Πι Τζέι Ο’Ρουρκ: Ο τελευταίος cool συντηρητικός

pj o rourke Facebook Twitter
«Αν έχω μια σταθερή πεποίθηση σχετικά με το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, αυτή είναι η εξής: Ο Θεός είναι Ρεπουμπλικάνος και ο Άγιος Βασίλης Δημοκρατικός». Φωτ.: David Howells/Corbis via Getty Images/Ιdeal Image
0

ΠΕΘΑΝΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ, στα 74 του, ο επιφανής Αμερικανός αρθρογράφος, συγγραφέας και λειτουργός της πιο καυστικής (αλλά ποτέ μοχθηρής) πολιτικής σάτιρας, Πι Τζέι Ο’Ρουρκ (P.J. O'Rourke), όμως το συντηρητικό, σαρδόνιο και συχνά σπαρταριστό πνεύμα του έμοιαζε εδώ και αρκετά χρόνια εκτός εποχής, με τη σταδιακή άλωση μιας κλασικής «ζαμανφού» και καλλιεργημένης συντηρητικής / αντι-κρατιστικής αντίληψης από τα σύγχρονα ρεύματα της εθνικο-λαϊκιστικής, «θρησκευτικής», «εναλλακτικής» και άκρας δεξιάς.

Παιδί των ελευθεριακών ‘60s, ξεκίνησε ως νεαρός μαοϊκός μπον βιβέρ, αργότερα δούλεψε για το «Atlantic» και το «Rolling Stone», σταδιακά όμως εστίασε τη σαρκαστική του προδιάθεση στις (μπουρζουά) υποκρισίες της φιλελεύθερης κεντροαριστεράς.

«Όταν χρησιμοποιώ τον όρο "liberal" υποτιμητικά», έλεγε, «δεν εννοώ τους προοδευτικούς ή τους ανοιχτόμυαλους ανθρώπους, ούτε καν τους Δημοκρατικούς "μεγαλοκρατιστές" απαραίτητα. Εννοώ ένα είδος φυσικής αριστοκρατίας, μια λέσχη αριστείας όπου δεν χρειάζεται να είσαι γενναίος, έξυπνος, δυνατός ή τυχερός για να γίνεις μέλος, το μόνο που χρειάζεται είναι να δηλώνεις φιλελεύθερος».

Κι αν ο αντιδραστικός σαρκασμός του μοιάζει ίσως ξινός και «προνομιούχος» και παλιακός σε μια εποχή ύψιστης κρισιμότητας, ακραίας πόλωσης, απόλυτης σοβαροφάνειας και ακατάσχετης ηθικολογίας σαν την δική μας, δεν παύουν πολλές από τις ατάκες του να αποτελούν ένα ευφυές και καλοδεχούμενο πνεύμα αντιλογίας.

Στην πορεία έγραψε και καμιά εικοσαριά βιβλία. Κι αν ο αντιδραστικός σαρκασμός του μοιάζει ίσως ξινός και «προνομιούχος» και παλιακός σε μια εποχή ύψιστης κρισιμότητας, ακραίας πόλωσης, απόλυτης σοβαροφάνειας και ακατάσχετης ηθικολογίας σαν την δική μας, δεν παύουν πολλές από τις ατάκες του να αποτελούν ένα ευφυές και καλοδεχούμενο πνεύμα αντιλογίας.

Ιδού κάποιες χαρακτηριστικές…

— Δύο είναι οι εικόνες που χαρακτηρίζουν κάθε αμερικανική πρεσβεία στον κόσμο: μια μεγάλη αντιαμερικανική διαδήλωση και μια μεγάλη ουρά για χορήγηση βίζας.

— Η επιλογή μας είναι ανάμεσα στους Δημοκρατικούς, που δεν μπορούν να μάθουν από το παρελθόν, και στους Ρεπουμπλικάνους, που δεν μπορούν να πάψουν να ζουν στο παρελθόν.

— Αν έχω μια σταθερή πεποίθηση σχετικά με το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, αυτή είναι η εξής: Ο Θεός είναι Ρεπουμπλικάνος και ο Άγιος Βασίλης Δημοκρατικός.

— Ο ιδεαλιστής μπορεί να είναι ο χειρότερος νταής: «Νοιάζομαι πιο πολύ από σένα. Νοιάζομαι τόσο πολύ που δεν μπορώ να φάω. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Και επειδή νοιάζομαι πιο πολύ από σένα, αυτό με κάνει καλύτερο άτομο. Και επειδή είμαι καλύτερο άτομο, έχω το δικαίωμα να σου τη λέω».

— Το μόνο βασικό ανθρώπινο δικαίωμα είναι το δικαίωμα να κάνεις ό,τι θέλεις. Συνοδεύεται όμως απαραίτητα από τη μόνη βασική ανθρώπινη υποχρέωση – την υποχρέωση να δέχεσαι τις συνέπειες των πράξεών σου.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Γάζα θα μας στοιχειώνει πάντα

Daily / Η Γάζα θα μας στοιχειώνει πάντα

Παρότι στο παρελθόν υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της πολιτικής του Ισραήλ, στο νέο του βιβλίο, ο επιφανής καθηγητής, συγγραφέας και αρθρογράφος Πίτερ Μπέιναρτ επιχειρεί να αναμετρηθεί ως Εβραίος με τη γενοκτονία στη Γάζα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ένα κοινωνικό γεγονός

Daily / Τέμπη: Ένα κοινωνικό γεγονός

Το τραύμα είναι βαρύ, η πληγή βαθιά, οι ενδείξεις συγκάλυψης χαστούκι στο πρόσωπο, ο κυνισμός των αρχών γροθιά στο στομάχι. Και ίσως αυτός ήταν ο λόγος που τόσοι άνθρωποι που δεν βγαίνουν τακτικά «στον δρόμο» αποφάσισαν να δηλώσουν τη φυσική τους συμμετοχή στις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Soundtrack to a Coup d’Etat: Ένα υβριδικό αριστούργημα που βρήκε το δρόμο για τα Όσκαρ 

Daily / Soundtrack to a Coup d’Etat: Ένα υβριδικό αριστούργημα που βρήκε τον δρόμο για τα Όσκαρ

Υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ταινίας ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους είναι αυτή η εκπληκτική ταινία που εκθέτει με αποκαλυπτικό τρόπο τη μεταχείριση της αφρόκρεμας της τζαζ μουσικής ως «βιτρίνας» για την καθαίρεση και τη δολοφονία του ηγέτη της ανεξαρτησίας του Κογκό, Πατρίς Λουμούμπα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Όταν ο κακοποιητής δηλώνει φεμινιστής

Daily / Όταν ο κακοποιητής δηλώνει φεμινιστής

Οι συντριπτικές αποκαλύψεις για σωρεία σεξουαλικών επιθέσεων εκ μέρους του διάσημου συγγραφέα Νιλ Γκέιμαν, ο οποίος συχνά εμφανιζόταν ως «φεμινιστής», αποδεικνύουν ότι οι χαρισματικοί άνθρωποι, αλλά και τα «power couples», πρέπει να προσεγγίζονται με ιδιαίτερη προσοχή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η προβοκατορία του Τοσκάνι

Daily / Η προβοκατορία του Τοσκάνι

Η πιο σημαντική, η πιο καίρια φωτογραφία που συνδέθηκε με τον Ολιβιέρο Τοσκάνι και τις αμφιλεγόμενες διαφημιστικές πρακτικές του –η θρησκευτική σχεδόν εικόνα του λιπόσαρκου ασθενή του AIDS στο νεκροκρέβατό του– δεν ήταν δική του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Το θέμα με τον Καζαντζίδη

Daily / Το θέμα με τον Καζαντζίδη

Έχει προ πολλού περάσει στην περιοχή των συμβόλων, πάνω στα οποία προβάλλονται αμφίσημα και αντιφατικά πράγματα, σαν αυτά που εξέφραζε κατά καιρούς και ο ίδιος. Μουσικά όμως, είναι αδύνατον να τον αρνηθείς, όσο κι αν θα το ήθελες ίσως.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ