Στη «Σιβηρία» θα φας παραδοσιακές συνταγές που φτάνουν 2.500 χρόνια πίσω

Στη "Σιβηρία" θα φας παραδοσιακές συνταγές που φτάνουν 2.500 χρόνια πίσω Facebook Twitter
Πρέπει τα προϊόντα που αγοράζω να είναι άριστης ποιότητας και να τα μαγειρεύω σωστά γιατί πάνω από όλα θέλω να προσφέρω στον κόσμο καλό και ποιοτικό φαγητό. / Δεξιά: Ρώσικη σαλάτα βινεγκρέτ. Φωτό: Γιάννης Τόμτσης
1


Η Γαλήνη πέρασε τις τρεις πρώτες δεκαετίες της ζωής της στην πρώην Σοβιετική Ένωση, εκεί γεννήθηκε και μεγάλωσε, στη Γεωργία. Για χρόνια δούλευε ως σχεδιάστρια αεροπλάνων, μια περίοδος που θέλει να ξεχάσει. «Ήταν πολύ σκληρή η δουλειά και πολύ δύσκολα χρόνια», λέει. Στη Θεσσαλονίκη ήρθε με την οικογένεια της πριν από είκοσι χρόνια και μόλις έφτασε άνοιξε μεσιτικό γραφείο. Δούλευε όλη την ημέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ και οι πολλές ώρες στη δουλειά ήταν ο βασικός λόγος που της έδωσαν την ιδέα για το εστιατόριο. «Έψαχνα τα μεσημέρια στην δουλειά να βρω κάτι να φάω και δεν μπορούσα να βρω κάτι σπιτικό και νόστιμο», λέει. «Τότε η Θεσσαλονίκη είχε μόνο τυρόπιτες και πίτσες». Η αγάπη της για τη μαγειρική και η έλλειψη «εξωτικών» γεύσεων την οδήγησαν στο να πάρει το ρίσκο και να αλλάξει επάγγελμα. Πριν από έξι χρόνια άνοιξε την «Σιβηρία» στην οδό Ιουστινιανού, και άρχισε να μαγειρεύει τα φαγητά της πατρίδας της. Ήθελε ο κόσμος που θα επισκεπτόταν το μαγαζί της να τρώει καλό και φτηνό φαγητό, που θα είναι διαφορετικό από τα άλλα. Η «Σιβηρία» έγινε πολύ γρήγορα γνωστή, ο απλός και όμορφος χώρος σε συνδυασμό με τα νόστιμα πιάτα και την πάντα φιλική Γαλήνη την έχουν καθιερώσει στην περιοχή. «Η δουλειά μου στον σχεδιασμό αεροπλάνων ήταν πολύ απαιτητική και αγχωτική δεν υπήρχε περιθώριο λάθους», λέει. «Τώρα έχω το δικό μου εστιατόριο και νιώθω ότι έχω ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη. Πρέπει τα προϊόντα που αγοράζω να είναι άριστης ποιότητας και να τα μαγειρεύω σωστά, γιατί πάνω από όλα θέλω να προσφέρω στον κόσμο καλό και ποιοτικό φαγητό».

Τα πιάτα προέρχονται κυρίως από την ρώσικη κουζίνα, έχει και πιάτα ουκρανικά, γεωργιανά και παραδοσιακά από τη Σιβηρία. «Έχω ζήσει τρία χρόνια στη Σιβηρία και τον αγαπάω πολύ αυτόν τον τόπο, είναι πανέμορφος. Ήθελα το μαγαζί μου να μου θυμίζει την πρώτη εικόνα που αντίκρισα όταν φτάσαμε εκεί. Τα ψηλά δέντρα, το χιόνι και την απίστευτη φύση. Όσο έζησα εκεί, έμαθα πολλές συνταγές της περιοχής. Πολύ παλιές συνταγές που έχουν διατηρηθεί χιλιάδες χρόνια». Η χορτόπιτα με παντζαρόφυλλα είναι μια παραδοσιακή σιβηρική συνταγή 2.000 χιλιάδων χρόνων, η Γαλήνη την έμαθε από την γιαγιά της. Τα πελμένι (είδος ζυμαρικού γεμιστό με κιμά), τα βαρένικι παραδοσιακή ουκρανική συνταγή, το λουλά κεμπάπ από την Γεωργία και φυσικά η παραδοσιακή σούπα μπορς είναι τα πιο δημοφιλή της πιάτα. Συνοδεύονται τέλεια με μορς (σπιτικό ρωσικό αναψυκτικό με φρούτα του δάσους), ρώσικη βότκα ή μπύρα Baltika.

Οι περισσότεροι πελάτες της είναι Έλληνες που έμαθαν το μαγαζί από στόμα σε στόμα και τώρα έρχονται καθημερινά και της λένε τα καλύτερα. «Τους αρέσει πολύ τρελαίνονται», λέει η Γαλήνη. «Έρχονται και μου λένε θέλουμε μπορς, μορς και σμετάνα», λέει και γελάει. Τα πάντα στην «Σιβηρία» μαγειρεύονται επιτόπου, καθημερινά, την ώρα που γίνεται η παραγγελία. Τα ζυμαρικά τα φτιάχνουν εκείνη την στιγμή, το κρέας το αγοράζουν κάθε πρωί από το κρεοπωλείο της γειτονιάς και τα λαχανικά είναι πάντα φρέσκα και άριστης ποιότητας. «Ψωνίζω καθημερινά και δεν τσιγκουνεύομαι ποτέ να ξοδέψω για να πάρω τα καλύτερα υλικά», εξηγεί. «Έχουμε τόσα διαφορετικά πιάτα, και το ένα είναι πιο νόστιμο από το άλλο. Έμαθα να μαγειρεύω χάρη στην γιαγιά μου και το κάνω ακριβώς όπως μου έμαθε», λέει. «Έρχονται και πολλοί Αθηναίοι και μου λένε να ανοίξω και εστιατόριο στην Αθήνα, μάλλον τους αρέσει πολύ το στιλ μου. Ακόμη και στην Μόσχα μου έχουν κάνει την ίδια πρόταση. Από ό,τι φαίνεται, το σπιτικό φαγητό είναι κάτι που λείπει στις πόλεις». Στη «Σιβηρία» εκτός από ρώσικα φαγητά θα ακούσεις και σπάνιες ηχογραφήσεις από παραδοσιακά ρωσικά τραγούδια από την προσωπική συλλογή της Γαλήνης. «Πολλοί έρχονται και μου ζητάνε να τους μεταφράσω τους στίχους. Στο τέλος που έχουν φάει με την ψυχή τους, έχουν πιει, έχουν περάσει όμορφα τους φέρνω τον λογαριασμό και με κοιτούν απορημένοι». Στο εστιατόριο «Σιβηρία» δεν θα πληρώσεις ποτέ πάνω από 15 ευρώ το άτομο.

Στη "Σιβηρία" θα φας παραδοσιακές συνταγές που φτάνουν 2.500 χρόνια πίσω Facebook Twitter
Χυμός μορς και γέμιση πίτας Φωτό: Γιάννης Τόμτσης
Στη "Σιβηρία" θα φας παραδοσιακές συνταγές που φτάνουν 2.500 χρόνια πίσω Facebook Twitter
Πελμένι Φωτό: Γιάννης Τόμτσης

Ρώσικο εστιατόριο «Σιβηρία», Ιουστινιανού 12, τηλ. 2313 006210.

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ