Η Σώτη Τριανταφύλλου αφηγείται τη ζωή της στη LIFO Facebook Twitter
Ναι, αυτό ήθελα να κάνω πάντα, να γίνω συγγραφέας. Αλλά χρειαζόμουν μακρά μαθητεία και το ήξερα, γι' αυτό και δεν βάλθηκα να δημοσιεύω από πολύ νεαρή ηλικία. Φωτο: Στάθης Μαμαλάκης/LIFO

Η Σώτη Τριανταφύλλου αφηγείται τη ζωή της στη LIFO

0

Γεννήθηκα το 1957 στην οδό Πατησίων, πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στη Φωκίωνος Νέγρη κι αργότερα στο Πολύγωνο, μια καταθλιπτική συνοικία. Η Αθήνα των παιδικών μου χρόνων ήταν υπέροχη, γεμάτη μουσικές. Την περιγράφω σ' ένα βιβλιαράκι με τίτλο Αύριο, μια άλλη χώρα. Μετά το 1974 έγινε μια φρικτή πόλη, όπου ακούγονταν αντάρτικα. Φυσικά, έχω γράψει κι άλλες φορές γι' αυτήν.

Υπάρχουν ελπίδες, υπάρχουν κι απογοητεύσεις. Κυρίως υπάρχουν ιδέες για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη. Πιστεύω στο έργο που έχει ξεκινήσει η Δημοτική Αρχή, όμως χρειάζεται τη στήριξη όλων. Όχι, δεν ξέρω να σου πω αν η Αθήνα είναι, παρ' όλα αυτά, μια πόλη «συναρπαστική»: όλα είναι συναρπαστικά, αν είσαι έτοιμος γι' αυτά. Συχνά ο συναρπαστικός χαρακτήρας μιας πόλης συνδέεται με τον τρόπο ζωής της νεολαίας: εγώ είμαι 56 ετών, δεν ζω όπως οι 20άρηδες.

Εννοείται πως έχω κάνει χιλιάδες λάθη, όπως κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Και όπως όλοι οι άνθρωποι, δεν θα μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου διαφορετικά: δεν υπάρχει ένας και μοναδικός δρόμος. Υπάρχουν πολλές επιλογές και μία μονάχα ζωή. Αυτό είναι το πρόβλημα. Αλλά δεν μπορούμε να ζούμε με «αν» και «αν δεν»... Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας για τα σφάλματά μας και προχωρούμε.

• Η Φαρμακευτική Αθηνών –κι όλο το πανεπιστήμιο– ήταν, για μένα, μια αρνητική εμπειρία. Ήθελα να μπω στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσω, όχι για να χάνω τον χρόνο μου σε αδιέξοδες κι ανόητες συζητήσεις. Ούτε για να παίζω τάβλι σε ντουμανιασμένα «φοιτητικά στέκια» (γκρρρρρ!). Όχι, δεν συμμετείχα καθόλου στο φοιτητικό κίνημα. Μου φαινόταν ασυνάρτητο, οι συνδικαλιστές μού φαίνονταν μικρομέγαλα και οι πρακτικές του βάρβαρες. Εξάλλου, εργαζόμουν ήδη σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών, δεν είχα καιρό για χάσιμο.

Το κλίμα γενικά ήταν «τιμημένο ΚΚΕ», μαοϊκοί και άλλα τέτοια τρελά πράγματα. Πήγα για μερικούς μήνες στην ΚΝΕ επειδή είχε πάει ο φίλος μου, με τον οποίο βρισκόμασταν τότε πάρα πολύ κοντά, κι έφυγα τρέχοντας. Χωρίσαμε και με τον φίλο μου κακήν κακώς... Ευτυχώς, αργότερα, όταν έφυγε κι εκείνος από την ΚΝΕ, γίναμε πάλι κολλητοί. Ύστερα, το 1980, πήγα στο Παρίσι, όπου χρειάστηκε να κάνω σκληρή προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα. Στο πανεπιστήμιο στάθηκα τυχερή: βρήκα έναν καθηγητή που λάτρευα και στον οποίον αφιέρωσα το βιβλίο Σπάνιες Γαίες.

Η Σώτη Τριανταφύλλου αφηγείται τη ζωή της στη LIFO Facebook Twitter
Η Φαρμακευτική Αθηνών –κι όλο το πανεπιστήμιο– ήταν, για μένα, μια αρνητική εμπειρία. Ήθελα να μπω στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσω, όχι για να χάνω τον χρόνο μου σε αδιέξοδες κι ανόητες συζητήσεις. Φωτο: Στάθης Μαμαλάκης/LIFO

• Ναι, αυτό ήθελα να κάνω πάντα, να γίνω συγγραφέας. Αλλά χρειαζόμουν μακρά μαθητεία και το ήξερα, γι' αυτό και δεν βάλθηκα να δημοσιεύω από πολύ νεαρή ηλικία. Ήμουν και είμαι μεγάλη αναγνώστρια, άρα χρειάζομαι πολλές σελίδες για να αραδιάσω τους αγαπημένους μου συγγραφείς (Φίλιπ Ροθ, Τόμας Μπέρνχαρντ, Τζ. Μ. Κούτσι...). Άρχισα να γράφω βιβλιαράκια για τον κινηματογράφο και στη συνέχεια σύντομα κείμενα γύρω από τις περιπλανήσεις μου και το ροκ εν ρολ.

Δεν ξέρω ποιος είναι ο φίλος και ο εχθρός του συγγραφέα – δεν σκέφτομαι έτσι. Προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη σ' αυτό που κάνω, αυτό είναι όλο. Διαβάζω, ξέρεις, κυρίως ηλεκτρονικά βιβλία πλέον. Όλα εξάλλου τα δικά μου κυκλοφορούν επίσης σε ηλεκτρονική μορφή. Τι γράφω αυτό τον καιρό; Ένα δοκίμιο για την αμερικανική εξωτερική πολιτική και τον Ψυχρό Πόλεμο.

• Πήγα στις ΗΠΑ σε τέσσερις δόσεις για να ολοκληρώσω κάποιες διδακτορικές σπουδές. Πηγαίνω κάθε χρόνο από το 1982. Γιατί τόση Αμερική; Διότι θαυμάζω τον αμερικανικό πολιτισμό και την αμερικανική παράδοση. Γι' αυτό έγινα ιστορικός των ΗΠΑ και όχι κάτι άλλο. Ταξίδεψα πολύ εκεί, έκανα σταθερές φιλίες, είδα τις καλύτερες ροκ συναυλίες της ζωής μου. Αυτό δεν σημαίνει πως έχω μια ρομαντική εικόνα για τη χώρα – κάθε άλλο. Δεν είναι τυχαίο το ότι απέφυγα να παραμείνω στη Νέα Υόρκη, να βρω εκεί δουλειά και τα λοιπά.

Ο επαγγελματικός ανταγωνισμός στην Αμερική είναι συντριπτικός για το άτομο. Αν κάτι με ανησυχεί σήμερα εκεί, είναι το χαοτικό οικονομικό κλίμα και το μίσος που καλλιεργείται εναντίον του Ομπάμα. Στη Γαλλία έχω μείνει περισσότερο – 33 χρόνια με διαλείμματα. Έχω, ωστόσο, πολλές διαφορές με το γαλλικό κατεστημένο, που μοιάζει με το ελληνικό. Δεν θα μπορούσα, ξέρεις, να ζήσω πουθενά μονίμως – η επιλογή που έχω κάνει είναι ακριβώς αυτή: να μη μένω πουθενά μόνιμα.

Η Σώτη Τριανταφύλλου αφηγείται τη ζωή της στη LIFO Facebook Twitter
Εννοείται πως έχω κάνει χιλιάδες λάθη, όπως κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Και όπως όλοι οι άνθρωποι, δεν θα μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου διαφορετικά: δεν υπάρχει ένας και μοναδικός δρόμος. Φωτο: Στάθης Μαμαλάκης/LIFO

• Δεν προκαλώ επίτηδες. Ούτε είμαι πνεύμα αντιλογίας. Έχω όμως μακρά πείρα στη διαφωνία και τη σύγκρουση. Ποτέ δεν θα κάτσω να συμφωνήσω με πράγματα που μου φαίνονται ανόητα ή παράλογα. Δεν πρόκειται να υποχωρήσω μπροστά σε οποιαδήποτε πίεση και μισαλλοδοξία. Αν έχω ευτυχήσει; Βεβαίως, και εξακολουθώ να ευτυχώ. Είμαι απολύτως γαλήνια και αντιμετωπίζω την κάθε φάση της ζωής, την κάθε ηλικία, με περιέργεια και προσμονή. Η επιθυμία μου είναι να παραμείνω υγιής – όλα τα άλλα θα τα δημιουργήσω μόνη μου.

• Εννοείται πως έχω κάνει χιλιάδες λάθη, όπως κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Και όπως όλοι οι άνθρωποι, δεν θα μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου διαφορετικά: δεν υπάρχει ένας και μοναδικός δρόμος. Υπάρχουν πολλές επιλογές και μία μονάχα ζωή. Αυτό είναι το πρόβλημα. Αλλά δεν μπορούμε να ζούμε με «αν» και «αν δεν»... Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας για τα σφάλματά μας και προχωρούμε.

• Αν μετάνιωσα ποτέ πραγματικά για κάτι; Φυσικά και ναι. Θα μπορούσα, π.χ., να έχω αποφύγει το ελληνικό πανεπιστήμιο. Έχασα πέντε χρόνια από τη ζωή μου ανάμεσα σε ανθρώπους που συνθηματολογούσαν καπνίζοντας και φυσώντας τον καπνό επάνω μου. Θα μπορούσα, επίσης, να έχω αποφύγει ανθρώπους που δεν άξιζαν τόσο τον κόπο. Φαντάζομαι ότι αυτό ισχύει για όλους μας. Αλλιώς βλέπουμε τα πράγματα εκ των υστέρων. Αυτό είναι, εξάλλου, και από ιστορικής πλευράς το στοίχημα της ζωής του ανθρώπου: να μαθαίνει από τα λάθη του και να μην τα επαναλαμβάνει μέχρι την τελική καταστροφή.

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το βιβλιοπωλείο Κάουφμαν και η ανεκτίμητη προσφορά του στην πνευματική ζωή της Αθήνας

Βιβλίο / Το βιβλιοπωλείο Κάουφμαν και η ανεκτίμητη προσφορά του στην πνευματική ζωή της Αθήνας

Μέσα από αφηγήσεις, φωτογραφίες και ντοκουμέντα μιας νέας έκδοσης ζωντανεύει το βιβλιοπωλείο που συνδέθηκε με τις μνήμες χιλιάδων Αθηναίων και έπαιξε ρόλο στην πολιτιστική διαμόρφωση και καλλιέργεια πολλών γενεών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Κάποια στιγμή έμαθα να βάζω στον λόγο μου ένα "ίσως", ένα "ενδεχομένως"»

Οι Αθηναίοι / «Κάποια στιγμή έμαθα να βάζω στον λόγο μου ένα "ίσως", ένα "ενδεχομένως"»

Στην Α’ Δημοτικού τη μάγεψε η φράση «Η Ντόρα έφερε μπαμπακιές». Διαμορφώθηκε με Προυστ, Βιρτζίνια Γουλφ, Γιώργο Ιωάννου και Κοσμά Πολίτη. Ως συγγραφέα την κινεί η περιέργεια για τις ανθρώπινες σχέσεις. Η Αγγέλα Καστρινάκη είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μπρους Τσάτουιν: Ένας αεικίνητος ταξιδιώτης

Πέθανε Σαν Σήμερα / Μπρους Τσάτουιν: Ένας αεικίνητος ταξιδιώτης

Ο αιώνιος ταξιδευτής, μυθιστοριογράφος και ταξιδιωτικός συγγραφέας περιπλανήθηκε στα πιο άβατα σημεία του κόσμου αναζητώντας το DNA των νομάδων και έζησε μια μυθιστορηματική ζωή που υπερβαίνει αυτήν που κατέγραψε στα βιβλία του.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
10 σημαντικά βιβλία που θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τρίμηνο του 2025

Βιβλίο / Δέκα σημαντικά βιβλία που θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τρίμηνο του 2025

Το πιο πρόσφατο Booker, επανεκδόσεις μυθιστορημάτων με θέμα τον Εμφύλιο, το τελευταίο βιβλίο του Μάριο Βάργκας Λιόσα, η νέα Αμάντα Μιχαλοπούλου και μια συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του Αργύρη Χιόνη είναι μερικές μόνο από τις πολυαναμενόμενες προσεχέις εκδόσεις.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Ο Διονύσης Σαββόπουλος: σύζυγος, πατέρας, τραγουδοποιός

Βιβλίο / Ο Διονύσης Σαββόπουλος: σύζυγος, πατέρας, τραγουδοποιός

Στην πιο de profundis στιγμή της ζωής του ο συνθέτης γράφει το αυτοβιογραφικό «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα», αποκαλύπτοντας σαν σε προσευχή τις πιο προσωπικές, τρωτές στιγμές του, ζητώντας συγγνώμη από τους οικείους του και ομολογώντας ότι η έμπνευση συμπορεύεται με τη θνητότητα.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Μαριάννα Κορομηλά «Η Μαρία των Μογγόλων»

Το Πίσω Ράφι / Για όλες τις Μαρίες που «δωρίστηκαν» σε βαρβάρους και άξεστους

Ψάχνοντας και γράφοντας για τη Μαρία των Μογγόλων, η Μαριάννα Κορομηλά ήρθε αντιμέτωπη με όλες εκείνες τις παραγνωρισμένες γυναικείες μορφές της Ιστορίας. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ανένταχτο και φεμινιστικό βιβλίο που συζητήθηκε έντονα μόλις κυκλοφόρησε.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«O Γιάννης Χρήστου δεν είναι ο "αναρχικός" που νόμιζαν κάποιοι κάποτε»

Βιβλίο / «O Γιάννης Χρήστου δεν είναι ο "αναρχικός" που νόμιζαν κάποιοι κάποτε»

Ο ιδιοφυής μουσικός έφυγε αναπάντεχα στα 44 του, αφήνοντας πίσω του ανεκπλήρωτα σχέδια. Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, ο οποίος ουσιαστικά δεν τον γνώρισε ποτέ, αλλά η ζωή τα έφερε έτσι ώστε να παίξει καθοριστικό ρόλο στη διάσωση του έργου του, υπογράφει σήμερα το πιο ενημερωμένο βιβλίο για εκείνον.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Ιωάννα Μπουραζοπούλου γράφει έργα του φανταστικού για τους ακραία ρεαλιστικούς καιρούς μας

Portraits 2025 / Η Ιωάννα Μπουραζοπούλου γράφει έργα του φανταστικού για τους ακραία ρεαλιστικούς καιρούς μας

Η ολοκλήρωση της περίφημης «Τριλογίας του Δράκου της Πρέσπας» αποδεικνύει ότι πρόκειται για μια από τις πιο απρόβλεπτες, ουσιαστικές και συνεπείς συγγραφείς μας.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
CHECK GIA 3/1 εκδόσεις δωμα

Portraits 2025 / Εκδόσεις Δώμα: «Θέλαμε να δούμε αν το κοινό μας θα ανταποκριθεί σε πιο βαριά πράγματα ή αν θα μας γυρίσει την πλάτη»

Μετά από εφτά χρόνια λειτουργίας και εξήντα προσεκτικά επιλεγμένους τίτλους, η Μαριλένα Καραμολέγκου και ο Θάνος Σαμαρτζής εξακολουθούν να πειραματίζονται, σαν να προτείνουν βιβλία σε φίλους.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Claude Pujade-Renaud

Το Πίσω Ράφι / «Οι γυναίκες του λαθροθήρα»: Μια εντελώς διαφορετική οπτική σε ένα θρυλικό ερωτικό τρίγωνο

Η Claude Pujade-Renaud ανατέμνει την ιστορία της σχέσης του Τεντ Χιουζ με τη Σίλβια Πλαθ και την Άσια Ουέβιλ δημιουργώντας ένα ερεθιστικό ψηφιδωτό από δεκάδες διαφορετικές αφηγήσεις.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Τζον Ρ. Ρ. Τόλκιν: Ο άρχοντας του δευτερεύοντος κόσμου

Βιβλίο / Τζον Ρ. Ρ. Τόλκιν: Ο άρχοντας του δευτερεύοντος κόσμου

Κι αν η Μέση Γη εξυψώθηκε στη φαντασμαγορία που όλοι γνωρίζουμε μέσα απ’ τις ταινίες του Πίτερ Τζάκσον, δεν ξεχνάμε ποτέ εκείνη τη στιγμή της πρώτης βραδινής ανάγνωσης, των απρόσμενων αράδων που σχημάτισαν αμέσως ένα σύμπαν αυτονόητο.
ΜΑΚΗΣ ΜΑΛΑΦΕΚΑΣ
Ο Ερρίκος Σοφράς μιλά για τα «Σονέτα» του Σαίξπηρ: «Θεωρώ το ποίημα έναν οργανισμό ζωντανό, αιμάτινο»

Βιβλίο / Ο Ερρίκος Σοφράς μιλά για τα «Σονέτα» του Σαίξπηρ: «Θεωρώ το ποίημα έναν οργανισμό ζωντανό, αιμάτινο»

Η νέα, εμπλουτισμένη και αναθεωρημένη έκδοση των «Σονέτων» από τους Αντίποδες, σε μετάφραση Ερρίκου Σοφρά, αναδεικνύει τη διαρκή ανάγκη του ποιητή για ελευθερία και καινοτομία, που φτάνει να καταργεί ακόμα και τις ποιητικές και κοινωνικές συμβάσεις.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Οι 10 συν 2 ξένοι τίτλοι της χρονιάς

Βιβλίο / 12 μεταφρασμένα βιβλία που ξεχώρισαν το 2024

Mια millennial συγραφέας και το μεταφεμινιστικό της μυθιστόρημα, η μεταφορά ενός κλασικού βιβλίου σε graphic novel, αυτοβιογραφίες, η επανασύνδεση της ανθρώπινης και της φυσικής ιστορίας σε 900 σελίδες: αυτοί είναι οι ξένοι τίτλοι που ξεχωρίσαμε τη χρονιά που πέρασε.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Η ζωή και τα ήθη ενός λεσβιακού χωριού μέσα από το φαγητό

Βιβλίο / Η ζωή και τα ήθη ενός λεσβιακού χωριού μέσα από το φαγητό

Στον Μανταμάδο οι γυναίκες του Φυσιολατρικού–Ανθρωπιστικού Συλλόγου «Ηλιαχτίδα» δημιούργησαν ένα βιβλίο που συνδυάζει τη νοσταλγία της παράδοσης με τις γευστικές μνήμες της τοπικής κουζίνας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ