Έκλεισε το Furin Kazan μετά από 18 χρόνια επιτυχίας. Η δημιουργός του Ms Eyko μιλά στη LIFO

Έκλεισε το Furin Kazan μετά από 18 χρόνια επιτυχίας. Η δημιουργός του Ms Eyko μιλά στη LIFO Facebook Twitter
3

Η

μητέρα μου χώρισε με τον σύζυγό της και φύγαμε από την Ιαπωνία. Πήγαμε πρώτα τρία χρόνια στην πρεσβεία στον Λίβανο και μετά ήρθαμε στην Αθήνα. Είμαι από το 1976 εδώ. Τριάντα δύο χρόνια. Στην αρχή σπούδασα Ελληνικά και ήθελα να γίνω δικηγόρος. Μετά, μαζί με τη μητέρα μου κάναμε το πρώτο ιαπωνικό εστιατόριο στην Πλάκα, το Michiko.

 

Εκείνα τα χρόνια οι Έλληνες δεν εμπιστεύονταν το sushi. Δεν είχαμε σχεδόν κανέναν Έλληνα πελάτη. Δεν το ήξεραν και δεν ενδιαφέρονταν να το μάθουν. Όταν πήγαν είτε ως τουρίστες είτε ως φοιτητές να σπουδάσουν στο εξωτερικό, στο Λονδίνο, στην Αμερική, το δοκίμασαν εκεί και τους άρεσε. Μετά, όταν επέστρεψαν, ήρθαν πιο εξοικειωμένοι.

Το 1999 άνοιξα το μαγαζί στην Απόλλωνος. Ήμασταν οι πρώτοι και μετά ήρθαν οι υπόλοιποι. Βοήθησε πολύ η περιοχή. Είναι τα ξενοδοχεία, η Πλάκα και ο δρόμος, που είναι πέρασμα. Φέτος το ανακαινίσαμε και σχεδόν το διπλασιάσαμε γιατί έχουμε πιο πολλούς πελάτες. Οι περισσότεροι πια είναι Έλληνες. Δεν ξέρω τι γίνεται με τα άλλα εστιατόρια. Δεν έχω πάει ποτέ να φάω. Ακούγονται διάφορα, αλλά εγώ δεν τα έχω δει με τα μάτια μου.

Πολλά πράγματα τα έχουμε φέρει από Ιαπωνία και Ευρώπη. Τα κουζινικά σκεύη και τα σερβίτσια είναι από το εξωτερικό. Τα μαχαίρια είναι φυσικά από την Ιαπωνία. Το παν είναι το φρέσκο ψάρι. Αυτό το βρίσκουμε από εδώ. Είναι καλά τα ελληνικά ψάρια. Το πιο σημαντικό είναι ο τόννος. Τον προτιμάει και ο κόσμος. Εξαιτίας και του κόκκινου χρώματος ίσως. Μετά έρχεται ο σολομός, που και αυτός έχει περίεργο πορτοκαλί χρώμα.

Για να φτιάξεις μόνος σου sushi χρειάζεσαι καλό ρύζι, ξύδι, ζάχαρη και αλάτι. Τα πλάθεις και φτιάχνεις τη βάση. Μετά θες το ψάρι. Πρέπει να το «ξεφλουδίσεις» και μετά να ξέρεις να το κόψεις με το ειδικό μαχαίρι. Εκεί είναι το δύσκολο. Εγώ σπίτι μου το φτιάχνω για τον άντρα μου.

Πολλοί λένε πως είναι ακριβό. Η τιμή του εξαρτάται πρώτα από το ότι τα ψάρια που θέλουμε είναι ακριβά στην Ελλάδα. Μετά ο μάγειρας είναι αυτός που στοιχίζει πολλά. Το sushi, όμως, είναι καλό για την υγεία. Πολύ φρέσκο. Aπό τις πιο θρεπτικές τροφές που υπάρχουν σε ολόκληρο τον κόσμο. -Σταύρος Διοσκουρίδης

 

-----------

Φωτο: Νατάσα Παπαδοπούλου/ LIFO

 

© LIFO 2009

Γεύση
3

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ