«λ19»: Το νέο ξεκίνημα του Σταύρου Θεοδωράκη στον χώρο της εστίασης

«λ19»: Το νέο ξεκίνημα του Σταύρου Θεοδωράκη στον χώρο της εστίασης Facebook Twitter
«Επιλέγουμε ελληνικά προϊόντα από μικρούς παραγωγούς και πατάω πάνω σε κλασικές ελληνικές συνταγές» εξηγεί ο σεφ.
0

Μιλώντας για το «λ19», τον καινούργιο minimal all-day χώρο στο κέντρο της Αθήνας, στη Λέκκα, δεν μπορείς παρά να αναφερθείς πρώτα στον δημιουργό του. Ακόμα και πριν τον τραβήξει η πολιτική, η «κάθοδος» του προβεβλημένου δημοσιογράφου Σταύρου Θεοδωράκη στον στίβο της εστίασης το 2005 με το Αλάτσι είχε αποτελέσει γεγονός και για τους δύο χώρους, τόσο τον δημοσιογραφικό όσο και αυτόν των εστιατόριων, και όχι μόνο.

Στα δέκα χρόνια που λειτούργησε, το κρητικών μαγειρικών καταβολών Αλάτσι απέκτησε έναν μεγάλο κύκλο επισκεπτών και τελικά θαμώνων, θα μπορούσε να πει κανείς. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία: η είσοδος του Σταύρου στην πολιτική, που συνοδεύτηκε από την πώληση του εστιατορίου, και η πρόσφατη αποχώρησή του από την πολιτική, που συνοδεύτηκε από την ασυνήθιστα έντιμη για τα πολιτικά ήθη επιστροφή, υπό μορφή δωρεάς, της κρατικής κομματικής επιχορήγησης.

Κλείνοντας τον κύκλο αυτόν, φαίνεται ότι δεν αισθάνεται ακόμη αρκετά ξεκούραστος για να επιστρέψει στη μάχιμη δημοσιογραφία, αλλά είναι αρκετά χαλαρός ώστε να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στον χώρο των εστιατορίων, τον οποίο αγαπά. Κάπως έτσι προέκυψε το «λ19».

Η ταυτότητα του «λ19», όσον αφορά αυτό που προσφέρει, είναι πολύ συγκεκριμένη: έμφαση στα τοπικά ελληνικά προϊόντα, ανεξαρτήτως του αν θα τα γευτείς πρωί, μεσημέρι ή βράδυ.

«λ19»: Το νέο ξεκίνημα του Σταύρου Θεοδωράκη στον χώρο της εστίασης Facebook Twitter
Η ταυτότητα του «λ19», όσον αφορά αυτό που προσφέρει, είναι πολύ συγκεκριμένη: έμφαση στα τοπικά ελληνικά προϊόντα, ανεξαρτήτως του αν θα τα γευτείς πρωί, μεσημέρι ή βράδυ.

Στο πλευρό του σε αυτήν του την προσπάθεια βρίσκονται η κόρη του Αργυρώ, η οποία μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στις ανάγκες του καινούργιου εστιατορίου και τις σπουδές της στην υποκριτική, και η συνεργάτις του Πάολα.

Η ταυτότητα του «λ19», όσον αφορά αυτό που προσφέρει, είναι πολύ συγκεκριμένη: έμφαση στα τοπικά ελληνικά προϊόντα, ανεξαρτήτως του αν θα τα γευτείς πρωί, μεσημέρι ή βράδυ. Η μόνη παραχώρηση για κάτι μη ελληνικό είναι ο εξαιρετικός καφές, ο οποίος ωστόσο είναι ειδικά διαλεγμένος από συγκεκριμένη ποικιλία της Γουατεμάλας.

Στην κουζίνα τον πρώτο λόγο έχει ο σεφ Κωνσταντίνος Μπαλτούμας, ο οποίος, πέραν οποιασδήποτε άλλης εμπειρίας, αξίζει να σημειωθεί ότι έχει θητεύσει για αρκετά χρόνια στο πλευρό του εξαιρετικού Περικλή Κοσκινά. Το μενού που έστησε ο Κωνσταντίνος μπορεί να υποστηρίξει την all-day λειτουργία του «λ19», καθώς από το πρωί μέχρι το μεσημέρι μπορείς να γευτείς καγιανά, στάκα, κρητικό ντάκο και, αντί για κέικ, σφακιανόπιτα, καθώς και διάφορα άλλα καλούδια το βράδυ.

«λ19»: Το νέο ξεκίνημα του Σταύρου Θεοδωράκη στον χώρο της εστίασης Facebook Twitter
Στην κουζίνα τον πρώτο λόγο έχει ο σεφ Κωνσταντίνος Μπαλτούμας, ο οποίος, πέραν οποιασδήποτε άλλης εμπειρίας, αξίζει να σημειωθεί ότι έχει θητεύσει για αρκετά χρόνια στο πλευρό του εξαιρετικού Περικλή Κοσκινά.

«Επιλέγουμε ελληνικά προϊόντα από μικρούς παραγωγούς και πατάω πάνω σε κλασικές ελληνικές συνταγές» εξηγεί ο σεφ και προσθέτει: «Το φαγητό είναι ανάμνηση». Σε κάθε περίπτωση, τα περισσότερα πιάτα είναι έτσι δομημένα ώστε να προσφέρονται για τσιμπολόγημα και ταυτόχρονα να υποστηρίζουν την καλή λίστα από ελληνικά κρασιά και μπίρες που διαθέτει.

Τη βραδιά που επισκεφτήκαμε το εστιατόριο δοκιμάσαμε καταρχάς τα ευωδιαστά ντολμαδάκια της Αργυρώς με αμπελόφυλλο (σε συνταγή της μητέρας του Σταύρου), που έχεις κάθε λόγο να τα θυμάσαι από το Αλάτσι και να τα παραγγείλεις ευθύς μόλις τα δεις στον κατάλογο.

Στο τραπέζι έρχονται ψωμί οργανικό με προζύμι και χαρουποπαξίμαδα που συνοδεύονται με φρέσκο ελαιόλαδο από τη Σπάρτη και ελιές ασκούδες Νάξου. Ο κατάλογος είναι ευέλικτος, με λίγες προτάσεις. Εξαιρετική η φάβα Σαντορίνης με κρεμμυδάκι, ντοματίνια και καπνιστό χέλι που ζεσταίνεται και το κάπνισμά του απογειώνει τη γεύση (€11).

«λ19»: Το νέο ξεκίνημα του Σταύρου Θεοδωράκη στον χώρο της εστίασης Facebook Twitter
Καφές και γλυκό του κουταλιού.

Μεγάλο σουξέ έχουν τα σουβλάκια με γύρο μανιταριών από τη Δίρφη, ντομάτα, κρεμμύδι, σος γιαουρτιού και πάπρικα που αγκαλιάζουν αφράτες πίτες καλαμποκιού (€9). Γευστικό πιάτο που τιμούν οι περισσότεροι θαμώνες.

Η σαλάτα ντάκος με παξιμάδι χαρουπιού, ντομάτα, μυζήθρα Νάξου, αλατσοελιές Χανίων και κάππαρη ακολουθεί τη χανιώτικη παράδοση και ραντίζεται με κρασόξιδο που χαρίζει ένταση (€6).

Καλοφτιαγμένο είναι και το κριθαράκι με κρόκο Κοζάνης και αυγοτάραχο Μεσολογγίου (€17). Για το τέλος, κέρασμα η χανιώτικη τσικουδιά που συνοδεύει τη σφακιανόπιτα με μέλι, σουσάμι και κανέλα.

Info

Λ19, Λέκκα 19, 210 3311672

Γεύση
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ