Γιατί το φαγητό στο αεροπλάνο είναι τόσο χάλια;

Facebook Twitter
5

Δεν φταίνε οι αεροπορικές εταιρίες, λέει ο Dr Woods στο περιοδικό Food Quality and Preference. Φταίει ο θόρυβος.

Μετά από διάφορα πειράματα που έκανε με ανθρώπους που έτρωγαν με δεμένα τα μάτια, με θόρυβο ή χωρίς, μια ομάδα επιστημόνων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η γεύση επηρεάζεται (εκτός από τη θερμοκρασία, την υγρασία, την ψυχολογία, την παρέα) και από το θόρυβο. Για τον ίδιο λόγο, λέει, τα φαγητά που τρώνε οι αστροναύτες είναι πολύ αλατισμένα ή πολύ πιο γλυκά από όσο έχουν συνηθίσει στη γη.

Δεν αμφιβάλλω. Σίγουρα όταν έχεις ένα κομπρεσέρ δίπλα από το αυτί σου σε μπορείς να απολαύσεις ένα φαγητό. Όμως σίγουρα αυτό είναι που επηρεάζει τους αστροναύτες; Ή μήπως φταίει και που βρίσκονται όχι μόνο μακριά από τη μαμά τους, τη γυναίκα τους, το σπίτι τους, το παιδί τους, την πόλη τους και τη χώρα τους, αλλά μακριά από τον πλανήτη τους; Μήπως κι αυτό επηρεάζει τη γεύση; Όχι, μάλλον θα φταίει ο θόρυβος.

Οι αεροπορικές εταιρίες κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν λοιπόν, αλλά εμείς δε μπορούμε να το εκτιμήσουμε, γιατί είμαστε απασχολημένοι με το βουητό. Όποιος έχει μπει έστω και μία φορά σε αεροπλάνο πεινασμένος ξέρει την τεράστια ματαίωση που νιώθει όταν ξεκολλήσει το αλουμινένιο καπάκι από το αλουμινένιο του πιάτο. Το φαγητό μπορεί να έχει διάφορους τίτλους: κοτόπουλο με πατάτες, ψάρι με λαχανικά, μακαρόνια με σάλτσα. Η γεύση είναι μία: φαγητό αεροπλάνου σε χίλιους βαθμούς Κελσίου.

Πριν συνεχίσω σας παραθέτω φωτογραφίες της οικονομικής θέσης. Παρακαλώ να τις δείτε σε ήσυχο περιβάλλον, για να μην επηρεαστείτε.

Μάλλον δεν με ακούσατε και τις είδατε με φασαρία. Τώρα πραγματικά, εξασφαλίστε ένα ήσυχο περιβάλλον πριν δείτε της φωτογραφίες γευμάτων της πρώτης θέσης:

Σας φαίνεται καλύτερο; Μάλλον θα είναι που της είδατε με ησυχία.

Βέβαια, όλα αυτά έχουν ειπωθεί καλύτερα:

Γεύση
5

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

Γεύση / Από arrancini μέχρι καλαμάκι συκώτι στο χέρι: Αυτό είναι το νέο αθηναϊκό street food

H Αθήνα έχει πολλά στριτφουντάδικα. Όμως κάποια νέα, εκτός από το ότι ανεβάζουν το επίπεδο, έχουν καταφέρει να γίνουν instant συνήθεια για το προσεγμένο φαγητό τους, αλλά όχι μόνο γι' αυτό.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Σουπιοπίλαφο

Γεύση / Σουπιοπίλαφο: Η μυστηριώδης γεύση του Αιγαίου

Από τον μινωικό πολιτισμό και τα κύπελλα του μέχρι τα σύγχρονα τσουκάλια, το μελάνι της σουπιάς συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του, ενώ το σουπιοπίλαφο αναδεικνύει τη μοναδικότητά του, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο γευστικό του αποτέλεσμα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Nothing Days / Νάπολη: Γιορτάζοντας τη χαρά της ζωής στη σκιά του Βεζούβιου

Ένα «ανοιξιάτικο» τριήμερο σε μία πόλη που ξέρει από φυσικές καταστροφές αλλά ξέρει και να υμνεί τη ζωή, και μία μεγάλη βόλτα στην Πομπηία και στο Ερκολάνο. Από το αρχαίο «fast food» στις σύγχρονες γεύσεις της ναπολιτάνικης κουζίνας.
M. HULOT
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τραβόλτα: Σ’ αυτή την ψαροταβέρνα η παράδοση και η καινοτομία που αναδεικνύουν τη φρεσκάδα της θάλασσας πάνε χέρι-χέρι

Γεύση / Πώς να φτιάξετε στο σπίτι τα κορυφαία πιάτα του Τραβόλτα

Πριν από 13 χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα πολύ μακριά από τη θάλασσα, οι αδελφοί Λιάκοι μαζί με τον Ανέστη Λαζάι συνδυάσαν την παράδοση με την καινοτομία και δημιούργησαν γεύσεις-σταθμούς, όπως το καλαμάρι κοντοσούβλι και η τσιπούρα χουνκιάρ, κερδίζοντας φανατικούς θαυμαστές.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Λήμνος: Ταξίδι στους αμπελώνες και τις γεύσεις του νησιού

Το κρασί με απλά λόγια / Λήμνος: Ένα από τα αρχαιότερα μέρη στον κόσμο που έφτιαχνε κρασί

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET ταξιδεύει στη Λήμνο για να οινοτουρισμό και μοιράζεται με τον Παναγιώτη Ορφανίδη τις εμπειρίες της από τις γεύσεις που δοκίμασε και φυσικά ό,τι έμαθε για τα κρασιά, τις ποικιλίες, την αμπελουργία και τα οινοποιεία του νησιού.
THE LIFO TEAM
Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές, κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου φαγητού

Γεύση / Χταπόδι με ασκολύμπρους, αβρονιές και κρίθαμα: Τα πολλά πρόσωπα ενός αρχέγονου γεύματος

Δεν είναι απλώς ένα έδεσμα. Είναι μια τελετουργία που χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια ιεροτελεστία που ξεκινά από την άγρια καταδίωξη στα βράχια και καταλήγει στο μεθυστικό άρωμα της θάλασσας, που αναδύεται στο πιάτο.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Οι Αθηναίοι / Τάσος Μαντής: Από τα υδραυλικά στα αστέρια Michelin

Ένα απρόσμενο Σαββατοκύριακο σε ένα κότερο στάθηκε αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του. Από την πρώτη του εμπειρία ως μάγειρας στον στρατό μέχρι τις κουζίνες των κορυφαίων εστιατορίων του κόσμου, κάθε σταθμός διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του βραβευμένου σεφ. Σήμερα, μέσα από το αστεράτο Soil, αποδεικνύει πως η μαγειρική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής.
M. HULOT
Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Γεύση / Αξώτης: Για καλοψημένο παϊδάκι και θεϊκές πατάτες στο Πολύγωνο

Μια ταβέρνα που έχτισαν το '56 οι οικοδόμοι της περιοχής και κράτησαν ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί ένα comfort zone, με λίγα, κλασικά και καλά πράγματα, για τις μέρες που δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της «φάσης».
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ

σχόλια

5 σχόλια
ασχετο περιπου αλλα κατι ενδιαφερον που χα ακουσειμια αεροπορική εταιρία για να μειώσει τα κόστη της αποφάσισε να δίνει (κατι του στυλ) ενα φυστίκι λιγότερο.. και εξοικονόμησε κάμποσα..
Εμένα πάλι μου αρέσει πολύ το φαγητό στο αεροπλάνο, είναι ένα είδος φετίχ.Το ποστ αυτό μου θυμίζει το εξής απόσπασμα από το "Μόνολογκ" του Λένου Χρηστίδη:"Το φαί του αεροπλάνου είναι πολύ καλό. Το φαί του αεροπλάνου κατασκευάζεται σε μυστικά εργαστήρια, έχει όψη φαγητού, άρωμα φαγητού, αλλά φαγητό δεν είναι, δεν έχω αποδείξεις αλλά το πιστεύω, το νιώθω, το ξέρω, και φυσικά δηλώνω θαυμαστής του. Ψάρι με ρύζι και δεκατέσσερις αρακάδες,μικρά καρότα-χόμπιτ τακτοποιημένα εις παράταξιν- εν δύο τρία- στην άκρη του μπολ, ένα ψωμάκι- "Μπορώ να πάρω άλλο ένα ή θα καταχραστώ την καλοσύνη σας;"- η σαλάτα, αριστούργημα της αφηρημένης αρχιτεκτονικής, μια ελιά, δυο ντοματάκια,ένα κομμάτι άσπρου τυριού φέτα-πλαστελίνη,ένα ζευγάρι τραγανά χάρτινα μοβ μαρούλια, πολλές διαφορετικές Ατομικες Συσκευασίες Ταξιδίου Μίας Χρήσης [...} άγχος, τι να πρωτανοίξεις; τα δώρα των Χριστουγέννων: το Αλάτι, το Πιπέρι, η Σος Βινεγκρέτ, το Κέτσαπ, η Μουστάρδα, το Γάλα, η Ζάχαρη, το Μπισκότο, το Τυρί..."
Νομίζω πως εξαρτάται από το με ποια εταιρία θα ταξιδέψεις. Η εμπειρία μου με την Qatar ήταν εξαιρετική ως προς όλα. Όσο για το φαγητό, ήταν καλύτερο από πολλά εστιατόρια. Μας σέρβιραν μάλιστα φαγητό, ακόμα και σε πτήση 40 λεπτών, Κατάρ-Ντουμπάι, ένα σάντουιτς, καλύτερο κι από φούρνου.
Ο μακαρίτης ο νονός μου,δούλευε στην επίσης μακαρίτησα TWA ως φροντιστής.Στα 70's-80's μιας και μέναμε δίπλα,έφερνε συνέχεια υπέροχα φαγητά της twa και μας έδινε κι εμάς.Τι λαζάνια με σπανάκι,τι κανελόνια,τι ροστ μπιφ και ένα σωρό άλλα που δεν θυμάμαι τώρα!Ηταν όλα πεντανόστιμα!
Ελα μωρέ σημασία έχει το ταξίδι. Θα φας καλά εκεί που θα πας. Πάντως είναι ενδιαφέρουσες οι συγκρίσεις: τέλειο της Thai, συμπαθές της Gulf, μούφα η Aegean, απογοήτευση η Alitalia kλπ...