Τελικά, πόσο Μasterchef τρώμε στην κουζίνα μας;

Τελικά, πόσο Μasterchef τρώμε στην κουζίνα μας; Facebook Twitter
Οι αφροί, τα ζελέ, οι παγωμένες σκόνες και όλα αυτά που ανακάλυψε ο Ε. Τις μαγειρεύονται και στα ταπεινότερα της Αθήνας μας, ενίοτε με παρενέργειες.
0

Ο αγχωμένος παίχτης του τηλεπαιχνιδιού βγαίνει από το «μπακάλικο» του στούντιο, επαληθεύοντας πως δεν ξέχασε τίποτα για την επόμενη δημιουργία του: «τα έχω όλα, σαρδέλες, κουνουπίδι, μαϊντανό, τις ξανθάνες μου, είμαι οk!».

Μπορεί να ξέρω ότι οι νέοι σεφ γνωρίζουν το roner, το pakojet, το ph-μετρο, το γραδόμετρο και το sous vide καλύτερα από τον τραχανά, το λάπατο ή το τουλουμοτύρι, αλλά δεν ήξερα πως οι σκόνες της μοριακής γαστρονομίας έχουν προαχθεί σε βασικά υλικά της νέας, γκλαμουράτης μαγειρικής.


Αφελώς θεωρούσα πως τα αγάρ-αγάρ, οι ξανθάνες και λοιποί γαλακτοποιητές και σταθεροποιητές ήταν κάτι σαν το σιωπηλό οπλοστάσιο των απογόνων του Φ. Αντριά και του Χ. Μπλούμενταλ, τα «υλικά» που ως αλχημιστές χρησιμοποιούν στα κρυφά των κουζινικών-αλχημείων για να αποδομήσουν/αποσυνθέσουν/πήξουν/ομογενοποιήσουν/σφαιροποιήσουν τα πιάτα μιας κουζίνας που ορκίζεται στις υφές, αυτής δηλαδή που φτιάχνει ταραμοσαλάτα άυλο αφρό που δεν θα κάνεις εσύ ποτέ στο σπίτι σου στο μουλινέξ.

Η κουζίνα του μοριακού γαστρονόμου παρέα με τα υλικά που δεν πρόλαβαν ποτέ να εφεύρουν ο Θεός και η φύση έχουν ξεπεράσει τα σύνορα των δημιουργικών, πρωτοκλασάτων εστιατορίων και επεκτείνονται με ενθουσιασμό σε μεζεδοπωλεία, νεοταβέρνες και ταπεινότερα στέκια.

Η κουζίνα του μοριακού γαστρονόμου παρέα με τα υλικά που δεν πρόλαβαν ποτέ να εφεύρουν ο Θεός και η φύση έχουν ξεπεράσει τα σύνορα των δημιουργικών, πρωτοκλασάτων εστιατορίων και επεκτείνονται με ενθουσιασμό σε μεζεδοπωλεία, νεοταβέρνες και ταπεινότερα στέκια.


Οι έτοιμοι ζωμοί ήρθαν παλιότερα και συνεχίζουν ενθουσιωδώς να νοστιμίζουν ριζότι και μακαρονάδες, ραγού, βελουτέ και σος – από τους δέκα σεφ που θα σας πουν ότι φτιάχνουν εκείνοι τους ζωμούς τους, να πιστέψετε τον έναν.


Οι αφροί, τα ζελέ, οι παγωμένες σκόνες και όλα αυτά που ανακάλυψε ο Ε. Τις, ο οποίος κατατρύχεται από τον πανικό ότι το ανθρώπινο είδος σε λίγο θα μείνει νηστικό και ψάχνει στο χημείο του να βρει τις σκόνες που θα το διαιωνίσουν, μαγειρεύονται και στα ταπεινότερα της Αθήνας μας, ενίοτε με παρενέργειες.

Αν νιώσετε παράξενα το στομάχι σας, διάφορα γαστρεντερικά που δεν εξηγούνται, αφού χθες φάγατε «στα καλύτερα», μπορεί και να είστε, όπως εγώ, αλλεργικοί στη μοριακή. Ή, πάλι, μπορεί ο σεφ να αυτοσχεδίασε στις ποσότητες.

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ