Μέχρι να τελειώσει αυτός ο πόλεμος, θα έχουμε όλοι τρελαθεί

αζοφ μιχαήλ Facebook Twitter
Δικαιολογημένη εν μέρει η ευαισθησία, κι ας είναι στατιστικά βέβαιο ότι κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί στο βήμα της Βουλής πολύ χειρότερες περιπτώσεις από τον άνθρωπο αυτό, τον οποίον δεν είμαι σίγουρος αν είναι σωστό να αποκαλούμε Ναζί. Φωτ.: ΕΡΑ
0

ΣYMBAINOYN KAI ΛΑΘΗ στις ζωντανές μεταδόσεις, συμβαίνουν και απρόοπτα που μπορούν όμως να δυναμιτίσουν όλο το event, όπως διαπιστώσαμε και πρόσφατα στα Όσκαρ.

Ένα απρόβλεπτο γεγονός, μια αναπάντεχη παρέμβαση, μια «άστοχη και λανθασμένη συμπερίληψη», μια ατάκα και μόνο μπορεί να ακυρώσει τις προθέσεις και την προετοιμασία, να υπονομεύσει το αφήγημα, να αλλάξει εντελώς την ατζέντα, όπως με τον χθεσινό σάλο που προκλήθηκε από το γεγονός ότι ο σμιχτοφρύδης μπαροτουκαπνισμένος μαχητής από τη Μαριούπολη που εμφανίστηκε στην οθόνη του Κοινοβουλίου, εκτός από ομογενής (ελπίζει κανείς τουλάχιστον ότι αυτό ήταν το βασικό κριτήριο για την επιλογή του), είναι και μέλος των περιβόητων ταγμάτων Αζόφ. 

Ο ίδιος ο Ζελένσκι άλλωστε το είχε θέσει απλά και κυνικά: «Είναι αυτοί που είναι, αλλά τώρα πολεμάνε τους Ρώσους». Τουτέστιν, το πλοίο της «αποναζιστικοποίησης» σάλπαρε προ πολλού, κι ας χρησιμοποιεί τον όρο ο Πούτιν ως –καταγέλαστο και μακάβρια υποκριτικό– επιχείρημα για την εισβολή του.

Όπως και με το απευθείας μετάδοσης χαστούκι του Γουίλ Σμιθ, οι θεατές της Βουλής χθες έζησαν μια γνήσια WTF στιγμή («Τι είπε αυτός τώρα; Ότι είναι Αζόφ; Καλά άκουσα;»), την ώρα που στην αίθουσα κάποιοι δεν είχαν καταλάβει ή έκαναν ότι δεν είχαν καταλάβει τι είχε συμβεί.

Είναι βέβαιο ότι οι υπεύθυνοι επικοινωνιακής διαχείρισης αυτού του σημαντικού event που πήγε στραβά, όπως κι αν το εξετάσει κανείς, έπαθαν ένα μικρό ή μεγάλο εγκεφαλικό συνειδητοποιώντας το μέγεθος του «damage control» που θα είχαν να αντιμετωπίσουν. 

«Αίσχος! Ναζί στο ελληνικό κοινοβούλιο!», ήταν η αντίδραση πολλών σχολιαστών (ή «χρηστών»). Δικαιολογημένη εν μέρει η ευαισθησία, κι ας είναι στατιστικά βέβαιο ότι κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί στο βήμα της Βουλής πολύ χειρότερες περιπτώσεις από τον άνθρωπο αυτό («προοδευτικοί» σχολιαστές τον αποκάλεσαν από «Νεάντερταλ» και «Αρχάνθρωπο των Πετραλώνων» μέχρι πολύ απαίσιους και ρατσιστικούς προσδιορισμούς), τον οποίον δεν είμαι σίγουρος αν είναι σωστό να αποκαλούμε Ναζί.

Τρέχα-γύρευε, τούτες τις μέρες ειδικά, ποιοι και πόσοι είναι Ναζί εκεί πέρα, από τη στιγμή που τα αδιαμφισβήτητης ναζιστικής προδιάθεσης τάγματα Αζόφ είναι ενταγμένα στην ουκρανική εθνοφρουρά. Μακάρι να μην ήταν, αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.

Ο ίδιος ο Ζελένσκι άλλωστε το είχε θέσει απλά και κυνικά: «Είναι αυτοί που είναι, αλλά τώρα πολεμάνε τους Ρώσους». Τουτέστιν, το πλοίο της «αποναζιστικοποίησης» σάλπαρε προ πολλού, κι ας χρησιμοποιεί τον όρο ο Πούτιν ως –καταγέλαστο και μακάβρια υποκριτικό– επιχείρημα για την εισβολή του. 

Σε κάθε περίπτωση ο καλεσμένος-έκπληξη κλήθηκε να εμφανιστεί στην έδρα μας για να επιστρέψει δημοσίως στη Ρωσία τον χαρακτηρισμό που χρησιμοποιεί ο Πούτιν για ολόκληρη την χώρα του. Και πιο «Ναζί» (ή φασίστα, τέλος πάντων, χωρίς εισαγωγικά) από τον Πούτιν –σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις και τις μεθόδους του– δύσκολο να πετύχεις εκεί έξω.

Το πρόβλημα είναι ότι ο χαρακτηρισμός έχει ξεχειλώσει σε βαθμό που δεν έχουν και πολύ άδικο όσοι λένε ότι έχουμε φτάσει να λέμε «Ναζί» ή «φασίστα» όποιον απλά δεν γουστάρουμε και στο τέλος μόνο οι πραγματικοί Ναζί βγαίνουν κερδισμένοι από μια τέτοια ισοπέδωση και από μια τέτοια θολούρα. 

Θα ήταν επίσης καλό ίσως να περιορίσουμε τη λέξη «ξέπλυμα» και τα παράγωγά της. Δεν ανήκουν σώνει και καλά οι άνθρωποι που εκφράζουν μια άλλη άποψη σε κάποιο ξενόδουλο «payroll» ή σε κάποια μοχθηρή και παρανοϊκή σέκτα ή σε άλλη φάρα από μας, ούτε ξημεροβραδιάζονται, οι περισσότεροι τουλάχιστον, με μια αίσθηση καθήκοντος που τους επιβάλλει να «ξεπλύνουν» ξένες αμαρτίες παγκόσμιας κλίμακας.

Βρίσκονται άλλωστε ήδη σε λειτουργία τόσα μεγάλα «πλυντήρια» για τα οποία δεν έχουμε ιδέα ακόμα. Σε κάθε πόλεμο «ξεπλένονται» πολλοί και πολλά. Και στη δική μας –μικρή αλλά εξόχως δραματική και περιπετειώδη– σύγχρονη ιστορία έχουμε άπειρα σχετικά παραδείγματα.   

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Tο πρόβλημα με την «Εφηβεία»

Daily / Tο πρόβλημα με την «Εφηβεία»

Συμπονά κανείς όχι μόνο τους γονείς που μετά την παρακολούθηση της δραματικής μίνι σειράς του Netflix θα ψάχνουν μάταια απαντήσεις στα «ιερογλυφικά» μηνύματα που κρύβονται στα κινητά των παιδιών τους, αλλά και τα ίδια τα παιδιά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η αλεπού στο παζάρι κι ο «Γατόπαρδος» στο Netflix  

Daily / Η αλεπού στο παζάρι κι ο «Γατόπαρδος» στο Netflix  

Έξι δεκαετίες μετά από την κλασική ταινία του Βισκόντι, το ιταλικό έπος του Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα αναβιώνει στο Netflix, σε μια άρτια και πολυτελή σειρά έξι επεισοδίων, λουσμένη στο σικελικό φως 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πένθος και ανάνηψη: Ο δικός μας Σαββόπουλος

Daily / Πένθος και ανάνηψη: Ο δικός μας Σαββόπουλος

Μια εικοσαετία μετά την πρώτη έκδοση του βιβλίου, κυκλοφορεί ξανά σε αναθεωρημένη μορφή, η ενθουσιώδης, στοχαστική, λυρική μελέτη του έργου του σπουδαίου όσο και «πολωτικού» Έλληνα τραγουδοποιού από τον Δημήτρη Καράμπελα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
‘CHAOS: The Manson Murders’: Ο Μάνσον βρίσκεται ακόμα μέσα στο κεφάλι μας 

Daily / «CHAOS: The Manson Murders». Ο Μάνσον βρίσκεται ακόμα μέσα στο κεφάλι μας 

Το νέο ντοκιμαντέρ του σπουδαίου Έρολ Μόρις επιχειρεί ένα διαφορετικό προφίλ του «σατανικού μεσσία», φωτίζοντας κάποιες από τις λιγότερο ίσως προβεβλημένες εκδοχές, αιτιάσεις και εικασίες γύρω από μια υπόθεση που μοιάζει με σταυροδρόμι του Κακού.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The Face: Τότε που κάθε σελίδα ήταν πολύτιμη

Daily / The Face: Τότε που κάθε σελίδα ήταν πολύτιμη

Με αφορμή μια μεγάλη έκθεση στο Λονδίνο για το μυθικό βρετανικό περιοδικό και την επίδρασή του στη σύγχρονη κουλτούρα, θυμήθηκα το πρώτο τεύχος του που έπεσε στα χέρια μου, πριν από σαράντα χρόνια, όταν ήμουν μαθητής.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Sly Lives!: Τα μπλουζ του (ψυχεδελικού) πρίγκηπα

Daily / «Sly Lives!»: Τα μπλουζ του (ψυχεδελικού) πρίγκιπα

Ένα εξαιρετικό μουσικό ντοκιμαντέρ στο Disney+ για τη διαστημική άνοδο και την αργόσυρτη πτώση του ιδιοφυούς Sly Stone, ηγέτη της πιο εντυπωσιακά πολυμορφικής μπάντας όλων των εποχών, τόσο ηχητικά όσο και εμφανισιακά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The White Lotus: Spa και διαλογισμός μετά φόνου στον τρίτο κύκλο της «καυτής» σειράς

Daily / The White Lotus: Spa και διαλογισμός μετά φόνου στον τρίτο κύκλο της «καυτής» σειράς

Σ’ ένα πολυτελές θέρετρο στην Ταϊλάνδη μεταφέρεται ο νέος κύκλος της επιτυχημένης σειράς που μόλις ξεκίνησε, φανερώνοντας κάποια σημεία κόπωσης, παρά το πάντα εντυπωσιακό στήσιμό της.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ