Δείπνο σε ένα δεντρόσπιτο της Χαλκιδικής

Δείπνο σε ένα δεντρόσπιτο της Χαλκιδικής Facebook Twitter
Το Ekies All Senses Resort είναι με διαφορά ένα από τα πιο καλόκαρδα μέρη στην Ελλάδα.
0

Νομίζω πως ο χαρακτηρισμός «παραμυθένια» είναι απολύτως ακριβής για τη Χαλκιδική. Δεν μπαίνω καν στον κόπο να κάνω τη σύγκριση με τις Κυκλάδες. Η Χαλκιδική είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, εξυπηρετεί μιαν άλλη αισθητική ανάγκη. Φέτος, ταξιδεύοντας προς τη Βουρβουρού, μετά από παρατεταμένη διαμονή στην όμορφη Ανάφη, το διαπίστωσα και πάλι. Αυτά τα δάση, τα κρυστάλλινα νερά, λειτουργούν αλλιώς μέσα σου. Βρέθηκα, λοιπόν, στη Βουρβουρού για δύο μέρες, καλεσμένος του Ekies All Senses Resort, για να παραστώ στο Cooking for Charity event που διοργανώθηκε εδώ για δεύτερη χρονιά. Τι είναι αυτό; Τρεις πολύ σημαντικοί σεφ μαγειρεύουν και σερβίρουν τις δημιουργίες τους στο πανέμορφο δεντρόσπιτο του Ekies, ο καθένας για δύο βραδιές, για φιλανθρωπικό σκοπό. Φέτος κλήθηκαν να μας μαγέψουν με τη μαγειρική τους οι Θοδωρής Παπανικολάου, Pascal Favre d' Anne και Arnaud Bignon. Το Cooking for Charity γίνεται με σκοπό να ενισχύσει τη δράση ενός κοινωφελούς ιδρύματος. Φέτος η διοργάνωση συνεργάζεται με το «Μπορούμε», μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που καταπολεμά τη σπατάλη του περισσευούμενου φαγητού και δρα υπέρ της αξιοποίησής του σε όλη την Ελλάδα. Είχα την τιμή να δοκιμάσω τα πιάτα του κ. Bignon, αλλά θα πούμε περισσότερα γι' αυτό σε λίγο.


Το Ekies All Senses Resort είναι με διαφορά ένα από τα πιο καλόκαρδα μέρη στην Ελλάδα. Στην ξενάγηση που μου κάνουν οι καλοί μάνατζερ του ξενοδοχείου μαθαίνω την ιστορία του μέρους. Το παλιό Porto Capis πέρασε στα χέρια της οικογένειας Ευσταθιάδου λίγο πριν από την απόλυτη κατάρρευση. Εκεί ξεκίνησε το Ekies all Senses Resort. Διαπιστώνω την αγάπη της ιδιοκτήτριας Αλεξάνδρας Ευσταθιάδου για το design αλλά και το απαλό, απροσποίητο, ψιθυριστό στυλ της. Όλοι οι χώροι είναι δουλεμένοι από Έλληνες designers – το ελληνικό design είναι διακριτό παντού, παντρεμένο άψογα με το διεθνές. Εδώ τίποτα δεν φωνάζει, όλα κάπως δένουν τέλεια κάτω από τα αιωνόβια πεύκα του Ekies που παρέμειναν ανέγγιχτα κατά την ανακαίνιση του ξενοδοχείου. Ειδικές κατασκευές έχουν φτιαχτεί γύρω τους για να γίνουν κι αυτά ένα κομμάτι του συνόλου. Κάθε κτίριο είναι φτιαγμένο αλλιώς, κάθε καλεσμένος αισθάνεται ξεχωριστός εδώ. Όλα οδηγούν στη θάλασσα και στο decked περιβάλλον των εστιατορίων και του μπαρ. Εδώ βρίσκεται και το φημισμένο Treehouse. Εξαιρετικά σχεδιασμένο από τους CTRLZAK, με μεγάλη ευαισθησία φτιαγμένο, ένα υπέροχο εστιατόριο για δέκα άτομα κάτω από τις φυλλωσιές ενός πεύκου με θέα τη θάλασσα και το απέναντι νησί. Εδώ δοκιμάσαμε τις δημιουργίες του Arnaud Bignon.

Έχω μια αδυναμία στους Γάλλους σεφ. Νομίζω πως στον συνδυασμό πνεύματος, καλλιέργειας, αισθητικής και νοστιμιάς σε ένα πιάτο αυτοί τα καταφέρνουν καλύτερα από όλους. Αυτό διαπίστωσα και στο Treehouse το βράδυ που ο κ. Bignon (πολλοί από εμάς τον ξέρουμε από τις ένδοξες μέρες του στην αθηναϊκή Σπονδή) μαγείρεψε για μας. Τι θυμάμαι; Λοιπόν. Θυμάμαι μια υπέροχη διαδοχή πιάτων που ξεκίνησε ψιθυριστά, με όλα τα entrées να κινούνται σε απαλές γεύσεις που ταίριαζαν πολύ με το περιβάλλον της Χαλκιδικής. Μια άλλη Ελλάδα, πιο ήσυχη, με τις εντάσεις στο «απαλό», σχεδόν στο «ρομαντικό», αν μπορεί να το πει κανείς αυτό για ένα φαγητό. Μέντα, πεπόνι, καρύδα και κάρι όριζαν τα canapés και τα amuse-bouches που έπαιζαν με τις υφές χωρίς μεγάλη διάθεση εντυπωσιασμού, αλλά με μεγάλη μαεστρία και σιγουριά. Στα πρώτα πιάτα ένα παιχνίδι με την ντομάτα, το δικό μας «εθνικό» υλικό, και μια απάντηση στα προηγούμενα εδέσματα, με ένα «άκουσμα» από δυόσμο και μια νότα τσίλι, αλλά και ένα άλλο πιάτο με ένα υπέροχο καρπάτσο από χριστόψαρο με νότες τζίντζερ και καρότου! Το λαβράκι με τον ζωμό από βασιλικό ήταν μια υπέροχη γέφυρα στο κυρίως, ένα αρνί με μελιτζάνα που στη γεύση ήταν απαλό σαν χάδι, ενώ οι εντυπωσιακές πινελιές στο πιάτο από την κατακόκκινη σάλτσα χαρίσα έκαναν ωραίο παιχνίδι με τη γεύση και την αισθητική. Το γλυκό: βατόμουρο, γουασάμπι, λευκή σοκολάτα. Ένα μικρό ποίημα, τόσο γευστικό όσο και οπτικό.


Τελειώσαμε τη βραδιά με μια βόλτα στα μαγεμένα δάση που περιτριγυρίζουν το ξενοδοχείο. Καλαμιές, πεύκα, τριζόνια, ησυχία και επιστροφή στο όμορφο Ekies. Ένα 100% πανέμορφο διήμερο, ένα υπέροχο event που θα το θυμάμαι.

www.ekies.gr

Θερμές ευχαριστίες στην κ. Αλεξάνδρα Ευσταθιάδου για τη φιλοξενία και στον κ. Χάρη Σταυρίδη για την πολύτιμη βοήθεια.

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ