνητότητα.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Μαριάννα Κορομηλά «Η Μαρία των Μογγόλων»

Το Πίσω Ράφι / Για όλες τις Μαρίες που «δωρίστηκαν» σε βαρβάρους και άξεστους

Ψάχνοντας και γράφοντας για τη Μαρία των Μογγόλων, η Μαριάννα Κορομηλά ήρθε αντιμέτωπη με όλες εκείνες τις παραγνωρισμένες γυναικείες μορφές της Ιστορίας. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ανένταχτο και φεμινιστικό βιβλίο που συζητήθηκε έντονα μόλις κυκλοφόρησε.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«O Γιάννης Χρήστου δεν είναι ο "αναρχικός" που νόμιζαν κάποιοι κάποτε»

Βιβλίο / «O Γιάννης Χρήστου δεν είναι ο "αναρχικός" που νόμιζαν κάποιοι κάποτε»

Ο ιδιοφυής μουσικός έφυγε αναπάντεχα στα 44 του, αφήνοντας πίσω του ανεκπλήρωτα σχέδια. Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, ο οποίος ουσιαστικά δεν τον γνώρισε ποτέ, αλλά η ζωή τα έφερε έτσι ώστε να παίξει καθοριστικό ρόλο στη διάσωση του έργου του, υπογράφει σήμερα το πιο ενημερωμένο βιβλίο για εκείνον.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Ιωάννα Μπουραζοπούλου γράφει έργα του φανταστικού για τους ακραία ρεαλιστικούς καιρούς μας

Portraits 2025 / Η Ιωάννα Μπουραζοπούλου γράφει έργα του φανταστικού για τους ακραία ρεαλιστικούς καιρούς μας

Η ολοκλήρωση της περίφημης «Τριλογίας του Δράκου της Πρέσπας» αποδεικνύει ότι πρόκειται για μια από τις πιο απρόβλεπτες, ουσιαστικές και συνεπείς συγγραφείς μας.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
CHECK GIA 3/1 εκδόσεις δωμα

Portraits 2025 / Εκδόσεις Δώμα: «Θέλαμε να δούμε αν το κοινό μας θα ανταποκριθεί σε πιο βαριά πράγματα ή αν θα μας γυρίσει την πλάτη»

Μετά από εφτά χρόνια λειτουργίας και εξήντα προσεκτικά επιλεγμένους τίτλους, η Μαριλένα Καραμολέγκου και ο Θάνος Σαμαρτζής εξακολουθούν να πειραματίζονται, σαν να προτείνουν βιβλία σε φίλους.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Claude Pujade-Renaud

Το Πίσω Ράφι / «Οι γυναίκες του λαθροθήρα»: Μια εντελώς διαφορετική οπτική σε ένα θρυλικό ερωτικό τρίγωνο

Η Claude Pujade-Renaud ανατέμνει την ιστορία της σχέσης του Τεντ Χιουζ με τη Σίλβια Πλαθ και την Άσια Ουέβιλ δημιουργώντας ένα ερεθιστικό ψηφιδωτό από δεκάδες διαφορετικές αφηγήσεις.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Τζον Ρ. Ρ. Τόλκιν: Ο άρχοντας του δευτερεύοντος κόσμου

Βιβλίο / Τζον Ρ. Ρ. Τόλκιν: Ο άρχοντας του δευτερεύοντος κόσμου

Κι αν η Μέση Γη εξυψώθηκε στη φαντασμαγορία που όλοι γνωρίζουμε μέσα απ’ τις ταινίες του Πίτερ Τζάκσον, δεν ξεχνάμε ποτέ εκείνη τη στιγμή της πρώτης βραδινής ανάγνωσης, των απρόσμενων αράδων που σχημάτισαν αμέσως ένα σύμπαν αυτονόητο.
ΜΑΚΗΣ ΜΑΛΑΦΕΚΑΣ
Ο Ερρίκος Σοφράς μιλά για τα «Σονέτα» του Σαίξπηρ: «Θεωρώ το ποίημα έναν οργανισμό ζωντανό, αιμάτινο»

Βιβλίο / Ο Ερρίκος Σοφράς μιλά για τα «Σονέτα» του Σαίξπηρ: «Θεωρώ το ποίημα έναν οργανισμό ζωντανό, αιμάτινο»

Η νέα, εμπλουτισμένη και αναθεωρημένη έκδοση των «Σονέτων» από τους Αντίποδες, σε μετάφραση Ερρίκου Σοφρά, αναδεικνύει τη διαρκή ανάγκη του ποιητή για ελευθερία και καινοτομία, που φτάνει να καταργεί ακόμα και τις ποιητικές και κοινωνικές συμβάσεις.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ